26 July 2016

மாணவர்கள் மோதல் ஒரு பைத்தியக்காரத்தனம்

கடந்த வார இறுதியில் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் நடந்த சிங்கள – தமிழ் மாணவர்களின் மோதலைப்பற்றி நீங்கள் சிந்திக்கும்போது அது ஒரு பைத்தியக்காரத் தனம் என்பது புலப்படும். இவை யாவும் ஒரு பீடத்திற்கு கல்வி கற்கவரும் புதிய மாணவர்களை வரவேற்கும் ஒரு போலித்தனத்தைப் பற்றியது. மேற்கூறிய பீடம் கலைகளுக்கானதோ உடல் வலிமைகளுக்கானதோ அல்ல ஆனால் விஞ்ஞ}னத்துக்குரியது. ஆனால் மோதல் நடந்ததோ மேம்போக்காக  தவில் மற்றும் நாதஸ்வர இசை மற்றும் கண்டியன் வகை கலாச்சார நடனம் சம்பந்தப்பட்டதாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தப் பீடத்தின் கை நூலில் கடந்த வருடம் உப வேந்தர் பிரகடனப் படுத்தியிருப்பது,
“ விஞ்ஞ}ன பீடத்திற்கு வருகை தந்துள்ள புதியவர்கள், தங்கள் இளநிலை பாடத்திட்டத்தை இத்தகைய நல்ல மதிப்புள்ள பீடத்தில் தொடருவதால் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள் என்றே நான் கருதுகிறேன். கடந்த நாற்பது வருட காலமாக ஆயிரக்கணக்கான விஞ்ஞ}ன பட்டதாரிகள் இந்த விஞ்ஞ}ன பீடத்தின் வாயில் வழியாக வெளியேறி சமூகத்துக்கும் மற்றும் இந்த நாட்டுக்கும் திறமையான கல்வியாளர்களாக, விஞ்ஞ}னிகளாக, நிருவாகிகளாக, ஆசிரியர்களாக மற்றும் மென்பொருள் பொறியியலாளர்களாக சேவையாற்றி வருகிறார்கள்”
வெளிப்படையாக புதியவர்கள் இந்த கூச்சல் குழப்பத்துடனான வன்முறையில் ஈடுபடவில்லை, ஆனால் இதில் ஈடுபட்டது அவர்களின் மதிப்பிற்குரிய சிரேட்ட மாணவர்கள். உப வேந்தரின் கூற்றுப்படி இந்த நபர்கள்தான் எதிர்காலத்தில் சிறந்த கல்வியாளர்களாக, நிருவாகிகளாக, ஆசிரியர்களாக மற்றும் மென்பொருள் பொறியியலாளர்களாக வரப் போகிறவர்கள். மிகவும் ஆச்சரியப்படும் வகையில் இந்த குழப்பங்களின்போது எடுத்த படங்களை நீங்கள் பார்த்தால், தமிழரில் இருந்து சிங்களவர்களை வேறுபிரித்து அடையாளம் காண முடியாது. இந்த  பீடத்தில் நடந்த கலவரத்தையோ அல்லது பல்கலைக்கழகத்தையோ மட்டும் நான் விமர்சிக்கவில்லை. துரதிருஷ்டவசமாக இந்த சூழ்நிலைதான் நாட்டிலுள்ள பல பல்கலைக்கழகங்களில் நீண்டகாலமாக பெருமளவில் நடைபெற்று வருகிறது. இந்த பைத்தியக்காரத்தனமான வன்முறை மோதல் ஸ்ரீலங்காவுக்கு மட்டும் அசாரணமான ஒன்றல்ல, ஆனால் பொதுவாக பல நாடுகளும்  சம்பந்தப்பட்டு உணரப்பட்ட பல வகையான  உண்மையான மோதல்களும் உள்ளன.
யாழ்ப்பாண சம்பவம் நடந்த 14ந்திகதிக்கு இரண்டு நாட்கள் முன்னதாக பிரான்சின் நீஸ் நகரில் முகமட் பூலோ செய்ததை பாருங்கள். அவன் தனது விநியோக பார ஊhதியை வேகமாகச் செலுத்தி அப்பாவியான பார்வையாளர்கள் மீது மோதி 10 குழந்தைகள் உட்பட 84 பேர்களை கொன்று குவித்துள்ளான்.  ‘விரக்தி – ஆக்கிரமிப்பு கொள்கைகள்’ பைத்தியக்காரத்தனமான வன்முறைகளை நியாயப்படுத்த முடியாது. என்னதான் குறைபாடுகள் இருந்தாலும்,குறிப்பாக படித்த இளைஞர்களுக்கு தங்கள் சர்ச்சைகளைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்கு ஜனநாயக வழிகளும் மற்றும் முறைகளும் உள்ளன. அவற்றில் குறைபாடுகள் இருந்தால் அவற்றை மேம்படுத்துவது எங்கள் சொந்தக் கடமை.
ஆபத்து
குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற மிகவும் எச்சரிக்கையானதும் மற்றும் ஆபத்தானதுமான இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்துவது, பல்கலைக்கழக பகிடிவதை அல்லது குழு வன்முறை போன்ற பல அத்தியாயங்களில் இடம்பெற்ற இளம்பருவ பைத்தியக்கரத்தனத்தை மட்டும் அல்ல, ஆனால் இன்னும் அதிகம்; சாத்தியமான எதிர்கால பின்விளைவுகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது. (இந்த மோதல் கற்களையும் மற்றும் பொல்லுகளையும் கொண்டு (கற்காலத்தில் நடந்தது போல) போலித்தனமாக இந்த நாட்டிலுள்ள சிங்களவர்கள் மற்றும் தமிழர்கள் என்கிற இரண்டு பிரதான மனித சமூகங்களுக்கும் சொந்தமான மில்லியன் கணக்கான சமாதானத்தை நேசிக்கும் மக்களின் சார்பாக நடத்தப்பட்டது.
கடந்த வருடம் விஞ்ஞ}ன பீடத்தின் பீடாதிபதி என்கிற வகையில் புதிய மாணவர்களுக்கு பேராசிரியர் சிறீஸ்கந்தராஜா ஆற்றிய உரை என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அவர் தமிழர்களைப் பற்றியோ அல்லது சிங்களவர்களைப் பற்றியோ பேசவில்லை. இந்த மனிதர்களை “எனது பிரியமான மாணவர்களே” என்று வலியுறுத்தி அவர் உரையாற்றும்போது, அவர் சொன்னது “நாங்கள் மனிதப் பிறவிகள் மற்றும் எங்கள் அறிவுத்தாகம்  எங்களுடன் பிறப்பால் இணைந்தது. இது தொடர்பாக அறிவை வளர்ப்பது அடிப்படையானதும் மற்றும் பிரயோக விஞ்ஞ}னம் மூலாதாரமானதும் ஆகும். விஞ்ஞ}ன பீடமானது உங்கள் ஆவலைப் பூர்த்தி செய்யவும் மற்றும் உங்களை கற்றல் மற்றும் ஆய்வுகளில் சிறந்து விளங்கக்கூடிய ஒரு தகுதியான பட்டதாரியாகவும் மற்றும் தேசத்தின் முன்னேற்றத்துக்கு ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்வை வழங்கத் தகுதியானவர்களாகவும் மாற்றுவதற்கு அர்ப்பணிப்புடன் தயாராக உள்ளது”
நான் ஒரு குழுவினருக்கு எதிராக மற்றைய குழுவினரை கண்டிக்கவில்லை. தேவையற்ற மோதல் மற்றும் அதன் விளைவாக ஏற்பட்ட வன்முறை ஆகியவற்றுக்கு பொறுப்பாக இருந்ததுக்காக இரண்டு குழவினருமே சமமாக கண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். மறுபக்கத்தில் அவர்கள் நியாயமாக வருத்தப்பட்டு, மன்னிப்புக்கோரினால்; இரண்டு குழுவினரையுமே, மன்னித்துவிடலாம், மற்றும் அதிர்ஷ்டவசமாக சமரசத்துக்கு இந்த சம்பவத்தில் சிறிய பாத்திரமே உள்ளது. உள்ளபடியே இங்கு கண்டிக்கவேண்டியது சர்ச்சையை அல்ல, அனால் வழக்கமான ஒரு செயல்முறையை மேற்கொள்வது அல்லது வன்முறையில் ஈடுபடாமல் இருப்பது சர்ச்சையை தீர்த்துவிடாது. இருப்பினும் சர்ச்சைகள் வாழ்க்கையில் இயல்பான ஒரு பகுதி, அவற்றில் பெரும்பாலானவற்றை பற்றி சிந்தித்துப்பார்த்தால், உண்மையானவற்றைக் காட்டிலும் அவை உருவாக்கப் படுவதாலேயே அதிகம் பிரச்சினை ஏற்படுகிறது. இந்த உருவாக்கங்களின் பின்னணியில் அனைத்துப் பகுதிகளையும் சேர்ந்த அரசியல்வாதிகள்தான் குற்றவாளிகளாக உள்ளார்கள், இந்த மோதல்களைப் பயன்படுத்தி அவர்கள் செழித்து வளருகிறார்கள் அல்லது செழித்து வளர முயற்சிக்கிறார்கள், ஆனால் பெரும்பாலும் முடிவில் அவர்கள் தோற்றுப் போய்விடுகிறார்கள். கடந்த வார இறுதியில் நடைபெற்ற சம்பவத்தின் உண்மையான ஆபத்து இதுதான். அந்தச் சம்பவத்தின் பின்னர் இரு தரப்பையும் சேர்ந்த தீவிரவாத அரசியல்வாதிகளும் மற்றும் தீவிரவாத ஊடக வெளியீடுகள் மற்றும் செய்திச் சேவைகள் என்பன சமாதானப் படுத்துவதற்காக அல்லாது முரண்பாடுகளை பெரிது படுத்துவதற்காக மேலதிக நேர வேலை செய்தன. மாணவர்களை விட இவைகளைத்தான் அதிகம் கண்டிக்க வேண்டும்.
பிணக்குகளில் உள்ள பிரச்சினைகள்
நாடு எதிர்நோக்கும் பலவிதமான சவால்களுக்கு அச்சாணியான பிரச்சினைகள் அல்லது நல்லிணக்கம் தொடர்பான பல்கலைக்கழக மாணவர் பிரச்சினைகள் என்பனவற்றுடன்  ஒப்பிடும்போது இந்த உடனடி சர்ச்சை அற்பமான ஒன்றாகவே தோன்றுகிறது. ஒரு பிரதான சவால், மொழியாகவே தெரிகிறது மற்றும் அதன்படி தொடர்பாடல்கள்  மற்றும் கலாச்சாரத் தடைகள் உண்டாகின்றன. அதுகூட ஒரு பிரதான பிரச்சினையாக இருக்க முடியாது, ஏனென்றால் அவர்கள் அனைவரும் ஆங்கில மொழி மூலமே கல்வி கற்கிறார்கள். இப்போது கடந்த ஐந்து வருட காலமாக சிங்கள் மற்றும் தமிழ் (முஸ்லிம்களும் கூட) மாணவர்கள் இந்தப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒன்றாக கல்வி கற்று வருகிறார்கள். அங்கு ஏதாவது காதல் விவகாரங்கள் (நான் ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் இடையே உள்ளதைக் குறிப்பிடுகிறேன்) வேற்று இனத் திருமணங்களுக்கு வழி வகுத்திருக்குமோ என நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்.
சிலர் குறிப்பிடுவதின்படி கண்டிய நடனத்தை வரவேற்பு ஊர்வலத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளும்படி வேண்டுகோள் கடைசி நிமிடத்தில் விடப்பட்டிருந்தால் அப்போ சிங்கள மாணவர்கள் அந்த தயக்கத்தையோ அல்லது மறுப்பையோ புரிந்துகொண்டு, உட்புகுத்தப் பட்டதின்படி அது புதிய மாணவர்கள் அரங்கத்திற்குள் வந்ததின் பின்னர் மேடையில் அது இடம்பெறுவதுடன் திருப்தி அடைந்திருக்கலாம். இந்த வருட வரவேற்பு வைபவத்தில் தவில் மற்றும் நாதஸ்வரம் என்பன புதிய வரவுகள், அப்போ சிங்கள மாணவாகள் தங்கள் நடனம் சேர்க்கப் படாததையிட்டு ஆத்திரம் அடைவது இயல்பானதுகூட. ஒருவேளை இந்த புதிய உட்புகுத்தல்கூட தமிழ் மாணவர்களின் கலாச்சார வலியுறுத்தலாகவும் இருக்கலாம், ஏனென்றால் சிங்கள மாணவர்கள் வெசாக் மற்றும் பொசன் விழாக்களில் மட்டும் அன்றி சிங்கள தமிழ் புதுவருடப் பிறப்பையும் சிங்களப்பாணியில் கொண்டாடுவதை அவர்கள் பார்த்ததினால் ஏற்பட்டதாகவும் இருக்கலாம்.
சமீப காலங்களில் சில சுவராஸ்யமான கலாச்சாரப் போட்டி இரு குழுக்கள் இடையேயும் நடப்பது போலத் தெரிகிறது. இதனால்தான் அறிவியல் மாணவர்கள் அறிவற்ற விதமாக நடந்துள்ளார்கள். ஆனால் மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு 2013ல் அவர்கள்  தமிழ் அல்லது சிங்களக் கலாச்சாரத்துக்கு சற்றும் பொருத்தம் இல்லாத ஒரு ஜோடி நடனத்தைக் கூட இந்த வரவேற்பு வைபவத்தில் புது மாணவர்களுக்காக வைத்திருந்தார்கள். ஆனால் யார் இந்த ஆக்கிரமிப்பை முதலில் ஆரம்பித்தார்கள் என்பது ஒரு வகை கோழியா அல்லது முட்டையா முதல் வந்தது போன்ற ஒரு பிரச்சினை. அது ஒரு துரதிருஸ்டமான சம்பவம் ஏனென்றால் கலாச்சாரம் என்பது குறிப்பாக ஸ்ரீலங்கா பின்னணியில் மொழியுடன் ஒப்பிடுகையில் ஒரு இணைப்புக் காரணி. ஒருவேளை சிங்கள மாணவர்கள் அல்லது மற்றவர்கள் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக் கழகத்தின் பணி என்னவென்பதை முற்றாகத் தெரியாதவர்களாக இருக்கலாம். அறிவிப்பு சொல்வது அதன் பணி:
“அறிவார்ந்த,தொழில் திறன் மிக்க திறமையும் மற்றும் தகுதியும் வாய்ந்த பட்டதாரிகளை, தேசிய மற்றும் சர்வதேச சமூகங்களின் வளர்ந்துவரும் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதற்காகவும் மற்றும் ஸ்ரீலங்காவின் வட பகுதியின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார தேவைகளைகளின் விசேட முக்கியத்துவத்துக்காகவும் தயாரிப்பது”
பரந்த சூழல்
யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தின் பரிணாமத்தை இரண்டு அல்லது மூன்று கட்டங்களில் நுணுகி ஆராயக்கூடியதாக உள்ளது. முதலாவது (எங்கள் மூத்த நண்பர்) காலஞ்சென்ற பேராசிரியர் கே.கைலாசபதி உப வேந்தராக இருந்ததும் இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஒரு வளாகமாகவும் 1974ல் பிறப்பெடுத்த காலம். அவர் இலட்சியம்,மதிப்பு, மனிதத்தன்மை நிறைந்த சிறந்த கல்வியாளர். அவரது காலத்தில் அந்தப் பல்கலைக்கழகம் சிங்களவர்கள் அதேபோல முஸ்லிம்கள் யாழ்ப்பாணக் கலாச்சாரத்துக்கு ஆழமான மரியாதை செலுத்தும் ஒரு பல்லினக் கலாச்சார மையமாக விளங்கியது.
அதன்பின் 1979ல் இரண்டாவது கட்டம், அங்கு சுயாதீன பல்கலைக்கழகங்கள் பழையபடி திரும்பவும் நாட்டில் உருவாக்கப்பட்டன மற்றும் யாழ்ப்பாண பல்கலைக் கழகம், பல்கலைக்கழகச் சட்டத்தின்(1978) கீழ் சுயாட்சி கொண்டதாக உருவானது. இது 1977ல் தமிழ் சமூகத்திற்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட வன்முறையின் பின்னர் ஏற்பட்டது, வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தைப் பற்றி பேசவேண்டியதில்லை, மற்றும் மீளமைப்பின் பின்னர் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் தேசியத்தின் ஒரு தெளிவான முத்திரை இருந்தது. மேலே குறிப்பிட்ட பணி பற்றிய அறிக்கைக்கு அப்பால், யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் சின்னமான நந்தி பல்கலைக்கழகத்தின் சின்னமாக மாறியதுடன் அதன் கொடியின்; மத்தியிலும் இடம் பிடித்தது. இது அசாதாரணமான ஒன்றல்ல தெற்கில் உள்ள பல பல்கலைக்கழகங்கள் சிங்கத்தையோ (உதாரணம்: பேராதனை) அல்லது பௌத்த அடையாளங்களையோ தங்கள் சின்னமாக வைத்துள்ளன.
ஒருவேளை மூன்றாவது கட்டம், சிங்கள மாணவர்களை திரும்பவும் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்துத்துக்கு அனுப்புவதின் மூலம் 2009 போரின் முடிவின் பின்னர் ஆரம்பிக்கப்பட்டது, தவிரவும் ஏனோ தானோவென்றும் அதிகம் திட்டமிடாமலும் அல்லது தேவையான உகந்த நிலையை ஏற்படுத்தாமலும் இது மேற்கொள்ளப்பட்டது. மறுபுறத்தில் நான் அறிந்தவரையில் கல்விசார் ஊழியர் மத்தியில் குறிப்பாக விஞ்ஞ}ன பீடத்தில் உள்ளவர்களிடையே சிங்கள மாணவர்களை வரவேற்பதில் அதிகம் நல்லெண்ணம் காணப்பட்டது. எனினும் வெளிப்படையாக ஏனைய பீடங்கள் மற்றும் கல்விசார ஊழியர்கள் மத்தியில் விடயம் இவ்வாறாக இருக்கவில்லை. இந்த சூழ்நிலையில் 60 விகிதமான சிங்கள மாணவர்கள் இந்த பீடத்தில் இருப்பது சந்தேகமின்றி அடக்கியாள்வதும் மற்றும் பிரச்சினைகளை வலிய வரவேற்பதும் ஆகவே இருக்கும்.
தெற்கில் உள்ள ஏனைய பல்கலைக்கழங்களில் தமிழ் மாணவாகள் உள்ளார்கள், ஆனால் நான் அறிந்தவரையில் தமிழ் கலாச்சார நிகழ்வுகள் இடம்பெறும்போது எவ்வித வெறுப்பும் இடம்பெறுவதில்லை. இதற்கான பிரதான காரணம் இந்த மாதிரி நிகழ்வுகளை நடத்தும்போது ஒருவேளை இது தனி உரிமை என்று பிரச்சினை எழுப்பாததுதான். எனினும் பிரதான நிகழ்வுகளில் தமிழ் அல்லது முஸ்லிம் கலாச்சார நிகழ்வுகள் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவதில்லை. வண.கலகந்த தம்மானந்த தேரர் சரியாக விளக்கியிருப்பதின்படி “ எந்தவொரு பல்கலைக்கழகத்திலும் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்துக்குரிய கலாச்சாரப் பின்னணிக்கு எப்போதும் முன்னுரிமை வழங்க வேண்டும்” (கொழும்பு ரெலிகிராப், ஜூலை 22) இது மேலும் தெரியப்படுத்துவது உரிமைகள் கோரப்பட வேண்டியது அல்லது எழுப்ப படவேண்டியது ஒரு பொறுப்பான தன்மையில்தான் என்று, அல்லது அவை தேவையில்லாத மோதல்களுக்கு வழி வகுக்கும். கலாச்சார உரிமைகள் இயல்பாகவே உணர்வுபூர்வமான பிரச்சினைகள் தான். இப்படிச் சொல்வதினால் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்திலோ அல்லது வேறு பல்கலைக்கழகங்களிலோ பல்லினக்கலாச்சாரம் நிகழக்கூடாது என்று அர்த்தமாகாது. குறிப்பாக நீண்டகாலம் இழுபட்ட ஒரு போருக்குப் பின்னர் அனைத்து துறையினரும் இந்த நடவடிக்கைகளில் அதிகளவு பொறுப்புடன் செயற்படவேண்டியது ஒரு நடைமுறை. யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக சம்பவத்தில் வெளிப்படையாக கண்டிக்கப்பட வேண்டியது சர்ச்சையை அல்ல (என்னதான் நகைச்சுவையாக இருந்தாலும்), ஆனால் வன்முறையையும் மற்றும் மோதலையும்தான்
தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்
நன்றி- தேனீ

24 July 2016

யாழ்ப்பாண வளாகத்தில் நடந்த கலவரத்துக்கு எங்கள் தீவிர கவனம் தேவைப்படுகிறது.

சில நாட்களுக்கு முன்பு யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக விஞ்ஞ}ன பீடத்தில் புதிய மாணவர்களை வரவேற்கும் நிகழ்வின்போது தமிழ் மற்றும் சிங்கள மாணவரிடையே ஒரு மோதல் ஏற்பட்டது. இந்த நிகழ்வுக்கு பலராலும் திடீரென அளவுக்குமீறிய பதில்கள் வெளியிடப்பட்டன. பெரும்பாலானவர்கள் சுய நீதவான்களாக மாறி சீற்றத்தை வெளியிட்டிருந்தனர், சிலர் “நாங்கள் சொன்னோம் தானே தமிழ் புலிகள் உயிருடன் நன்றாக இருக்கிறார்கள் என்று”  எனச் சொல்லி ஒருவகை களிப்படைந்தார்கள், மற்றும் ஒரு சிலர் (மிகச் சிலர்) இந்த நிகழ்வின் தீவிரம் பற்றி பிரதிபலித்தார்கள் மேலும்; நல்லிணக்கம் மற்றும் சமூக உறவுகள் தொடர்பில் இதன் அர்த்தம் என்ன என்று அங்கலாய்த்தார்கள்.
தேசியவாதம் எல்லா வடிவங்கள் மற்றும் அளவுகளில் அருவருப்புக்கு உயர்வு கொடுக்கிறது - இது எங்கள் சமூகத்தில் மட்டுமல்ல ஆனால் எல்லா இடத்திலும் உள்ளது. அலுவலர்களின் ஊர்வலத்தில் கண்டிய நடனக்கலைஞர்களை சேர்ப்பதற்கு சிங்கள மாணவர்களுக்கு அனுமதி அளித்திருக்க வேண்டுமா? நிச்சயமாக ஆம். பல்கலைக்கழக அதிகாரிகள் இத்தகைய முறுகல்களுக்கான அதிக முயற்சிகளை எதிர்பார்த்து அவர்களுக்கு இடையில் பாலம் போடும் பொறிமுறைகளை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டுமா? அதற்கும் கூட ஆம் என்பதே பதில். யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தின் விஞ்ஞ}ன பீடத்தில் 60 விகிதமானவர்கள் சிங்கள மாணவர்கள் என்பதையும் நாம் புறக்கணித்துவிட முடியாது – அவர்கள் 30 வருடங்களாக வன்முறை மோதல் சூழ்ந்திருந்த போரில் தோற்றுப் போனவர்கள் என்கிற தொடர்ச்சியான நினைவூட்டல்களால் துன்புறும் தமிழ் சமூகத்தின் மேலாதிக்கம் நிறைந்த இடத்தில் வாழ்கிறார்கள், குறைந்த பட்சம் போரின் வெற்றியை குறிக்கும் பல நினைவுச் சின்னங்கள், தொடர்ச்சியான இராணுவ பிரசன்னம் மற்றும் சிங்கள பௌத்த கலாச்சாரத்தின் அடையாளங்களின் இருப்பு எப்போதும் அதிகரித்துக் கொண்டு போகும் சூழ்நிலை அங்கு உள்ளது.
யாழ்ப்பாணத்தை சேர்ந்த சில நண்பர்கள் மற்றும் சக ஊழியர்களிடம் இந்த சம்பவம் பற்றி கலந்துரையாடியபோது, அவர்களின் வெறுப்பு எனக்குள் ஒரு திகைப்பை ஏற்படுத்தியது. இந்த சம்பவம் இப்போது (சில அரசியற் குழுக்கள் என கணிப்பிடலலாம்) தமிழ் தேசியவாதம் என்றும் மற்றும் அதனால் தமிழ் பயங்கரவாம் உயிருடன் நலமாக உள்ளது எனக் கூறுவதற்கு பயன்படப் போகிறது என்பதினாலேயே அவர்கள் வெறுப்படைந்தார்கள்
 பல வருடங்களாக பல்கலைக்கழகத்தில் தனிமைப்பட்டிருந்த மாணவர் சமூகத்தில்; திடீரென விரிவாக்கம் ஏற்பட்டதின் காரணமாக இயல்பாகவே எழக்கூடிய பலவித கடினமான சூழ்நிலைகளையும் சமாளித்து வருடக்கணக்காக அமைதியாக வேலை செய்த போதிலும் இனவாதம் என முத்திரை குத்தப்படுவதால் அவர்கள் வெறுப்படைந்திருந்தார்கள். மீண்டும் ஒருமுறை தமிழ் சமூகம் ஒரு உணர்வில் அவர்கள் கடந்த கால தவறுகளை உணர்ந்து நல்ல, சட்டத்தை மதித்து நடக்கும் இந்த நாட்டின் தேசப்பற்றுள்ள பிரஜைகள் என்பதையும் மற்றும் ஐக்கியமான மற்றும் அமைதியான ஸ்ரீலங்காவுக்குள் முன்னோக்கி நகரத் தயாராக உள்ளதை நிரூபிக்கவேண்டும் என எதிர்பார்க்கும் சமயத்தில் இது நடைபெற்றதால் வெறுப்பு உண்டானது. முன்னேறிச் செல்வது இலகுவில் எட்டமுடியாதது என்று உணர்ந்ததினால் ஏற்பட்ட அச்சம் காரணமாக ஏற்பட்ட ஏமாற்றம் மற்றும் தமிழ் சமூகம் இந்த நேரத்தில் அதற்கு தயாராக இல்லாமல்கூட இருக்கலாம் மற்றும் உண்மையில் இது எப்படி நடக்கும் என்பதைப்பற்றி அவர்களுக்கு சொந்தக் கருத்துக்கள் இருக்கலாம்.
நிச்சயமாக தமிழ்தேசியவாதம் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தில் உயிரோடு உள்ளது என்பதில் சந்தேகமேயில்லை. உண்மையில் வேறுபாடு மற்றும் அதிருப்தி என்பனவற்றில் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்துக்குள் அதிக சகிப்புத்தன்மை இல்லை என்பது ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது. இதை நான் முதல் கையாக 2014ல் அனுபவப்பட்டுள்ளேன்,
கலாநிதி ராஜன் கூலின் நூலான விழுந்த பனை வெளியீட்டு நிகழ்வின்போது நான் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்தேன், பல்கலைக்கழக நிருவாகம் ஆரம்பத்தில் புத்தக வெளியீடு பல்கலைக் கழகத்திற்குள் நடப்பதற்கு அனுமதி மறுத்திருந்தது. ஆனால் தேசியவாதத்தின் மிகை அல்லது வேறுபாடு மற்றும் அதிருப்தி என்பனவற்றில் சகிப்புத்தன்மை இல்லாத நிலை யாழ்ப்பாணத்துக்கு மட்டும் தனித்தன்மையானது என்று நாம் பாசாங்கு பண்ணத்தேவையில்லை. ஏறக்குறைய ஒரு வாரத்துக்கு முன்னர் புகழ் பெற்ற பேராதெனிய சரத்சந்திர திறந்தவெளி அரங்கில் நடைபெற்ற ஒரு நாடகத்தையிட்டு மாணவர்கள் கோபத்துடன் மற்றும் ஆம் வன்முறையாக நடந்து கொண்டார்கள், ஏனெனில் அந்த நாடகம் கலாச்சார ரீதியாகவும் மற்றம் ஒழுக்க ரீதியாகவும் பொருத்தமற்றது என்று அவர்கள் வெளிப்படையாக உணர்ந்தார்கள்.
நாடு முழுவதிலுமுள்ள பல்கலைக்கழகங்களில் முதல் வருட மாணவர்களுக்கு அவர்களது சிரேட்ட மாணவர்களால் ஒரு ஆடையணியும் நெறிமுறை பகிடிவதையின் ஒரு பகுதியாகத் திணிக்கப் படுகிறது, அதைப்பற்றி ஒருவர் அனுமானிப்பது குழுக்களின் மதிப்பின் முக்கியத்துவம் பற்றி மாணவர்களுக்கு போதிக்கும் ஒரு முயற்சிதான் அது என்று. எங்கள் பல்கலைக்கழகங்கள் சகிப்புத்தன்மைக்கான இடங்கள், பகிர்தல், சுதந்திரம் மற்றும் முதிர்ச்சி என்பனவற்றின் அடிப்படையில் இன்னும் நீண்டதூரம் செல்லவேண்டி உள்ளது. அத்தகைய மதிப்புகளை நாங்கள் கோருவதற்கு முன்பு எங்கள் சமூகமும் இன்னும் நீண்டதூரம் செல்லவேண்டி உள்ளது. தேசிய கீதம் தமிழில் பாடப்பட்டதுக்காக( அது சொர்க்கத்திலிருந்து தடை செய்யப்பட்டது) பெரிய சீற்றம் எழுந்து இன்னும் அதிக காலம் ஆகவில்லை. அழுத்கம கலவரங்கள் மீண்டும் திரும்பும் என பொதுபலசேனா அச்சுறுத்தல் விடுத்து அதிக காலம் ஆகிவிடவில்லை. எனவே சிறிதளவு முன்னோக்குடன் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக சம்பவம்பற்றி நாங்கள் கண்டனம் தெரிவிக்கும் முன்னர் நீதி உணர்வோடு; எங்கள் தொனியை சற்றுக் குறைத்துக் கொள்வோம்.
இருப்பினும் இந்த சம்பவத்துக்கு எங்களது தீவிர கவனம் அவசியம், ஏனென்றால் குணமாக்கும் பாதை மற்றும் நல்லிணக்கம் என்பன எவ்வளவு கடினமானது என்பதை அது எங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறது. நாங்கள் மூன்று தசாப்தங்களாக நடைபெற்ற ஒரு போரின் பின்னர் எழுச்சி பெறும் ஒரு சமூகம். எங்கள் சமூகங்களுக்கு பயங்கரமான விடயங்கள் நடந்தேறியுள்ளன. நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் வாய்திறந்து சொல்லமுடியாத விடயங்களைச் செய்துள்ளோம். இந்த விடயங்களை இலகுவில் மறந்துவிடவோ அல்லது சாதாரணமாக முன்னேறிச் செல்லவோ முடியாது. முந்தைய அரசாங்கம் உள்கட்டமைப்பு அபிவிருத்திகள் நல்லிணக்கத்துக்கு வழி வகுக்கும் என்று கற்னை செய்தது மற்றும் தற்போதைய அரசாங்கம் பொருளாதார அபிவிருத்தி நல்லிணக்கத்துக்கு வழிவகுக்கும் என யோசிக்கிறது. நல்லிணக்கம் ஒரு கடினமான பணி. அது எங்கள் வேற்றுமைகளைக் கொண்டாடுவதோ அல்லது எங்கள் ஒற்றுமைகளைப் பகிர்வதோ அல்ல. அது எங்களை  நாங்களே ஆழமாக பார்ப்பதுடன்; மற்றும் ஒவ்வொருவரும் மற்றவரிடம் விரும்பாத விஷயங்களிலும் தங்கியுள்ளது, எங்கள் சமூகங்கள் மற்றும் கலாச்சாரங்களின் அம்சங்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு நாம் சிரமப்படுகிறோம் இருந்தும் அதை ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்கிறோம். சமூகங்களிடையே அடுக்கடுக்கான கோபங்கள் மற்றும் சீற்றங்கள் இருக்கலாம் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதில்தான் அது தங்கியுள்ளது. நல்லிணக்கம் எளிதாக வரப்போவதில்லை, நம்பிக்கையை எளிதாக வெல்ல முடியாது.
எனவே இந்த சம்பவத்துக்கு நாங்கள் எப்படி பதிலளிக்கப் போகிறோம் என்பது மிகவும் முக்கியமானது, போருக்குப்பின்னான இன உறவுகளில் இது ஒரு முக்கிய திருப்புமுனை. சில குழுக்கள் ஏற்கனவே செய்வதைப்போல பயங்கரவாதம், பிரிவினை, காட்டிக்கொடுப்பு என்பன பற்றிய புளித்துப்போன பழைய சுலோகங்களை நாங்கள் மீண்டும் பயன்படுத்தப் போகிறோமா அல்லது பத்து வருடங்களுக்கு குறைவான காலத்துக்கு முன்பு தீவிர எழுச்சியுற்ற போர் மற்றும் வன்முறையான வருடங்களைக் குணப்படுத்துவதற்காக உண்மையில் நாங்கள் செய்து வருவதை மீள்மதிப்பீடு செய்யப் பயன்படுத்தப் போகிறோமா?

-ஹரிணி அமரசூரிய-

தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்
நன்றி- தேனீ இணையம்

பட்டதாரிகள் யாழ்பாணத்தில் ஆர்ப்பாட்டம்

அரசுத் துறையில் வேலைவாய்ப்பு வழங்கக் கோரி, வேலையற்ற பட்டதாரிகள் யாழ் அரச செயலகத்திற்கு முன்னால் சனியன்று யாழ்ப்பாணத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர்.
பட்டதாரிகளை அரச சேவையில் இணைத்துக் கொள்வது தேசியக் கொள்கையாக இருந்து வருகின்ற போதிலும் கடந்த 2012 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அரச சேவையில் நிலவும் வெற்றிடங்களை நிரப்புவதற்குப் பட்டதாரிகளை அரசுகள் உள்வாங்கவில்லை என ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள் குற்றம் சுமத்தியிருக்கின்றனர்.
அரசாங்கம் பட்டதாரிகளுக்கு வேலை வழங்குவதில் பாராமுகமாகவே நடந்து கொள்கின்றது என்றார் வடமாகாண வேலையற்ற பட்டதாரிகள் சங்கத்தலைவர் துஷாந்தன்.தென்பகுதியைச் சேர்ந்த வேலையற்ற பட்டதாரிகள் சிலரும் வேலையற்ற பட்டதாரிகள் சங்கங்களின் ஒன்றியத்தலைவர் முனசிங்க தலைமையில் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர்.
கடந்த 2012 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இன்று வரை, நாடளாவிய ரீதியில் 30 ஆயிரம் பட்டதாரிகள் வேலையற்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.
ஆனால், அரசத் திணைக்களங்களில் சுமார் 50 ஆயிரம் வெற்றிடங்கள் இருக்கின்றன. இந்த நிலையில் வெறும் பேச்சளவிலான உத்தரவாதங்களைக் கைவிட்டு வேலையற்றிருக்கின்ற பட்டதாரிகளுக்கு வேலை வழங்குவதற்கான நடவடிக்கைகளை அரசு உடனடியாக எடுக்க வேண்டும் என்றார் பட்டதாரிகள் சங்கங்களின் ஒன்றியத் தலைவர் முனசிங்க.
வேலையற்ற பட்டதாரிகளுக்கு வேலை வழங்கும் விவகாரம் குறித்து அரசத் தரப்பினரின் கருத்துக்களை உடனடியாகப் பெற முடியவில்லை.
நன்றி- பி.பி.சி

20 July 2016

இனவாதத்தை தூண்டும் தரப்பினரிடம் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வுகள் இல்லை

யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த சனிக்கிழமை இடம்பெற்ற சம்பவமானது கடும்போக்குவாதிகள் தமது கருத்துக்களை வலுவாக முன்வைப்பதற்கு வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளதாக தெரிவித்த வடமாகாண ஆளுநர் ரெஜினோல்ட் குரே இந்த சம்பவமானது நாட்டில் முன்னெடுக்கப்படும் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளுக்கு பாரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளதாக ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில்  சுட்டிக்காட்டினார்.
யாழ். பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த சனிக்கிழமை இடம்பெற்ற விஞ்ஞான பீடத்தில் முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களை வரவேற்கும் நிகழ்வில் கண்டிய நடனத்தை இணைத்துக்கொள்ள சிங்கள மாணவர்கள் முற்பட்டதால் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள் மாணவர்களிடையே கைகலப்பாக மாறியது.  மோதல்களில் 14 மாணவர்கள் காயமடைந்ததுடன் விஞ்ஞானபீட கட்டடம் ஒன்று சேதமாக்கப்பட்டது. 
இந்நிலையில், இந்த சம்பவம் தொடர்பில் விளக்கமளிக்கும் ஊடகவியலாளர் சந்திப்பு ஒன்று, இன்று பத்தரமுல்லையில் அமைந்துள்ள வடமாகாண ஆளுநரின் இல்லத்தில் நடைபெற்றபோதே, அவர் இந்த விடயத்தை தெரிவித்துள்ளார். 
அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில், 'இந்த சம்பவத்தினூடாக நாட்டின் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளுக்கு களங்கமும் பாதிப்பும் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த சம்பவம் சில கடும்போக்குவாதிகள் தமது கருத்துக்களை வலுவாக முன்வைப்பதற்கு வாய்ப்பொன்று கிடைத்துள்ளது. அவர்கள் வடக்கிலும், தெற்கிலும் இருக்கின்றார்கள். தமிழர்கள் சிங்களவர்கள் என இரு தரப்பிலும் கடும்போக்குவாதிகள் காணப்படுகின்றனர். 
இதேவேளை, எதிர்ப்பாராத விதமான நடைபெற்ற இந்த சம்பவத்தை சிலர் தவறாக வழிநடத்த முயல்வதாகவும் குறிப்பாக இராணுவத்தினர் மீது குற்றச்சாட்டுக்களை சுமத்த முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்படுவதாகவும் வடமாகாண ஆளுநர் குற்றம்சாட்டினார்.   
'இராணுவத்தினர் சிங்கள மாணவர்கள் ஊடாக தமிழ் மாணவர்களை தாக்கியதாக வடக்கின் சில சமூக வலைத்தளங்கள் மற்றும் பத்திரிகைகளில் தற்போது செய்திகள் வெளியாகிவருகின்றன. தெற்கில் அதற்கு எதிரான செய்திகள் வெளியாகியுள்ளன. 
எனினும் இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வுகாண்பது தொடர்பில் எவரும் கதைப்பதில்லை. என்றாலும் இதனை எவ்வாறு பெரிதாக்கலாம் என்ற கோணத்தில் சிந்திக்கின்றனர். கடுத்போக்குவாதிகள் இதனை தேசிய, சர்வதேச செய்தியாக மாற்றியமைக்கும் நோக்குடன் செயற்படுகின்றனர். இராணுவம் சிங்கள மாணவர்கள் ஊடாக தமிழ் மாணவர்களை தாக்கியதாக ஒரு கதையை உருவாக்க முயல்கின்றனர். 
எவ்வாறெனினும் அனைத்து மக்களுக்கும் தமது மதத்தை, கலாசாரத்தை பின்பற்றுவதற்கான உரிமை காணப்படுவதாகவும் அதனை மீறுவோர் எவராக இருந்தாலும் அவர்கள் தண்டிக்கப்படவேண்டியவர்கள் எனவும் ரெஜினோல்ட் குரே குறிப்பிட்டுள்ளார். 
'சிங்கள மாணவர்களின் கலாசாரத்தை பின்பற்றுவதற்கு வாய்ப்பளிக்கப்பட்டமை தவறு என்ற வகையிலும் கருத்துக்கள் வெளியாகியுள்ளன.  எனினும் இந்த பிரச்சினைக்கு அடிப்படை காரணத்தை கண்டறிய வேண்டும். 
அனைத்து மக்களுக்கும் தத்தமது மதத்தை, கலாசாரத்தை பின்பற்றுவதற்கான உரிமை காணப்படுகின்றது. எனினும் அதனை மீறுவது யாராக இருந்தாலும் அது குற்றமே எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

18 July 2016

இலங்கையின் உத்தியோகபூர்வமொழி சிங்களம் மட்டுந்தானா?


சர்வதேச சுற்றுலா அமைப்பினால் (UNWTO) இம்முறை பாசிக்குடாவில் கருத்தரங்கொன்று நடாத்தப்படுகின்றது. இம்முறை நடாத்தப்படுகின்ற கருத்தரங்கில் வெளிநாட்டைச் சேர்ந்த பெரும்பான்மையினர் கலந்துகொள்ளவுள்ளனர். இன்று (12) மற்றும் நாளை (13) இருநாட்களும் இக்கருத்தரங்கம் நடைபெறவுள்ளது. ஆயினும், கருத்தரங்கம் நடைபெறும் நடைபெறும் நாடாகிய இலங்கைக்கான அழைப்பினைப் பார்க்கும்போது, “சிங்களவர்களுக்கு மட்டும்” எனும் மனோநிலை மீண்டும் எழுந்துள்ளதைக் காணக்கூடியதாய் உள்ளது, அதாவது, இலங்கையின் உத்தியோகபூர்வ மொழி சிங்களம் எனவும், ஆங்கிலமும் பயன்பாட்டில் உள்ளது எனவும் குறிப்பிட்ட அதிகாரிகளினால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது என மனித உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்களில் ஒருவராகிய ருக்கி பெர்னாண்டோ தெளிவுறுத்துகிறார். ஒருமைப்பாட்டை அடிப்படையாக வைத்து நடாத்தப்படுகின்ற கருத்தரங்கம் என்ற தோரணையில் நடாத்தப்படுகின்ற இந்நிகழ்வு சிந்திக்க வேண்டிய விசயமே.

மேலும், சர்வதேச ரீதியாக நடைபெறும் சுற்றுலாக் கருத்தரங்கம் இலங்கையில் நடைபெறும்போது, கற்பிட்டி, குச்சவெலி, பானம், பாசிக்குடா, இருதெனியாய, காங்கேசந்துறை போன்ற பகுதிகளில் காணிகள் இல்லாமல் போன மக்கள் நேற்று (11) கொழும்பில் ஒன்றுகூடி, முதலில் எங்கள் இடங்களை எங்களுக்குப் பெற்றுத் தாருங்கள். எங்கள் உரிமைகளை எங்களுக்குப் பெற்றுத் தாருங்கள், பிறகு சுற்றுலாத்துறையைப் பாருங்கள்” எனக் குறிப்பிட்டனர். அங்கு பானமப் பகுதிகளில் காணிகள் அற்றுப் போனோருக்காக கருத்துத் தெரிவித்த சோமசிரி புஞ்சிரால என்பவர், “குறைந்தளவு எங்கள் காணிகள் (இடங்கள்) தொடர்பில் அமைச்சரவையின் தீர்மானித்திற்கு ஒப்ப செயற்படாமல், இவ்வாறான சுற்றுலாத்துறைக் கருத்தரங்கு நடாத்துவது தொடர்பில் அரசாங்கம் வெட்கப்பட வேண்டும். மேலும், எங்கள் காணிகளை எங்களுக்குப் பெற்றுத் தந்துவிட்டு சுற்றுலாத்துறையைக் கவனிக்க வேண்டும்” எனவும் கருத்துரைத்தார்.

“தற்போது நடைபெறுகின்ற பாசிக்குடாவிற்கோ அன்றி, ஏனைய பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கோ சரியான பிரதிநிதித்துவம் அங்கு இல்லை” எனவும் ருக்கி பெர்னாண்டோ மேலும் தெரிவிக்கிறார்.


நன்றி- இலங்கை நெட் (12-07-2016)

தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் செயல்பாடு குறித்து விமர்சனம்

மன்னாரில் நடைபெற்ற தடம் மாறுகின்றதா தமிழ்த்தேசியம் என்ற தலைப்பிலான ஒரு நாள் கருத்துப் பகிர்வு நிகழ்வொன்றில், தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ற வகையில் செயற்படவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டிருந்தது.
இந்த நிகழ்வை மன்னார் மாவட்ட பொது அமைப்புக்களின் ஒன்றியம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அந்த அமைப்பின் முக்கியஸ்தர் சிவகரன் தலைமையில் கருத்துக்கள் பரிமாறப்பட்டன.
சர்வதேச அரங்கில் சரியான முறையில் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளை முன்னெடுக்க தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர்கள் தவறிவிட்டார்கள். கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகள் மத்தியில் ஒற்றுமையில்லை. கூட்டமைப்பின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள வடமாகாண சபை ஆளுமையுடன் செயற்படவில்லை. வவுனியாவில் பொருளாதார மத்திய நிலையத்தை அமைக்கும் விடயத்திலும் ஒற்றுமையாக கூட்டமைப்பினால் சரியானதொரு தீர்மானத்தை எடுக்க முடியாதிருப்பது குறித்தும் கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டது.
இந்த நிகழ்வில் கலந்து கொண்ட தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் ஆர்.சம்பந்தன் மற்றும் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமாகிய மாவை சேனாதிராஜா ஆகியோர் அதனை மறுத்துரைத்தனர்.
தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் செயற்பாடுகள் குறித்து இந்த நிகழ்வில் சம்பந்தன் விரித்துரைத்தார்.
இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வு மற்றும் மக்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு மேற்கொண்டிருந்த முக்கிய நடவடிக்கைகள் பற்றியும் அவர் எடுத்துரைத்தார்.
ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டதன் பின்னர், பொறுப்பு கூறும் விடயத்தில் அரசியல் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட பல விடயங்கள் வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றன என்றும் முக்கியமாக தமிழ் மக்களின் பங்குபற்றலுடன் உருவாக்கப்படவுள்ள புதிய அரசியலமைப்பின் ஊடாக பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணப்படும் என்றும் அவர் நம்பிக்கை வெளியிட்டார்.
அதேவேளை, புதிய அரசியலமைப்பின் ஊடாக பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதை நாட்டின் தென்பகுதியில் முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச தலைமையிலான குழுவினர் குழப்புவதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும், அவர்களுடைய எண்ணம் ஈடேறத்தக்க வகையில் தமிழ்த் தரப்பினர் குழப்பக் கூடாது என்றும் தமிழ் மக்கள் நிதானமாகவும் பொறுப்போடும் செயற்பட வேண்டும் என்றும் சம்பந்தன் கேட்டுக்கொண்டார்.
இந்த நிகழ்வில் மன்னார் மற்றும், மட்டக்களப்பு ஆயர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான சிவசக்தி ஆனந்தன், சித்தார்த்தன், முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், புத்திஜீவிகள், செய்தியாளர்கள் உள்பட பலர் கலந்து கொண்டனர்.
நன்றி- பி.பி.சி

தமிழரின் பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதன் மூலமே சிங்களவர்கள் நிம்மதியாக வாழ முடியும்

தமிழர்களின் பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதன் மூலமே சிங்களவர்கள் இந்நாட்டில் நிம்மதியாக வாழ முடியும் என ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன கிளிநொச்சியில் ஜேர்மன் அரசின் நிதியுதவியுடன் 8 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் செலவில் நிர்மாணிக்கப்பட்ட இலங்கை, ஜேர்மன் தொழில்நுட்ப பயிற்சி நிலையத்தை திறந்து வைத்து உரையாற்றும் போதே ஜனாதிபதி இவ்வாறு தெரிவித்தார்.

அவர் அங்கு மேலும் அங்கு உரையாற்றுகையில் யாழ்.பல்கலைக்கழகத்தில் இடம்பெற்ற மோதல் கவலையளிக்கின்றது.  இவ்வாறான மோதல்கள் மீண்டும் ஏற்படாத வகையில் அனைத்து கல்வி நிறுவனங்களும் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும். 

பல்கலைக்கழகங்களும் கல்வி நிறுவனங்களும் நாட்டின் தேசிய நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்தும் மத்திய நிலையங்களாக இயங்க வேண்டும்.  அதேவேளை பாடசாலை கல்வித் திட்டத்தில் தேசிய நல்லிணக்கமும் ஒரு பாடமாக உள்ளடக்கப்பட வேண்டும் என்றார். 

நாட்டில் வாழும் அனைத்து இன, மத மக்களினதும் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வை பெற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான் சிங்கள பௌத்த மக்கள் இந் நாட்டில் சந்தோஷமாக வாழ முடியும். வடபகுதி மக்களுக்கு பிரச்சினைகள் உள்ளன. அவற்றை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். அவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்வதே பிரச்சினையை தீர்ப்பதற்கான முதல் வழியாகும். 

ஜனாதிபதி தேர்தலின் போது வழங்கிய உறுதிமொழிகளையும் இனங்களுக்கு இடையில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதிலும் ஒருபோதும் பின்னிற்க மாட்டேன் என்று உறுதியாக தெரிவித்தார்.