07 August 2015

தமிழர்கள் அதிகாரப் பகிர்வைத்தான் கோருகின்றனர்

தமிழர்கள் தனி­நாட்டுக் கோரிக்­கையை கைவிட்டு அதி­காரப் பகிர்வை கோரி­யுள்ள நிலையில், மஹிந்த ராஜ­பக்ஷ மட்டும் நாடு பிரியும் ஆபத்து உள்­ள­தா­கவும் பிரி­வினை அச்­சு­றுத்தல் காணப்­ப­டு­கின்­ற­தாக இன­வா­தத்தை பரப்­பி­வ­ரு­கின்றார் என்று அமைச்­ச­ரவை பேச்­சா­ளரும் அமைச்­ச­ரு­மான ராஜித சேனா­ரட்ன  செய்­தி­யாளர் மாநாட்டில் தெரிவித்துள்ளார்.

அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில் ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு என்ற நிலைப்­பாட்­டி­லி­ருந்து நாங்கள் மாற­மாட்டோம். தற்­போது ஒற்­றை­யாட்சி என்­பது ஒரு பிரச்­சி­னை­யல்ல. ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் அதி­கா­ரத்தைப் பகிர முடியும் என்று தெரிவித்துள்ளார்.

மஹிந்­த­ரா­ஜ­பக்ஷ அர­சியல் மேடை­களில் இன­வாதம் பேசிக்­கொண்­டிக்­கின்றார். நாடு பிரிந்­து­விடும் அபாயம் இடம் பெற்­றுள்­ள­தா­கவும் அவர் கூறிக்­கொண்­டி­ருக்­கிறார். ஆனால் இலங்­கை­யிலும், சர்­வ­தே­சத்­திலும், தற்­போது எந்­த­வொரு தரப்பும் தனி­நாட்­டைக்­ கோ­ர­வில்லை.

முன்னாள் புலிப் போரா­ளிகள் வெளியிட்டுள்ள தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில்  கூட தனி­நாட்டுக் கோரிக்­கையை கைவிட்­டு­விட்டு அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வைக் கோரி­யுள்­ளனர். தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பும் தனி­நாட்­டுக்­கோ­ரிக்­கையை கைவிட்டு அதி­கா­ரப்­ப­கிர்­வையே கோரி­யுள்­ளது. புலம் பெயர் அமைப்­புக்­களும் இன்று தனி­நாட்­டைக்­கோ­ர­வில்லை. மாறாக அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வைக் கோரி­யுள்­ளன.

அந்த வகையில் இன்று முழு­நாடும் அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு குறித்து பேசு­கின்­றதே தவிர தனி­நாடு குறித்து கோரு­வ­தில்லை. மாறாக மஹிந்த ராஜ­பக்ஷ அர­சியல் மேடை­களில் இன­வா­தத்தை பேசிக்­கொண்­டி­ருக்­கின்றார். நாடு பிரியும் ஆபத்து உள்­ள­தா­கவும், பிரி­வினை அச்­சு­றுத்தல் ஏற்­பட்­டுள்­ள­தா­கவும், அவர் கூறிக்­கொண்­டி­ருக்­கின்றார். எனினும் அவ்­வா­றான எந்­த­வொரு அச்­சு­றுத்­தலும் தற்­போது இல்லை. உண்­மையைக் கூறப்­போனால் தனி­நாட்­டுக்­ கோ­ரிக்­கைக்­கான அச்­சு­றுத்தல் தற்­போது இல்­லாமல் போயுள்­ளது.

இன­வா­தத்தை கக்­கு­வ­தனால் தான் மஹிந்த ராஜ­ப­க்ஷவின் தேர்தல் பிர­சார மேடைக்கு ஏறப்­போ­வ­தில்லை என்று மஹிந்த சம­ர­சிங்க மிகவும் தைரி­ய­மாக கூறி­யி­ருந்தார்.

இன்று மக்கள் அர­சியல் ரீதியில் சிந்­திப்­ப­தற்கு முன்­வந்­துள்­ளனர். சோற்­றுப்­பார்­சல்­க­ளுக்கு வாக்­குப்­போடும் காலம் மலை­யே­றி­விட்­டது. கணவான் அர­சி­யலை மக்கள் விரும்­பு­வ­துடன் அது குறித்து மிகவும் கவ­ன­மாக சிந்­தித்து முடி­வெ­டுக்­கின்­றனர்.

தமிழ் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பு இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு தீர்­வாக சமஷ்டி முறை­க்குள் அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வை கோரியுள்ளமை தொடர்பாக பதிலளிக்கையில் எமது நிலைப்­பாட்டை நாங்கள் தேர்தல் விஞ்­ஞா­ப­னத்தின் ஊடாக அறி­வித்­தி­ருக்­கின்றோம். அதா­வது ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் அதி­கா­ரப்­ப­கிர்வு என்­பதே எமது நிலைப்­பா­டாகும். அந்த நிலைப்­பாட்­டி­லி­ருந்து நாங்கள் மாற­மாட்டோம்.

தற்­போது ஒற்­றை­யாட்சி என்­பது ஒரு பிரச்­சி­னை­யல்ல. ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் அதி­கா­ரத்தைப் பகிர முடியும். இந்­தி­யாவில் ஒற்­றை­யாட்­சியும் சமஷ்­டியும் கலந்த கலப்பு முறை­மையே காணப்­ப­டு­கின்­றது.

அது மட்­டு­மன்றி இலங்­கையில் 1980களில் அதி­காரப் பகிர்வு குறித்து பேசப்­பட்­டது. அப்­போது அது ஒரு ஆபத்­தான விட­ய­மா­கவும் காட்­டப்­பட்­டது. ஆனால் அது தற்­போது ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் அதி­கா­ரத்தைப் பகிர அனை­வரும் முன்­வந்­துள்­ளனர். எனவே ஒற்­றை­யாட்சி முறையில் அதி­கா­ரத்தைப் பகிர அர­சாங்கம் முன்­வந்­துள்­ளது. அதா­வது அனை­வரும் ஒரு இடத்­திற்கு வந்­துள்­ளனர். அந்த இடத்தில் இருந்து தீர்வு காண்பதே யதார்த்தமானதாகும்.

அரசியல் தீர்வு சம்பந்தமான கேள்வியொன்றுக்கு பதிலளிக்கையில் எனது தனிப்பட்ட நிலைப்பாடு மிகவும் வித்தியாசமானது. மிகவும் ஆழமானது. ஆனால் தற்போது ஒற்றையாட்சியில் தீர்வு காண்போம் என அனைத்து தரப்பினரும் ஒரு இணக்கப்பாட்டுக்கு வந்துள்ளமையின் காரணமாக இதனை ஏற்றுக்கொள்கின்றேன் எனத் தெரிவித்தார் ராஜித சேனாரட்ன.

17 July 2015

தொழிலாளர்களின் ஊதிய உயர்வு பேச்சுவார்த்தை ஒத்திவைப்பு


பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களுக்கான சம்பள உயர்வு தொடர்பான  பேச்சுவர்த்தை கடந்த புதன் கிழமை 15-07-2015 கொழும்பு தொழில் அமைச்சில் தொழில் அமைச்சர் நாவின்ன தலைமையில் இடம்பெற்றது. 

பேச்சுவார்த்தையின்போது கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடும் பிரதான தொழிற்சங்கங்களின் பிரதிநிதிகளும், முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் பிரதிநிதிகளும் பங்குபற்றியிருந்தனர். 

பேச்சுவார்த்தையின் போது தொழிலாளர்களின் அடிப்படை சம்பளத்தை 450 ரூபாயிலிருந்து 510 ரூபாயாக அதிகரிக்க முடியுமென முதலாளிமார் சம்மேளனம் தெரிவித்ததற்கமைய தொழிலாளர்களின் அடிப்படை சம்பளம் 510 ரூபாவாகவும்,; ஊக்குவிப்புத் தொகையாக 40 ரூபாயும் வரவுத்தொகையாக 140 ரூபாயும் ஊழியர் சேமலாப நிதியுடன் சேர்த்து மொத்தமாக 766 ரூபா வழங்குவதாக தெரிவித்துள்ளமையை இ.தொ.கா மற்றும் பெருந்தோட்ட தொழிற்சங்கங்கள்  ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என தொழிற்சங்க கூட்டமைப்பின் செயலாளர் எஸ் இராமநாதன் தெரிவித்துள்ளார்.

இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை செய்துகொள்ளப்படும் பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களுக்கான கூட்டொப்பந்த பேச்சுவார்த்தை, கடந்த 2013 ஆம் ஆண்டு இறுதியாக நடைபெற்றது.   இப்பேச்சுவார்த்தையின் உடன்படிக்கை 2015 மார்ச் 31 ஆம் திகதியுடன் முடிவடைந்த நிலையில் முதற்கட்ட பேச்சுவார்த்தை  ஏப்ரல் 24ஆம் திகதியும் இரண்டாவது பேச்சுவார்த்தை  மே 18, மூன்றாவது பேச்சுவார்த்தை ஜூன் 22,  நான்காம்கட்ட பேச்சுவார்த்தை ஜூலை 2ம்  நடைபெற்றது. இம்முறை நான்கு கட்ட பேச்சுவார்த்தைகள் இடம்பெற்றபோதும் அவை எவ்வித தீர்மானங்களும் எட்டப்படாத நிலையில் தோல்வியில் முடிவடைந்தன. 

இதனையடுத்து இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் கடந்த 06-07-2015 முதல் 1000 ரூபா வை வலியுறுத்தி மெதுவாக வேலை செய்யும் போராட்டத்தை தொடர்ந்ததையடுத்து தோட்ட நிர்வாகங்களும் பணி பகிஷ்கரிப்பை மேற்கொண்டனர்.

இறுதிநாள் பேச்சுவார்த்தையின் போது இ.தொ.கா கடந்த ஒருவார காலமாக தொழிலாளர்களின் மெதுவாக வேலை செய்த நாட்களுக்கான சம்பளத்தை வழங்குமாறு கோரியதுடன். சம்பள உயர்வு பேச்சுவார்த்தையை தேர்தல் முடிந்த பிறகு மேற்கொள்ள கோரியுள்ளனர். முதலாளிமார் சம்மேளனம் இதற்கும் இணங்காததால் மீண்டும் பேச்சுவார்த்தை திகதி குறிப்பிடப்படாமல் ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. 

பாராளுமன்றத் தேர்தல் தொடர்பான எமது நிலைப்பாடு

தேர்தல் மக்கள் பிரதிநிதிகளைத் தெரிவு செய்வதற்கான நடைமுறை.
நாம் தேர்தல் ஜனநாயக நடைமுறைகளில் கடந்த 27 வருடங்களாக பங்கு பற்றி வந்திருக்கிறோhம்..
மாகாணசபை முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட  காலத்தில் -யாருமே தேர்தல்களில் பங்கு பற்றுவதை நினைத்துப்பார்க்காத காலத்தில் ஜனநாயகம் மறுக்கப்பட்ட காலத்தில்  பங்கு பற்றியவர்கள்.
யுத்தம் ஆரம்பித்ததன் பின்னர் ஜனநாயக மீட்சிக்கான முன்னோடி நடவடிக்கைகளை நாம் மேற்கொண்டிருக்கிறோம்.
இந்த ஜனநாயகத்திற்கான தொடர் இடையறாச் செயற்பாட்டில் பல நூற்றுக்கணக்கான தோழர்கள் பலியாகி இருக்கிறார்கள். இழப்புக்களை சந்தித்திருக்கிறார்கள்.
மாகாணசபை -பாராளுமன்றம் -உள்ளுராட்சி தேர்தல்களில் பல்வேறு இன்னல்கள் அபாயங்கள் மத்தியில் பங்குபற்றி வந்திருக்கிறோம்.
பரந்த ஜனநாயக ஐக்கியம் கட்டி எழுப்புவதற்கான முயற்சிகளை இடையறாது மேற் கொண்டு வந்திருக்கிறோம்.
ஆனால், அது தொடங்குவதும் சீர் குலைவதுமாகவே வரலாறு பூராவும் இருந்து கொண்டிருக்கிறது.
அப்படி ஒன்றை கட்டாமல் குறைந்த பட்ச புரிதலைத் தன்னும் ஏற்படுத்தாமல் தேர்தலில் பங்குபற்றுவது ஆக்கபூர்வமான பெறுபேறுகளைத்தராது என்பது அனுபவபூர்வமான உண்மையாகும்.
மக்கள் அவநம்பிக்கை கொள்வதற்கும் ,ஏமாற்று மோசடி சக்திகளை பலப்படுத்துவதாகவுமே அமையும். .
உண்மையில் விசச் சுழல் போல் அதுதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது
மக்கள் நலன் சார்ந்த ஜனநாய உணர்வு கொண்ட பரந்து பட்ட ஐக்கிய ஸ்தாபனம் இன்றைய வரலாற்று அவசியமாகும்
அது இன சமூகங்களின் ஜனநாயகம் ஐக்கியம் சமூகத்தில் விழிம்பு நிலையில் உழலும் மக்கள் நலனில் அர்ப்பணத்துடனான மானசீகமான அக்கறை கொண்டதாக அமைய வேண்டும்.
தேர்தல் வந்திட பத்தும் பறந்து போம் என்ற மனப்பாங்குள்ளவர்களால் இதனை ஸ்தாபிக்க முடியாது.
தோழர்களே !நண்பர்களே!!
நாங்கள் 3 தசாப்தங்களாக பல்வேறு இன்னல்கள் சவால்கள் இழப்புக்கள் மத்தியில் பணியாற்றியிருந்தாலும் மீண்டும் விடயங்களை அனுபவங்களினூடு ஆரம்பத்திலிருந்து தொடர வேண்டியிருக்கிறது.
போராட்டம் அர்ப்பணம் தியாகம் என்பன பற்றி எந்த சுரணையுமற்ற -சமூகப்பிரக்ஞை எதுவுமற்ற அயோக்கியர்களே தமிழ் அரசியலில் ஆதிக்கம் பெற்றிருக்கிறார்கள் .
ஒரு சில விலக்குகள் இருக்கலாம்.
இந்த அயோக்கியர்களை தெரிவு செய்யும் வியாதி யாழ்மைய அரசியலின் சாரம்சமாகும்.
இதற்கு மாற்றானதை அமைக்க வேண்டிய வரலாற்று அவசியம் உள்ளது. அந்த தேடல் வழி இம்முறை நாம் தேர்தலில் பங்கு பற்றவில்லை.
நேர்மையான அர்ப்பண சிந்தை கொண்டவர்களுக்கான களமொன்றை ஏற்படுத்துவதற்கு எங்களின் பங்களிப்பை வழங்க முயற்சிக்கிறோம்.
அவகாசம் தேவைப்படுகிறது. நவ தாராளவாத உலகில் பெரும் பணச்செலவிலான ஆடம்பர உதாரித் திருவிழவாகவும் இந்தத் தேர்தல் நடைமுறை காணப்படுகிறது.
சாமானியர்கள் தேர்தலில் நிற்பது நினைத்துப்பார்க்க முடியாத விடயமாகி இருக்கிறது. இதனை ஜனநாயகத்தின் சிதைவு எனவும் கொள்ளமுடியும்.
எனவே செம்மை- நேர்த்தி- ஜனநாயக மறுமலாச்சி என்பவற்றை நோக்கி எமை தயார்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது.
நன்றி
தி .ஸ்ரீதரன்
செயலாளர்
பத்மநாபா ஈபிஆர்எல்எப்

11 July 2015

நாபா நினைவு மீட்சியும் வடக்கு கிழக்கு மாகாண சபை நிதர்சனமும்

நாபா எனக்கு ஒரு வினோதம் என்றால் வடக்கு கிழக்கு மாகாணசபை எனக்கோர் மனத்தாக்கம். இன்று தம் அரசியல் லாபங்களுக்கா பலரும் பலவிதமாக விமர்சிப்பது போல, இந்தியாவால் தங்க தாம்பாளத்தில் வைத்து ஈ பி ஆர் எல் எப் வசம் அது தரப்படவில்லை.
பல முன்னணி தோழர்களை பலிகொடுத்து எத்தனையோ பழிகளை சுமந்து அமைதிப்படை முகாம்களில் முடங்கி எம் மக்களுக்கு கிடைக்க கூடிய நன்மைகளை நனவாக்க அந்த சபையின் உருவாக்கத்திற்கு ஈ பி ஆர் எல் எப் முகம்கொடுத்த துன்பங்களை பலர் அறியமாட்டார்கள். அதனால் வடக்கு கிழக்கு மாகாண சபையின் உருவாக்கம் அதற்கு ஏற்பட்ட இடையூறு என்பன பற்றி பதிவு செய்கிறேன். 1987ல் இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் ஏற்பட்ட பின் பொது வாழ்க்கைக்கு திரும்ப விரும்பியவர்களை புலிகள் விடவில்லை. தங்கள் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு இடையூறானவர்கள் என சந்தேகித்து மீண்டும் தாக்குதலை தொடுத்தனர். வேறு வழி இன்றித்தான் இந்திய அமைதிப்படையிடம் பாதுகாப்பு தேடவேண்டிய நிலை ஈ பி ஆர் எல் எப் தோழர்களுக்கு ஏற்பட்டது.
அவ்வாறு அமைதிப்படை முகாம்களில் இருந்தவர்களை புலிகள் யார் பொது மக்கள் யார் என அடையாளம் காட்ட உதவும்படி அமைதிப்படை அதிகாரிகள் கேட்க பொதுமக்கள் பாதிக்கப்பட கூடாது என்ற நோக்கில் தான் ரட்ணம் முதல் முதலாக துறைநீலாவணை முகாமில் அமைதிப்படை சீருடை அணிந்து செயல்பட வேண்டிய நிலைமை ஏற்ப்பட்டது.
இந்தியாவால் தமக்கு வழங்கப்பட்ட எல்லா சந்தர்பங்களையும் தவற விட்டது மட்டுமல்ல ஒப்பந்தத்தின் பின் உறவுகளுடன் மீண்டும் இணைந்து வாழ நினைத்த தோழர்களையும் தேடியழிக்கும் செயலையும் புலிகள் தொடர்ந்தனர்.
இடைக்கால நிர்வாகத்தில் மட்டுமல்ல இந்த மண்ணிலும் மற்ற இயக்கங்கள் இருக்க கூடாது என்ற புலிகளின் முடிவு மற்றவர்களையும் புலிகளுக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்த தூண்டியது. முதலில் புலிகளின் ஊடுருவலை தடுக்கவே தோழர்கள் அமைதிப்படைக்கு உதவினர்.
இந்த நேரத்தில் தான் நாபா திருமலை சீனன்குடா முகாமில் வைத்து வரதனை கொழும்பு அனுப்பி இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தத்தில் எமக்கு கிடைக்க வேண்டிய விடயங்கள் பற்றிய தென்னிலங்கை முற்போக்கு சக்திகளுடன் இணைந்து முன்னெடுக்க முடிவெடுத்தார். அந்தப்பணியை வரதன் திறம்பட செய்தார்.
ஆரம்பத்தில் அபு யூசுப் ஏற்பாடு செய்த பத்தரமுல்லை வீட்டில் தங்கிய வரதன், அரச இலிகிதர் சேவை சங்கத்தின் தலைவர் குணசேன மகாநாமவை சந்ததித்த வேளை கொழும்பு வந்து செல்லும் போக்குவரத்து சிரமத்தை தெரிவித்தார். மகாநாம எந்தவித தயக்கமும் இன்றி அந்த கட்டிடத்தின் மாடியில் தங்கலாம் என கூறினார்.
ஒட்டகம் கூடாரத்துள் நுழைந்தது போல முதலில் வரதன் மட்டும் தங்கிய அந்த மாடி முழுவதும் தோழர்களால் நிறைந்தது. ஈபி ஆர் எல் எப் மீளுருவாக்கம் பெற உதவிய குணசேன மகாநாம இன்று உயிருடன் இல்லை.
இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தை வரவேற்ற இடதுசாரி கட்சிகளுடன் வரதன் கலந்துரையாடல் மேற்கொண்டார். கம்யூனிஸ் கட்சி தலைவர் பீட்டர் கெனமன், சமசமாஜ கட்சி தலைவர் கொல்வின் ஆர் டி சில்வா , தத்துவாசிரியர் ஹெக்டர் அபேவார்த்தன, நவ சமாஜ கட்சி தலைவர் வாசுதேவ நாணயகார, விக்ரமபாகு கருணாரத்ன, சிறிலங்கா மக்கள் கட்சி தலைவர் விஜயகுமார ரணதுங்க உட்பட எச் என் பெர்னாண்டோ போன்ற பல தொழிற்சங்க வாதிகளுடனான சந்திப்புகளை அவர் மேற்கொண்டார்.
ஆரம்பத்தில் வரதனை ஆயுதபோராட்ட இயக்க உறுப்பினராகவே பார்த்த அவர்கள் கலந்துரையாடல் முடிவில் அவரின் அரசியல் அறிவு கண்டு தம் பார்வையை மாற்றிக்கொண்டனர். அதன் விளைவு தான் ஐக்கிய சோசலிச கூட்டில் (USA) எஸ் எல் எம் பி (SLMP), சி பி (CP), எல் எஸ் எஸ் பி (LSSP) யுடன் முதலில் ஈ பி (EPRLF) யும் இணைக்கப்பட்டது. பின்புதான் எஸ் ஆர் என அழைக்கப்பட்ட சிவராமின் (பின்னாளில் தராகி ) முன்னெடுப்பில் புளட் (PLOTE) இணைந்தது.
ஈழப்போராட்டத்தின் இடையில் ஏற்பட்ட பேரிளப்பான இந்திரா காந்தி அம்மையாரின் படுகொலை போலவே இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தை வரவேற்று நடைமுறைப்படுத்த நாடுமுழுவதும் பிரச்சாரம் செய்த மனிதநேயன் விஜயகுமாரணதுங்கவும் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
எம் மக்களின் நியாயமான கோரிக்கைகள், உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதற்க்கான முன்னெடுப்புகள் மேற்கொண்ட இரு பெரும் தலைவர்களை இழந்த கோபம் விஜய் மரண அஞ்சலி கூட்டத்தில் பேசிய வரதனின் பேச்சில் சுதந்திர சதுக்கத்தை அதிரவைத்தது.
சோகத்தை விடுத்து அநீதிக்கு எதிராக அனைவரையும் அணிதிரள அவர் விடுத்த அழைப்பின் நேரடி ஒளிபரப்பு அனைவர் வீடுகளுக்கும் ரூபவாகினி தொலைகாட்சி மூலம் சென்றடைந்தது. இந்த இடத்தில் நாபாவின் தீர்க்கதரிசனம் தான் என் நினைவில். திறமைகளை அடையாளம் கண்ட நாபாவை வீழ்த்தி விட்டு புலிகள் தாமும் மாண்டு மடிந்து விட்டார்கள்.
நாபாவின் அடுத்த நடவடிக்கை வடக்கு கிழக்கில் அரசியல் வேலைத்திட்டத்தை ஆரம்பித்தது. அதற்கு அவரின் தெரிவுகள் அம்பாறையில் ரட்ணம், மட்டக்களப்பில் கிருபா, திருமலையில் ஜோர்ஜ், வவுனியாவில் வெற்றி, மன்னார் முல்லைத்தீவில் ரொபின், ஏ ஜி ஏ, யாழில் முகுந்தன். தம் உயிரை புலிகளின் துப்பாக்கிகளுக்கு பணயம் வைத்தே இவர்கள் அங்கு செயல்பட்டனர்.
இவர்களின் இணைப்பாளராக வரதன் செயல்பட்டார் . அப்போது மிகுந்த நிதி நெருக்கடி. நிதி பிரச்சனையை தீர்க்க வரதன் செய்த ஏற்பாடுதான் புதிய கண்ணோட்ட பத்திரிகை வெளியீடு. மக்களுக்கு உண்மை நிலைமையை கூறுவதன் மூலம் விழிப்புணர்வும் அதனால் கிடைக்கும் அவர்களின் பங்களிப்பு மூலம் போராளிகள் உணவு தேவைக்கும் வழிசமைத்தார்.
வரதன் எழுத களுபோவில உபாலி குரேயின் பதிப்பகத்தில் சிங்கள பெண் தோழர் கம்பியூட்டரில் பதிவு செய்துதர அமீன் (சிவகுமார்) அதை பத்திரிகைக்கு வடிவமைக்க பொலரஸ்கமுவ அச்சகத்தில் ராஜா, ரி என் பெரேரா (இவர்கள் பின் நாளில் ஜே வி பி யால் கொல்லப்பட்டனர்) அச்சிட அதை ஆரம்பத்தில் கிழக்கிற்கு கொண்டு செல்ல ஆதம்பாவா உதவி செய்ததால் (பின்னாளில் வட கிழக்கு மாகாண சபை உறுப்பினரானவர் ) புதிய கண்ணோட்டம் பலர் கண்களை திறந்தது.
பல அரசியல் பிரமுகர்களை சந்தித்த வரதன் இந்திய தூதுவருடன் ஏற்படுத்திய தொடர்புதான் மிக முக்கியமானது. வரதனை திம்பு பேச்சுவர்த்தையில் கலந்து கொண்டவர் என்பதை அறிந்திருந்த தூதுவர் ஜே என் டிக்சிட் இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தின் படி குறிப்பிட்ட காலத்துள் வடக்கு கிழக்கு மாகாண சபை தேர்தல் நடத்தப்படவேண்டிய அவசியத்தை தெளிவுபடுத்தினார்.
அப்போது வரதன் தனது அரசியல் ஆசானான அமிர்தலிங்கத்தை மற்ற இயக்க தலைவர்களுடன் ஹோட்டல் தப்ரபேனில் சந்தித்து அவர்களை தேர்தலில் போட்டியிடுமாறும் தாம் பின் புலத்தில் முழு ஆதரவும் தருவதாகவும் கூற அவரும் சம்மதித்தார். ஆனால் அடுத்த சந்திப்பில் கட்சி முடிவுப்படி தாம் போட்டியிட விரும்பவில்லை என கூறிவிட்டார்.
மன உளைச்சலுடன் திரும்பிய வரதன் அன்று மதிய உணவுக்கு பின் மேல் மாடியில் நிலத்தில் படுத்திருந்து முகட்டை பார்த்தபடி ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்தவர் திடீரென என்னிடம் ராம் நாங்கள் தேர்தல் கேட்போம் என்றவர் நாபாவின் அபிப்பிராயம் அறிய என்னை சென்னைக்கு அனுப்பினார்.
நாபாவின் நோபுரப்ளம் என்ற பதிலுடன் வந்த என்னிடம் அரசியல் கட்சி பதிவு செய்யும் கால எல்லை நாளையுடன் முடிவதாக டிக்சிட் கூறியதை சொன்னார். இருவரும் அவசரமாக ஹெக்டர் அபேவர்த்தன வீட்டுக்கு சென்றோம். காலை உணவு உண்ண தயாரான அவர் எங்கள் அவசரத்தை பார்த்து எழுந்துவந்து தனது காரியாலய அறையில் தன் கையாலேயே தேர்தல் ஆணையாளருக்கு எமது கட்சி பதிவு விண்ணப்ப கடிதத்தை தட்டச்சு செய்தது தந்தார்.
இருவரும் தேர்தல் ஆணையாளர் சந்திரானந்த டி சில்வாவை சந்திக்க சென்றபோது ஆயுத குழுவினர் எனும் தோரணையில் எம்மை அவர் அலட்சியமாக பார்த்தார். வரதனை அறிமுகம் செய்தபோது அவர் ஒரு பட்டதாரி, முன்பு யாழ் பல்கலைகழக உதவி விரிவுரையாளர் என நான் கூற அவர் முகத்தில் மாற்றம் தெரிந்தது.
சிறிது நேர உரையாடலின் பின் எமது கடிதத்தை வாங்கியவர் தனது உதவியாளர் மூலம் விண்ணப்ப படிவங்களை தருவித்து கட்சி பதிவிற்கு வேண்டிய ஆவண விபரம் தந்து எம்மை மலர்ந்த முகத்துடன் வழியனுப்பினார்.
வரதன் ஈ பி ஆர் எல் எப் தற்காலிக செயலாளர் நாயகமாக செயல்படும் நாபாவின் அனுமதி கடிதத்துடன் சகல ஆவணங்களும் பாரப்படுத்தப்பட்டு கட்சியின் சின்னாமாக வரதன் பூ சின்னத்தை தெரிவு செய்ய அதன் பின் கட்சி பதிவு ஏற்கப்பட்டதற்கான அறிவிப்பு வந்தது.
ஈழ விடுதலை போராட்டத்தில் முதன் முதலாக அரசியல் கட்சியாக பதிவு செய்யப்பட்ட இயக்கம் ஈ பி ஆர் எல் எப் ஆகும். அதன் முன் முயற்சி வரதனைத்தான் சேரும். இங்கும் பொருத்தமானவரை தெரிவு செய்யும் நாபாவின் ஆளுமை வென்றது.
தேர்தல் அறிவிக்கப்பட புலிகளுக்கு பயந்து எந்த பொதுமகனும் போட்டியிட முன்வரவில்லை. ஆனால் புலிகளின் சதிவலைக்கு பின்புலமாக செயல்பட்டு தேர்தலை குழப்ப வடக்கில் முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. அதனால் வடக்கில் மட்டும் போட்டியின்றி தெரிவாகும் சூழல் உருவாக்கப்பட்டது.
போட்டியிட ஈபி, டெலோ, ஈ என் டி எல் எப் சம்மதித்த போதும் கடைசியில் டெலோ ஒதுங்கிகொண்டது. யாழ், கிளிநொச்சி, வவுனியா, மன்னார், முல்லைத்தீவு உறுப்பினர்களாக ஈ பி ஆர் எல் எப் மற்றும் ஈ என் டி எல் எப் போராளிகளே போட்டியின்றி தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.
கிழக்கில் நிலைமை வேறு விதமாக இருந்தது. திருமலையில் வேட்புமனு தாக்கல் செய்யும் நேரம் முடிவடைந்ததாக முஸ்லிம் காங்கிரஸ் வேட்பாளர் ஜவாட் மரிக்கார் தெரிவித்த ஆட்சேபனையால் யு என் பி விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட முஸ்லிம் காங்கிரசை எதிர்த்து ஈபி யுடன் பூ சின்னத்தில் ஈஎன்டி யும் போட்டியிட்டன. மட்டக்களப்பு, அம்பாறையில் எம்மை எதிர்த்து முஸ்லிம் காங்கிரசும், யுஎன்பி யும் போட்டியிட்டன. கிழக்கில் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் 17 ம், யுஎன்பி 1 ம் பெற மிகுதி பூ சின்னத்தில் போட்டியிட்ட எமது கூட்டின் வசமானது.
தேர்தல் நடந்த தினம் சுவாரசியமானது. நவம்பர் 19 . அது அன்னை இந்திரா காந்தியின் பிறந்த தினம் மட்டுமல்ல தோழர் நாபாவின் பிறந்த தினமும் ஆகும். அந்த தின தெரிவின் பின்புலத்தில் வரதன் செயல்பட்டது பலருக்கு தெரியாது.
கட்சி முகம்கொடுத்த முதல் கேள்வி மாகாண சபையை எங்கு அமைப்பது என்பதே. நாபாவின் பதில் திருமலை. ஜனாதிபதி ஜேஆர் ஜெயவர்த்தன வரதனிடம் திருமலை தவிர வேறுங்கும் அமைத்தால் தமிழ் ஆளுனரை தருவேன் என பேரம் பேசினார். வரதன் பேரத்துக்கே இடமில்லை என உறுதியுடன் கூறிவிட்டார். இளைப்பாறிய ராணுவ தளபதி லெப்டினன் ஜெனரல் நளின் செனிவரட்ன ஆளுநராக திருமலை வந்தார்.
1988 டிசம்பர் 5 ம் திகதி திருமலை நகரமண்டபத்தில் முதலாவது வடக்கு கிழக்கு மாகாண சபை கூடியது. முதல் 3 மாதங்கள் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் சபைக்கு வரவில்லை. தாம் மாணசபை நடவடிக்கையை அவதானித்து திருப்பதி ஏற்பட்டால் வருவதாக அறிக்கைவிட்டனர். அதனால் பேரவை தலைவர் மற்றும் பிரதி தலைவர் போட்டியின்றி தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.
யுஎன்பி யில் அம்பாறையில் வென்ற சிங்களவர் பாராளுமன்றம் சென்றதால் மசூர் மௌலானா சபைக்கு வந்தார். தனது ஆரம்ப அரசியலை தந்தை செல்வாவுடன் ஆரம்பித்து தமிழரசு கட்சி சார்பாக செனட்டராக இருந்தவர் மாகாண சபைக்கு யுஎன்பி உறுப்பினராக வந்தார்.
நாபாவின் ஆலோசனைப்படி மந்திரிசபை அமைந்தது. வரதன் முதலமைச்சர், கிழக்கின் பிரதிநிதியாக கிருபா நிதியமைச்சர், ஈஎன்டிஎல்எப் கணேசமூர்த்தி புனர்வாழ்வு அமைச்சர், வடக்கு கிழக்கில் வாழும் முஸ்லிம்களின் பிரதிநிதியாக அபு யூசுப் போக்குவரத்து அமைச்சர் வடக்கு கிழக்கில் வாழும் சிங்களவர்களின் பிரதி நிதியாக முதலில் தயான் ஜயதிலகவும் பின் அவர் பதவி விலகியதால் ஜோ செனிவரத்தின இளைஞர் விவகார அமைச்சராகவும் மூவின பிரதிநிதிகளையும் கொண்ட அமைச்சரவை அமைச்சர்களாக பதவி ஏற்றனர்.
இந்த நேரத்தில் சந்திரகாசன், லக்சுமி நாகநாதன் போன்றோருடன் இணைந்து செயல்பட்ட முன்னாள் நீர்பாசன திணைக்கள உயரதிகாரி கலாநிதி விக்னேஸ்வரன், வரதனுடன் தொடர்புகொண்டு தன்பங்களிப்பை தரும் விருப்பத்தை தெரிவித்தார். நிர்வாக சேவையில் நீண்ட அனுபவம் கொண்ட முதல்தர நிர்வாகசேவை அதிகாரிகளை மாகாண சபையில் பங்கெடுக்க தூண்டியவர் அவரே.
அன்று புலிகளின் துப்பாக்கிகள் அவர்களை குறிவைத்த போதும் தமிழர்களுக்கு அதுவரை கிடைத்ததில் அதிகாரம் கூடியதாக அமைந்த அந்த சபையை முழுமைப்படுத்த அவர்கள் பட்ட சிரமம் முகம்கொடுத்த அபாயம் பலர் அறியாதது. தம் குடும்பங்களை பிரிந்து அறைகளில் தங்கி கடமையே கண்ணாக செயல்பட்ட அவர்களின் சேவையை நீடிக்க புலிகளும் பிரேமதாசவும் அவரின் பின்புலத்தில் இயங்கியவர்களும் அனுமதித்திருந்தால் அது முழுமை பெற்றிருக்கும். முள்ளிவாய்க்கால் வரை மக்கள் போயிருக்கவேண்டிய நிலையும் நிச்சயம் வந்திராது.
எந்த ஒரு தலையீடும் இன்றி செயல்பட்ட செயலாளர்கள் தம் பட்டறியை கொண்டு மாகாண நிரலில் இருந்ததை முழுமையாக செயல்படுத்த தொடங்கினார்கள். இரண்டு மாகாணங்களிலும் இருந்த அனைத்து பாடசாலைகள், வைத்திய சாலைகள், விவசாய காணி விடயங்கள் உட்பட மாகாண நிரலுக்குட்பட்ட அனைத்து விடயங்களும் மாகாண அமைச்சுகளின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டன.
வடக்கு கிழக்கு மாகாண டி ஐ ஜி யாக ஆனந்தராஜா முதல்வரின் கீழ் கடமைகளை பொறுப்பேற்றார். புதிதாக பொலிஸ் சேவையில் தமிழ்பேசும் இளையோர் இணைந்தனர். அவர்களுக்கான பயிற்சிகளை சிறீலங்கா அரசின் வேண்டுகோளின் படி இந்தியா ஏற்பாடு செய்தது. அதற்கான ஆயுதங்களை பாதுகாப்பு அமைச்சு வழங்கியது.
அப்போது நடந்த ஒரு சுவாரசியமான விவாதம் பற்றி பதிய வேண்டும். முதல்வரின் கீழ் பொலிஸ் அதிகாரம் இருந்ததால் புதிதாக பயிற்சிபெற்று வருபவர்களுக்கு வழங்கவேண்டிய பாதுகாப்பு ஆயுதங்கள் தொடர்பாக பேசுவதற்கு முதல்வருடன் பாதுகாப்பு அமைச்சுக்கு சென்றிருந்தேன். பாதுகாப்பு செயலாளர் சேபால ஆட்டிக்கல எடுத்த எடுப்பில் ரிவோல்வர் மற்றும் எஸ் எம் ஜி தான் தரமுடியும் என்றார்.
முதல்வர் ஏ கே 47 வைத்திருக்கும் புலிகளிடம் எங்கள் பொலிசாரை பலிகொடுக்க போகிறீர்களா எனக்கேட்க அவரும் விடாமல் ஏ கே 47 தந்தால் உங்கள் பொலிஸ் எங்கள் ராணுவத்தை தாக்காத என கேட்டார். முதல்வர் அவரிடம் அவ்வாறான சூழ்நிலையை நீங்கள் ஏற்படுத்தினால் நாம் அதைத்தானே செய்ய முடியும் என்றார். இறுதியில் பிஸ்டல், ஜி 3 ஆயுதங்கள் தரப்பட்டது.
பொதுப்பட்டியலில் இருந்த விடயங்கள் தான் சிதம்பர சக்கரம் போல சற்று குழப்பமாக இருந்தது. ஜே ஆர் வகுத்த சூத்திரம் அது. மத்திய அரசுக்கா ? மாகாண அரசுக்கா ? என தெளிவற்ற பட்டியல். இந்த இடத்தில் புலிகள் விட்ட தவறை குறிப்பிட வேண்டும்.
இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தை ஏற்பதாக சுதுமலையில் கூறிய பிரபாகரன் பின் 5 அம்சகோரிக்கை வைத்து திலீபன் உண்ணா விரதம் இருந்து உயிர் நீத்தபின் கிடைத்த இடைக்கால நிர்வாக சபை தலைவர் பதவியில் இழுபறிப்பட்டு, பொதுமன்னிப்பு காலத்தில் கடலில் ஆயுதங்களுடன் பிடிபட்ட குமரப்பா புலேந்திரன் உட்பட பலரை சயனைட் கடிக்கவைத்து பலிகொடுத்து, வலிந்து சண்டையை தொடங்கினார்
ஆரம்பத்தில் புலிகள் எல்லை கிராம அப்பாவி சிங்களவரை கொன்றொழிக்க, அப்போது மூண்ட அமைதிப்படை புலி மோதலை தனக்கு சாதகமாக்கிய ஜேஆர் 13 வது திருத்த சட்டத்தை தமிழர் தரப்பின் ஆலோசனை எதுவும் பெறப்படாமல் அவசர அவசரமாக நிறைவேற்றி அதில் வகுத்த சூத்திரம் தான் பொதுப்பட்டியல் எனும் மத்திய அரசுக்கா ? மாகாண அரசுக்கா ? என தெளிவற்ற பட்டியல்.
திருமலை நகரசபை கட்டிடத்திலேயே பேரவை அமர்வுகளும் செயலகமும் செயல்பட்டது. மாதாந்த கூட்டங்களிற்கு வரும் உறுப்பினர்கள் பட்ட அவஸ்த்தைகள் கொஞ்சமல்ல. இன்றுபோல் காப்பற் வீதிகளில் சொகுசு வாகனங்களில் பயணிக்க முடியாத காலம். புலிகளின் கண்ணிவெடி அல்லது சினைப்பர், ஆர் பி ஜி ஆளுமை செலுத்திய காலம்.
அதனால் வடக்கு கிழக்கின் திருமலை தவிர்ந்த 7 மாவட்டங்களை சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் இந்திய ஹெலிகளில் தான் அமர்வுகளுக்கு வருவார்கள், திரும்பி செல்வார்கள். சில சமங்களில் இந்திய அமதிப்படைக்கான உணவு விநியோக ஹெலிகளில் கௌரவ மாகாண சபை உறுப்பினர்களுடன் இந்தியாவில் இருந்து உணவுக்காக கொண்டு வரும் செம்மறியாடுகளும் பயணித்து இடையில் உள்ள முகாம்களுக்கு விநியோகிக்க பட்டபின் ஆட்டுப்புளுக்ககை, மூத்திர நாத்தத்துடன் அவர்கள் திருமலை வந்தடைவர்.
பேரவை கூடும் தினத்தன்று பேரவை செயலாளர் வானத்தை பார்த்தபடி பரபரப்பாக இருப்பார். ஹெலி திருமலை மெக்கெய்சர் மைதானத்தில் இறங்கி உறுப்பினர்கள் தலைகள் தெரியும் வரை அவர் நிலை அதுதான். குறிபிட்ட அளவு (ஞரழசரஅ) உறுப்பினர்கள் இல்லை என்றால் சபையை நடத்த முடியாது என்பதே அதற்க்கான காரணம்.
இவ்வளவு சிரமத்தின் மத்தியிலும் குறிப்பிட்டு காலத்துள் உறுப்பினர்கள் தங்குமிடத்தை சிறப்பாக அமைத்திருந்ததை பார்வையிட்ட அன்றைய பாராளுமன்ற சபாநாயகர் எம் எச் முகமட் செயளாளரை பாராட்டினார். குறைந்த வளங்களுடன் சிறந்த சேவையை செய்த நிர்வாக சேவை முதல்தர செயலார்களை கொண்டிருந்த சபைக்கு முட்டுக்கட்டை போட்டவரின் வருகையும் அதே காலத்தில் நிகழ்ந்தது. (தொடரும் ........)
(ராம்)

05 July 2015

துன்பப்படும் மக்களுக்கு உதவ இந்தியா தயாராக உள்ளது

கடந்த 30 ஆண்டுகளாக எமது இரத்த உறவுகள் இந்த மண்ணிலே அதிக துன்பங்களோடு வாழ்ந்தார்கள் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும் போது எமது இரத்தம் கூட சில நேரத்தில் அழுகிறது. இந்த மக்களுக்கு உதவி செய்வதற்கு நாம் எப்போதும் தயாராக உள்ளோம் என  யாழ். இந்தியத் துணைத்தூதரக கொன்சலட் ஜெனரல் ஏ.நடராஜன்  யாழ். நுண்கலைக்கழக இசைத்துறைத் தலைவர் கலாநிதி தர்ஷனனின்  நவீன உளவியல் மூலம் கர்நாடக இசைக் கல்வி நூல் வெளியீட்டு விழா நுண்கலைக்கழக இசைத்துறைக் கேட்போர் கூடத்தில் வியாழக்கிழமை (02) நடைபெற்ற போது, அதில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றுகையிலேயே  இவ்வாறு தெரிவித்தார்.  

அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், எனக்கு சிறுவயதில் இருந்தே  இலங்கைக்கு வர வேண்டும்  ஆசை இருந்தது. அந்தக் கனவு நிறைவேறிவிட்டது. இந்திய அரசாங்கம் அப்படியொரு சந்தர்ப்பத்தை வழங்கியது. இலங்கை வந்து கண்டியில் 3 ஆண்டுகள் துணைத்தூதுவராக கடமையாற்றினேன்.  இந்திய அரசாங்கம் என்னை யாழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பிய பிறகு எனது ஒட்டுமொத்த கனவு நிறைவேறிவிட்டது. சிங்கப்பூர், மலேசியா, தாய்லாந்து, தென்னாபிரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் தமிழ் பேசுகிறார்கள். ஆனால் யாழ்ப்பாணத்து தமிழ் மொழியில்தான் உயிரும் சிறந்த மொழிநடை பிரயோகமும் உள்ளதென இந்தியாவில் பொதுவாக கூறுவார்கள். 

மலையகத்திலும் தமிழ்மொழி பேசுகிறார்கள் ஆனால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில்தான் இலக்கியம் சார்ந்து மொழிநடை உள்ளது. இந்தியாவின் கலைகள் இலங்கையில் வளர்கின்றதென்றால் எங்கள் உடன்பிறப்புகள் அதை விரும்பி கற்கிறார்கள். இதை நான் பெருமையுடன் கூற விரும்புகிறேன்.  கலை, கலாசாரம் இங்கு நன்கு வளர்ந்து வருகிறது. இனியும் வளரும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. 

இந்த நூலை எழுதிய கலாநிதி ஸ்ரீ தர்சனனுக்கும் அவரது பாரியாருக்கும் இந்தியத் துணைத்தூதரகம் மற்றும் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் சார்பாக மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன். இராமநாதன் நுண்கலைக்கழகத்துக்கு இன்று தான் நான் முதல்தடவையாக வருகின்றேன். இங்கு வந்து பார்த்த பிறகுதான் தெரிகிறது, எவ்வளவு மாணவர்கள் கலைகள் தொடர்பான பாடங்களை விரும்பிக் கற்கிறார்கள் என்று. எனக்கு மிகவும் சந்தோசமாக இருக்கிறது. தகுதியான மாணவர்களுக்கு இந்தியா புலமைப்பரிசில்களை வழங்குவதற்கு எப்போதுமே தயாராக இருக்கிறது என்றார். 

25வது தியாகிகள் தினம் - பிரான்ஸ்

கடந்த 28 யூன் ஞாயிற்றுக்கிழமை பரிஸின் புறநகர் பகுதியான லனியில் பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் பிரான்ஸ் கிளையினரால் நடத்தப்பட்ட 25வது தியாகிகள் தின நிகழ்வில் தோழர்கள், ஆதரவாளர்கள், நண்பர்கள் என பலரும் கலந்து கொண்டனர்.

இந் நிகழ்வை பிரான்ஸ் தோழர்கள், சேவியரும், அந்தோனிப்பிள்ளை ரஞ்சனியும் தியாக தீபத்தை ஏற்றி ஆரம்பித்து வைத்தனர். ஈழப்போரில் இன்னுயிர்நீத்த  தோழர்கள், போராளிகள், பொதுமக்களுக்காக எழந்து நின்று இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது.

தோழர் பிரான்சிஸ் தனது ஆரம்ப உரையில் தோழர் பத்மநாபாவுடன் நேரடியாக பழகும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்காவிட்டாலும் அவரைப்பற்றி அறிந்திருப்பதோடு இவ்வாறான நிகழ்வில் கலந்து கொள்வதை ஒரு கடமையாக கருதுகிறேன் என்றார்.

அதனைத் தொடர்ந்து  தமிழ் பேசும் மக்களின் அரசியல் போராட்டத்தின் ஆரம்ப  காலங்களில் மிதவாத அரசியல் அமைப்புக்களோடு பணியாற்றியவரும், ஊடகத்துறை சார்ந்த அரசியல் ஆய்வாளருமான தோழர் உதயன் தனது உரையின் போது பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் பத்பநாபா மீண்டும் ஐக்கியத்துடனும் புத்துணர்சியுடனும் இயங்கவேண்டும். தியாகிகள் தின ஏற்பாடுகளுக்காக இறுதிநாள் வரை காத்திராமல் காலக்கிரமத்துடன் ஆயுத்த வேலைகளை ஆரம்பித்து இன்னும் சிறப்பாக செய்யவேண்டும் என்றார்.

தலித் மேம்பாட்டு முன்னணி உறுப்பினரும் பிரான்ஸ் ஈ.பி.ஆர.எல்.எவ் அமைப்பில் ஆரம்பகாலங்களில் பணியாற்றியவருமான தோழர் நாதன் உரை நிகழ்த்துகையில் நான் தலைமைத்துவம் மீதான வழிபாடுகள் அற்றவன் ஆயினும் பத்மநாபா தொடர்பாக பிரமிப்பு கொண்டிருந்ததுடன் ஆரம்ப அரசியல் நடவடிக்கைகளை ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இருந்தே கற்றுக்கொண்டேன். ஆனாலும் பின்நாட்களில் அரசியல் முரண்பாடுகள் காரணமாக அதிலிருந்து விலக நேரிட்டது என்று குறிப்பிட்டார். 

தொடர்ந்து உரையாற்றிய தோழர் அந்தோனிப்பிள்ளை “இன்று நாம்  செய்ய வேண்டியது “ என்ன என்ற கேள்வியுடன் உரையாற்றும் போது இன ரீதியாகவும், சாதி ரீதியாகவும் பிரிக்கப்பட்டிருந்த மக்கள் இன்று இயக்கம் என்ற புதிய பிரிவாகவும், பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். திருமண பேச்சுக்களின் போது எந்த இயக்கம் என்ற கேள்விகளும் மிகச் சாதாரணமாகிவிட்டது. தோழர் நாபா இடதுசாரிகளுடன் குறிப்பாக தென்னிலங்கை சிங்கள தோழர்களுடன் நெருக்கமான உறவினை கொண்டிருந்தார். ஆனால் இன்று ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் கூட்டங்களில் சிங்கள தோழர்கள் எவரையும் காணாதது மிகுந்த மனவருத்தத்தை அளிப்பதுடன் அவர்கள் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்வுகளில் சிங்களத்தை மொழிப்பெயர்ப்பு செய்யப்பட வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தினார். ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆரம்பகால செயற்பாட்டாளர்களான ரட்ணசபாபதி, பத்மநாபா, சிறிசபாரட்ணம் மற்றும் பிரபாகரனுடன் உள்ளிட்ட பல தலைவர்களுடன் நெருங்கி பணியாற்றியவர் தோழர் அந்தோனிப்பிள்ளை குறிப்பிடத்தக்கவராவார். 

அதையடுத்து பத்மநாபா தோழர்கள் கொட்வின், மோகன், லோகராஜ், முத்துக்குமார் ஆகியோர் தமது ஆரம்பகால அனுபவங்களையும் இன்றைய அவசிய தேவைகள் பற்றியும் எடுததுரைத்தனர்.

இந்நிகழ்வை நெறிப்படுத்திய தோழர் கிருபன் உரையாற்றுகையில் முன்னேற்பாடுகள் எதுவுமின்றி ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இந் நிகழ்வில் பல விடயங்கள் கருத்திற்கெடுக்காமை குறித்து அனைவராலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. எதிர்வரும் காலங்களில் இவை நிவர்த்தி செய்யப்படும் என்றார். இளம் வயதில் அம்புலி மாமா கதை புத்தகங்களை வாசித்த எமது கரங்களில் தாய், உண்மை மனிதனின் கதை போன்றவற்றை தந்து சமூக அரசியலை கற்றுத்தந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மக்களை நேசித்த மகத்தான தலைவன் தோழர் நாபாவை எமக்கு தந்திருந்தது. மாகாணசபை காலங்களில் இந்தியாவில் தோழர் நாபாவுடன் ஏற்பட்ட சந்திப்புக்கள் வாழ்வின் பெறுமதிமிக்க தருணங்களாகும். 

இழப்புக்களையும் பின்னடைவுகளையும் தோல்விகளையும் கடந்து மீண்டும் மீண்டும் சமூக விடுதலைக்கான போராட்டத்தில் உந்தித்தள்ளும் ஊக்கவிசையை எம் உள்ளத்தில் விதைத்த நாட்கள் என நினைவுபடுத்தினார். அதேபோல் தோழர் றொபட் இன்னும் தொடரும்மகத்தான் மறைந்த ஆற்றல்மிக்க தோழர்கள் வரிசையில் புஸ்பராஸ், உமாகாந்தன் போன்றவர்களும் குறிப்பிடத்தக்கவர். 

ண்மைக்காலங்களில் புதிய தோழர்களின் செயற்பாடுகளை அவதானிக்கக் கூடியதாக உள்ளது. குறிப்பாக தியாகிகள் தினத்தை ஏற்பாடு செய்வதில் ஈடுபாட்டுடன் உழைத்த தோழர்கள் தொடர்ந்தும் செயலாற்றல்மிக்க கட்டமைப்பையும் செயற்திட்டங்களையும் உருவாக்கி செயலாற்ற வேண்டும். இதற்கான பங்களிப்பும் என்றும் இருக்கும். இனிவரும் தியாகிகள் தினம் மேலும் சிறப்பானதாக அமைய வேண்டும் என்றார். 

இந் நிகழ்வு சிறப்பாக அமைய அனைத்து வழிகளிலும் உதவியும் ஒத்துழைப்பும் வழங்கிய தோழர்கள், நண்பர்கள், ஆதரவாளர்கள், தோழர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் உளமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறது

பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் - பிரான்ஸ் கிளை





29 June 2015

துன்பங்களுக்கு மத்தியில் கட்டைப்பறிச்சான் அகதிகள் முகாமில் வாழும் மக்கள்

திருகோணமலை சம்பூரிலிருந்து 2006ஆம் ஆண்டில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மூதூரில் உள்ள கட்டைப்பறிச்சான் அகதி முகாமில் பெரும் அசௌகரியங்களுக்கு மத்தியில் தங்கள் வாழ்க்கையை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். 

கடந்த பத்து வருடங்களாக பல்வேறு நெருக்கடிகளின் மத்தியில் அகதிமுகாம் வாழ்க்கையை அனுவித்து வருகின்ற இம் மக்கள் தகரக் கூடாரங்களில் வசிக்கும் தாம் கோடைக் கால உஷ்ணத்தால் பெரும் அவதிக்குள்ளாவதாக கூறுகின்றனர்.

குழந்தைகள், வயோதிபா, பெண்கள்; என அனைவரும் தகரக் கூடாரங்களின் கீழ் இன்னலின் மத்தியில் வாழ்ந்து வருவதாக குறிப்பிடுகின்றனர். 

இதேவேளை குடிநீர், மலசலகூடம் என அடிப்படைத் தேவைகளை கூட நிவர்த்தி செய்து கொள்வதிலும் பெரும் அசௌகரியங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர்.

விரைவில் தமது சொந்த நிலத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும் என்றும் அங்கு நிம்மதியாக வாழ வேண்டும் என்றும் வாழ்வு குறித்த கனவோடு காத்திருக்கின்ற இந்த முகாமில் வசித்துவரும் ஒருவர் தெரிவிக்கையில் இந்த முகாமுக்கு நாங்கள் வந்து பத்து வருடமாகிறது. இதற்கு மேல் இங்கு எங்களால் வாழ இயலாது. இந்த பத்து வருடங்களுக்குள் பல முகாமில் வாழ்ந்திருக்கின்றோம். ஆனால் இனிமேல் இங்கு வாழ முடியாது என்றார். 

மற்றுமொருவர் அங்கு தெரிவிக்கையில் நீண்டகாலமாக இங்குதான் இருக்கின்றோம். எங்களுக்கு ஒரு வசதியும் இல்லை. எங்களுடைய சொந்த இடத்தை எங்களுக்கு தந்தால் நாங்கள் நிம்மதியாக எங்கள் இடங்களில் வாழலாம். செய்திகளில் சொல்லும் போது உங்களுடைய சொந்த காணிகள் விடுவிக்கப்பட்டு விட்டன நீங்கள் உங்கள் சொந்த இடங்களுக்கு செல்லுங்கள் என்று கூறப்படுகிறது. நாங்களோ கத்தி, கோடரி ஆயதங்களை இங்குள்ளவர்களிடம் வாங்கிச்சென்று முள்ளுக் காடுகளையெல்லாம் துப்பரவு செய்த பின்பு வேறு ஆட்கள் சொல்லுகிறார்கள் இந்த இடத்தை நாங்கள் காசு கொடுத்து வாங்கிவிட்டோம் நீங்கள் இங்கு இருக்கக் கூடாது என்று எங்களை துரத்துகிறார்கள் என்றார் வேதனையுடன்