21 March 2018

தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் நிலைமைகளையும் சற்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்

வழக்குகள் தொடரப்படாமலும், வழக்குகள் தொடரப்பட்டு, கால தாமதங்கள் தொடரும் நிலைமையிலும், வழக்குகள் கிடப்பில் போடப்பட்ட நிலையிலும் பல வருட காலமாக தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் நிலைமைகளையும் நீங்கள் சற்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என ஈழ மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியின் செயலாளர் நாயகம் டக்ளஸ் தேவானந்தா பாராளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற நம்பிக்கைப் பொறுப்புக்கள் திருத்தச் சட்டமூலம,; நீதித்துறை சட்டம், சட்டக் கல்விப் பேரவை தொடர்பான விவாதத்தில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றுகையிலேயே அவர் இவ்வாறு தெரிவித்துள்ளார்.

இது தொடர்பில் அவர் மேலும் கருத்துத் தெரிவிக்கையளில் - எமது நாட்டில் இதுவரையில் தீர்ப்புகள் வழங்கப்படாத நிலையில் சுமார் 6 இலட்சத்து 50 ஆயிரம் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளதாகத் தெரிய வருகின்றது. அதே நேரம், பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் மற்றும் அவசரகாலச் சட்ட விதிகளின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு, வழக்குகள் தொடரப்படாமலும், வழக்குகள் தொடரப்பட்டு, கால தாமதங்கள் தொடரும் நிலைமையிலும், வழக்குகள் கிடப்பில் போடப்பட்ட நிலையிலும் பல வருட காலமாக தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் நிலைமைகளையும் நீங்கள் சற்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.  

நான் இங்கு தமிழ் அரசியல் கைதிகள் எனக் கூறுகின்றபோது, நீங்கள் ‘அப்படி எவரும் இல்லை’ எனக் கூறலாம். அது உங்களது அரசியல் சார்ந்த பிரச்சினையாக இருக்கலாம். அதுவல்ல இங்கு பிரச்சினை. இவ்வாறு கைது செய்யப்பட்டவர்கள் தொடர்பில் நீங்கள் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் என்ன? என்பதுதான் இங்குள்ள கேள்வியாகும்.

இவ்வாறு கைதுசெய்யப்பட்டவர்களில் சுமார் 130 பேர் வரையில் இன்னும் தடுப்பில் இருப்பதாகவே தெரிய வருகின்றது. வெலிக்கடைச் சிறைச்சாலையில் மாத்திரம் 78 தமிழ் அரசியல் கைதிகள் தடுப்பில் இருப்பதாகவும் கூறப்படுகின்றது. 

இவர்களில் வழக்குத் தொடரப்படாதவர்களுக்கு வழக்கு தொடர்வதற்கோ, தொடரப்பட்டுள்ள வழக்குகளை விரைந்து முடிவெடுப்பதற்கோ நீங்கள் இதுவரையில் மேற்கொண்டுள்ள நடவடிக்கைகள் என்ன? எனக் கேட்க விரும்புவதாகக் குறிப்பிட்டார்.

இக் கைதிகளின் பிரச்சினைகளுக்குரிய தீர்வினை விரைவுபடுத்தும் நோக்கில், பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்தின் கீழான வழக்குகளை இரண்டு வாரங்களுக்கு ஒரு தடவை விசாரணைகளுக்கு உட்படுத்துவதற்கு உறுதி காணப்பட்டிருந்த போதிலும், அந்த வழக்குகள் ஒரு மாதத்திற்கு அல்லது ஒன்றரை மாதத்திற்கு ஒரு தடவை என்ற வகையிலேயே விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதாகவும், அதுவும், முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்படுகின்ற வகையில் முறையான விசாரணைகள் மேற்கொள்ளப்படாமலும், விசாரணைகளை ஒத்தி வைக்கும் செயற்பாடுகளே தொடர்வதாகவும் தமிழ் அரசியல் கைதிகள் கூறுகின்றனர்.

இதன் காரணமாக வழக்குகள் தாக்கல் செய்யப்படாது, பல வருடங்கள் தடுப்பிலிருந்த அரசியல் கைதிகள், வழக்குகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டும், தண்டனைப் பெற்றவர்களைப் போன்று தொடர்ந்தும் நீண்ட காலம் சிறைச்சாலைகளில் தண்டனை அனுபவிக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாக தெரிவிக்கின்றனர். எனவே இவ்வாறான நிலையில் காணப்படும் அரசியல் கைதிகளுக்கு ஒரு தீர்வினை ஏற்படுத்துவதற்குரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டுமென டக்ளஸ்தேவானந்தா கேட்டுக்கொண்டார்.

19 March 2018

போலியான எதிரியை காட்டி பொது எதிரியை மறக்கச்செய்வதையே தற்போது செய்கிறார்கள் .


இனவாத  மதவாத மோதல்கள், வன்செயல்கள்  மூலம்  சிங்கள, தமிழ்,  முஸ்லீம்  மக்களின் பொது  எதிரி  அவர்களுக்கு  மறக்கடிக்கப்பட்டிருப்பதாக   முன்னிலை  சோஷலிஸக்  கட்சியின் அமைப்புச்செயலாளர் குமார் குணரட்னம்,  தற்போதுள்ள   முறுகல்  நிலைமை  தொடர்பாக  “திவயின”  ஞாயிறு பத்திரிகைக்கு அவர் வழங்கிய செவ்வி  

கேள்வி :  நாட்டில் தற்போது  ஏற்பட்டிருக்கும்  கலவர நிலைமையை  முன்னிலை  சோஷலிஸக்  கட்சி  எவ்வாறு  பார்க்கிறது. ?

பதில் :  நாட்டின் பொது  முற்போக்கு  மக்கள் நினைப்பது  போலவே  எம்மிலும்   இது தொடர்பாக பெரிய   அதிர்ச்சி  காணப்படுகிறது. இந்த  பிரச்சினையை  உடனடியாக  தீர்க்கவேண்டும்  என்ற நிலைப்பாட்டில்   நாம்  இருக்கிறோம் . இது  முற்றுமுழுதாக  இனவாதத்தை அடிப்படியாகக்கொண்டது.  எமது  நாட்டில்   இனவாதமானது  காலத்திற்குக்காலம்  அந்தந்த  அரசியல்  கட்சிகளின்  தேவைக்கு  ஏற்ப  வளர்த்து விடப்படும்  சூழ்நிலை  காணப்படுகிறது.


கேள்வி :  நீங்கள்  குறிப்பிட்டீர்கள்  இது  இனவாத  பிரச்சினை என்று . ஒவ்வொரு  இனமும்  ஒவ்வொரு  இனத்தவரை  இனவாதிகள்  என்று  குற்றம்சாட்டிக்  கொண்டுள்ளனர்.


பதில் :  இங்கு  பல்வேறு  வெளியீடுகள்   உள்ளன . சிங்கள  இனவாதம் உண்டு ,  தமிழ்  இனவாதம் உண்டு,முஸ்லீம்  இனவாதம் உண்டு. சுருக்கமாக  கூறுவதானால்  இனவாதம் என்ற  நிலை  எந்த  நிலைமையில்  எடுத்தாலும்  பொது மக்களுக்கு  தீங்கு விளைவிப்பதாகவே   இருக்கும். இதனால்  உண்மையான  எதிரி மறைக்கப்பட்டு, போலியான  எதிரியுடன்  போராடும் நிலமையாகவே இதை  நாங்கள்  காண்கிறோம்.  ஒன்றாக  இணைந்து  பொது  எதிரிக்கு  எதிராக போராடவேண்டும் . ஆனால் பொதுமக்கள் போலி  எதிரியுடன்  போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் .


கேள்வி :  நீங்கள்  கூறும் பொது  எதிரி  யார்?


பதில் :  எமது அரசியல்  மொழியில் கூறினால்  இந்த  முறைமை  தான்  எதிரி. அதற்கு  எதிராக போராடவேண்டிய   மக்கள்  தங்களுக்குள்ளே  அடிபட்டுக்கொள்ளும்  நிலைக்கு  தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.   இந்த  துயர  நிலைமையை  நாம்  தோற்கடிக்க வேண்டும்

கேள்வி :  அதை எவ்வாறு  தோற்கடிப்பது.?

பதில்:  இங்கு நாம் காணும்  முக்கியமான  விடயம் ஒன்று  உள்ளது.  தயவுசெய்து  நீங்கள்  அதனை  பத்திரிகைகளில்  பிரசுரியுங்கள்  . இனவாதம்  ஒருவகையில்   புற்றுநோய் போன்றது.  அது  மக்களின்  போராடும்  சக்தியை, ஒற்றுமையாக  பொது எதிரியை  எதிர்க்கும்  சக்தியை  வலுவிழக்க செய்யும். அதனால்  மக்கள்  ஆரோக்கியத்தை  இழக்கின்றனர்.  சிங்களமா?  தமிழா? முஸ்லிமா? என்று இல்லை . அவர்கள்  இதனால்  பலவீனம் அடைகின்றனர். இருப்பவர் இல்லாதவர்  இடைவெளிக்கு  பொறுப்பாளிகள்  இருக்கும்போது, அவர்களுக்கு  எதிராக போராடவேண்டிய  பொது மக்கள்  தங்களுக்கு  எதிராகவே  இனவாதத்தினால் நோய்வாய்ப்பட்டுள்ளனர் . அவர்களை  அதிலிருந்து  மீட்டெடுக்க  பாரிய  சமூக இயக்கமொன்றை  உருவாக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம்  உள்ளது.  அது  உண்மையான  எதிரிக்கு  எதிரான  உண்மையான  போராட்டத்தை  அணிதிரட்டவே.

கேள்வி :  இவ்வாறான  நிலைமைகளுக்கு  உங்கள்  கட்சி  தரும்  தீர்வு  என்ன?

பதில்:  சகல  இனங்களிடையேயும்; உண்மையான,  நிலையான   ஒற்றுமையை  ஏற்படுத்த வேண்டும் . அரசியல்வாதிகள்  ஒற்றுமைப்பற்றி  எந்நேரமும்  கதைத்தாலும்  அவர்களுக்கு  உண்மையான  ஒற்றுமை   தேவை  இல்லை . அவர்களுக்கு  தேவை  பிரிவினையே .இந்த  பிரிவினையை   அவர்கள்  அதிகம்  விரும்புகிறார்கள் . அவர்கள்  தமது  அரசியலில் ஒரு  பிரிவை  கொண்டு நடாத்துவது  இந்தப்பிரிவினை  மூலம் தான் .  அரசியல்வாதிகள் தங்களை   போலியான  தேசப்பற்றாளர்களாக காட்டிக்கொள்கிறார்கள்.  அதனை  அவர்கள்  ஒடுக்கப்பட்ட  மக்களை  ஏமாற்ற  பயன்படுத்துகிறார்கள். இதனூடாக  அவர்கள்  அவர்களின்  உண்மையான  பிரச்சினையை மறைத்து  போலி தேசப்பற்றை  அவர்களின்  தலைகளின்மேல்  போட்டு  இனவாதத்தை  தேசப்பற்று  என வரைவிலக்கணப்படுத்தி , தங்களது  நிலையை உறுதிசெய்து கொள்கிறார்கள்.

கேள்வி : தேசப்பற்றை  போலி  என்று  ஏன் நீங்கள்  குறிப்பிடுகிறீர்கள்?

பதில் : உண்மையான  தேசப்பற்று  என்றால், அமெரிக்காவின்,  சர்வதேச  நாணய  நிதியத்தின், உலக வங்கியின்  நிபந்தனைகளுக்கு  அடிபணிந்து  நடக்கமாட்டார்கள்தானே?  போலியான தேசப்பற்றை காட்டி  சிங்கள  அரசியல்வாதிகள்  சிங்கள  மக்களை  முட்டாளாக்குகின்றனர். தமிழ் அரசியல்வாதிகள்   தமிழ்   மக்கள் முகம் கொடுக்கும்  பிரச்சினைகள்   சிங்கள  இனம் நாட்டை  ஆட்சி  செய்வதால்  ஏற்படுவதாககூறி தமிழ் மக்களை  முட்டாளாக்குகின்றனர். முஸ்லீம்  அரசியல்வாதிகளும்  இதனையே செய்கின்றனர்.  இது  பேச்சளவில்  சுதந்திரம் கிடைத்த  நாளில் இருந்து காணப்படும்;  நிலைமையாகும். சகல  முதலாளித்துவ  அரசியல் கட்சிகளின்  தலைவர்கள்  பிரிவினையை  தமது  அரசியல்  நிலைபேற்றுக்கு பாவித்துக்கொள்கிறார்கள்.

கேள்வி : உண்மையான  ஒற்றுமையை கட்டியெழுப்புவது எவ்வாறு ?

அது  வெறும்  சொற்களால்  செய்துமுடிக்க  முடியாது.  அதற்கு  நடைமுறையில்  சில 
செயற்பாடுகள்   நடைபெறுதல்  வேண்டும்,  சிங்கள, முஸ்லீம்,  தமிழ்  உழைக்கும்  மக்களின் ஒன்றிணைவு  ஏற்படவேண்டும். அதற்காக உள்ள  ஊடகம்  பொதுஎதிரிக்கு  எதிரான  போராட்டமே. அவ்விடத்தில்  சிங்களவருக்கும், தமிழருக்கும்,  முஸ்லிம்களுக்கும்  தனி  போராட்ட  கோசத்தின்கீழ்  ஒன்றிணைய  முடியும்.  அங்குதான்   உண்மையான  ஒற்றுமை   தோன்றும்.

கேள்வி :   சகோதரரே !  சிறுபான்மையினர்  பெருபான்மையினருக்கு மேலாக  செல்கிறார்கள் ,  

பெரும்பான்மை  சிறுபான்மையை அடக்கி ஆள்கிறார்கள்  போன்ற  கருத்துக்கள்  இருக்கும்போது  நீங்கள்  கூறும்  இந்த  விடயத்தை  செய்யமுடியுமா?
பதில் :  இலங்கையில்  பெருபான்மை  சிங்களம், சிறுபான்மை  தமிழ்,முஸ்லீம்  என்று  ஒரு பிரச்சினை  உள்ளது. அது  ஒரு பிரச்சினை அல்ல  அது  ஒரு     நிலைமை . ஆனால்  இவர்கள் அனைவரின்  நாடு  இலங்கை . சகல  இன குழுக்களும்   நாங்கள்  இலங்கையர்   என்று   நினைக்க வேண்டும்.  பெரும்பான்மையினர்   அவர்கள்  பெரும்பான்மை  என்பதால் சிறுபான்மையினரின்  உரிமைகளை  காக்கும்  பொறுப்பு  அவர்களை  சார்ந்தது.  சிறுபான்மை  இனங்களுக்கு  அரசாங்கத்தினால்  எதாவது  அநீதிகள்  இழைக்கப்படுமானால்   பெரும்பான்மை  சிங்கள  உழைக்கும் மக்கள்  அதற்காக  அணிதிரள வேண்டும்.  அவ்விடத்தில் இயல்பாகவே  தமிழ்  முஸ்லீம்  இனங்களிடையே  இருக்கு சந்தேகம் அற்றுப்போகும் .  அவர்களின்  இனவாதம்  ஏற்படுவது  சந்தேகத்தினை  ஏற்படுத்துவது ஆகும்.  இங்கே  பிரச்சினை  இருப்பது  சிங்கள   ஆட்சியாளர்கள்  இருப்பதனால்  அல்ல .  முதலாளித்துவ  அரசாங்கம்   இருப்பதனால் தான்  என்பதை  உணரவேண்டும்.  இது  சிங்கள  ஆட்சியாளர்களின்     பிரச்சினை  அல்ல , முதலாளித்துவ  ஆட்சியாளர்களினால்  ஏற்பட்ட  பிரச்சினையாகும்.   சம்பந்தனுக்கு,  ரணிலுக்கு. மைத்திரிக்கு , ராஜபக்சவுக்கு   பொருளாதார  கொள்கையில்  எவ்வித  மாற்றமும்  இல்லை . அவர்கள்  அவ்விடத்தில்  ஒன்று தான் . அவர்கள்  நவ லிபரல்வாதத்திற்கு  நிபந்தனையின்றி  கை உயர்த்துகிறார்கள். .சிங்களவர்கள் , தமிழர்களினதும்  முஸ்லிம்களினதும்   உரிமைக்காக  முன்னிற்பார்களானால்,  அவர்களும்       சிங்களவர்களோடு  ஒன்றாக  போராட்டத்தில்   இணைவார்கள்.  இதில் தான்  உண்மையான  ஒற்றுமையை  கட்டியெழுப்ப முடியும். மேல்மாடியில்  முதலாளித்துவ  வர்க்கத்தினர்  ஒற்றுமையாக  அழகாக   வாழ்கிறார்கள்.  இனவாத  தீயில் பொதுமக்கள் கருகிப்போகவேண்டாம். இனவாதத்தால்  அழிந்துபோவோமா ? இல்லை  ஒன்றாக  போராடி  வெல்வோமா ?  என்பதை  மக்கள்  தீர்மானிக்க வேண்டும்.

கேள்வி : இனவாத  மோதல்கள்  வரலாறு  முழுக்க காணக்கூடியதாக  இருந்தது. அவசரகால  சட்டம் , ஊரடங்கு சட்டம் , சமூக  வலைத்தளங்களை  கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம்  இதனை  நிறுத்த  முடியுமா?

பதில் :  இவற்றுக்கு  தற்காலிக  இடைவேளை  வழங்கமுடியும் . ஆனால்  இவை மீண்டும்  மீண்டும்  எழுந்தவண்ணமே  இருக்கும்.  1983  கறுப்பு ஜூலையை  நாம்  கண்டோம் . அதன் மூலம்  ஏற்பட்ட  அழிவை  நாம்  அனுபவித்தோம் . இதற்கு  நிரந்தர  தீர்வை   வழங்க  எந்த  ஆட்சியாளர்களால் இதுவரைக்கும் முடியவில்லை .  அதேபோல்  இந்த  அரசாங்கத்திற்கும்  அதை செய்ய  முடியாது.    இது சகல  அரசாங்கங்களினதும்  கையாலாகாததனத்தின் பிரதி பலனே.  இயலக்கூடிய  அரசியல்  நிலைமை  கட்டியெழுப்பப்படும்  வரை   இந்த பிரச்சினை  இருக்கும். ஆனால்  இந்த  துன்பம் கட்டாயமானது .நடப்பது  நடக்கட்டும் என்று  பார்த்துக்கொண்டிருக்க  நாம்  தயாரில்லை . நாங்கள்  முற்போக்கான  மக்கள்  பிரிவினர் , புத்திசாலிகள் ,  இடதுசாரிய  மக்கள்  பிரிவினர் , ஊடகவியலாளர்கள்  உட்பட  அனைவருடன்  இந்த  கருத்தாடலை  கட்டியெழுப்ப  நடவடிக்கை  எடுப்போம்.

கேள்வி : ஐக்கிய  நாடுகளின்  மனித  உரிமைகள்  தொடர்பான  ஆணையாளர்  சயிட்  ரஹத் அல் ஹ_சைன், இளவரசர் அவர்கள்  இலங்கையில்   சிறுபான்மை  இனங்கள் மீது  அடிக்கடி நடாத்தப்படும்  வன்முறைகளுக்கு காரணம்  வகை கூறல்  மற்றும்  நல்லிணக்க கடமைகளை  அமுல்படுத்தாமை என்று  அறிவித்துள்ளார்.

பதில் : ஐக்கிய  அமெரிக்கா மற்றும் அவர்களுக்கு  வேண்டப்பட்ட  நாடுகளின்  கைபொம்மையாக  இருக்கும்  ஐக்கிய  நாடுகள்  சபைக்கு தெளிவானதொரு நிகழ்ச்சி நிரல் உண்டு . அவர்களுக்கு  தமது  அதிகார பலத்தை    விஸ்தரிப்பதற்காக  உலகத்தை  பகிர்ந்துகொள்ளும்  அரசியல்  நிகழ்ச்சி நிரல்  ஒன்று  உண்டு.  அவர்கள் உலகின்  பல்வேறு  வலயங்களில்  இந்த  போட்டியில்  ஈடுபட்டுள்ளனர்.  நாம்  இருக்கும்  இந்த  வலயமும்  இந்த  யுத்தத்தின்  ஒரு  வலயமாகும். அது  இலங்கை அரசாங்கங்களை பாதிக்கிறது.  அதனால்தான்  அவர்கள்  இந்த பிரச்சினையை  கொண்டு வருகிறார்கள்.  அவர்கள்  இந்த பிரச்சினையில்  தலையிடுவது   எமது  நாட்டு மக்கள்  மீது  கொண்டுள்ள  அன்பு  காரணமாக  அல்ல.  அவர்கள்  முன்வைக்கும்  தீர்வுகளில்  எமக்கு  நம்பிக்கை  இல்லை .  தீர்வு இருப்பது  இந்த  உழைக்கும்  சிங்கள, தமிழ், முஸ்லீம் மக்களின்  கைகளில்  மட்டுமே.

கேள்வி: தற்போதுள்ள  அரசாங்கம்  முகம் கொடுக்கும்  உக்கிரமான  பிரசினைகளை தீர்த்துக்கொள்ள இனவாத மோதல்களை  ஏற்படுத்தியுள்ளதாக சிலர்  குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.

பதில்  :    இந்த  அரசாங்கம் மட்டுமல்ல எந்த அரசாங்கமாக   இருந்தாலும்   மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு  அவர்களால்  தீர்வுகாண  முடியாதபோது , அந்த  பிரச்சினையை  மூடிமறைப்பதற்கு, இவ்வாறான  பிரச்சினைகளை  அவர்கள்  ஏற்படுத்துகிறார்கள். அது  பொது கலையாக உள்ளது.

கேள்வி:  அந்த  பொது கலையை  இந்த அரசாங்கமும்  பயன்படுத்துகிறதா ?

பதில் :  ஆம்,  அதைத்தான்  நானும் கூறமுற்பட்டேன் .  உறுதியாக   ஆம். எல்லா அரசாங்கங்களும்  அப்படியே.  நான்  உறுதியாக கூறுகிறேன் 1983  கறுப்பு  ஜூலையை , ஜே.ஆர் .பாவித்த விதம்  எமக்கு தெரியும் . 1977 இல்  ஜே.ஆர்  யுத்தம் என்றால்  யுத்தம், சமாதானம்  என்றால்  சமாதானம்  என்று  கூறினார்.  அந்தக்காலத்திலும்  இனவாத  வன்செயல்கள்   வந்தபின்  அதனை  அவர்கள்  பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள். 83 இல்  கறுப்பு ஜூலையை அன்றிருந்த  பிரச்சினையை  மறைப்பதற்கு   பாவித்தார்கள்.  அப்படியானால்  இந்த அரசாங்கமும்  அப்படித்தான். இந்த  அரசாங்கம் அதிகாரம்  தொடர்பான  சவாலுக்கு  முகம் கொடுத்துள்ளது. பொருளாதாரப்  பிரச்சினைகளுக்கு  முகம் கொடுத்துள்ளது.  அதனால்  இப்போது   கருத்தாடலை  இனவாத கருத்தாடலுக்கு  கொண்டுசெல்ல  அவர்களுக்கு  இது  சந்தர்ப்பமாக  அமைந்துள்ளது.

கேள்வி:  இனங்களுக்கிடையே நல்லிணக்கம் சொற்களுக்கு  மட்டும்  மட்டுப்படுத்தப்பட்டது  ஒன்றாக  அமைந்துவிடுமா ?

பதில் : சிங்கள  மக்களின்  கலாச்சார  மற்றும் வரலாற்று  பெறுமதியை  முஸ்லிம்களும் தமிழர்களும்   அறிந்துக்கொள்ள வேண்டும். அதேபோல்  முஸ்லிம்களின்  தமிழ் மக்களின் கலாசார  விழுமியங்களை  சிங்களவர்களும்  தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.  சில  இடங்களில் கெட்ட  பண்புக்கூறுகள் , இனவாத  பண்புக்கூறுகள், பிரிவினை  கூறுகள்  இருப்பது  உண்மையே .இருந்தாலும்  நாம்   சகல  கலாசாரங்களிலும்  உயர்ந்த  மற்றும்  அபிவிருத்தியடைந்த லட்சணங்களை, கூறுகளை  உள்வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.  நல்லிணக்கத்தை  ஏற்படுத்துவது இனவாதத்தை  விதைப்பதுபோல்  இலகுவானதல்ல.  இதற்கு  தைரியமிக்க , முற்போக்கான , விடாமுயற்சியுடைய , தைரியத்துடன்  உயிர் தியாகம்  செய்யக்கூடிய  மக்கள்  அவசியம் . இந்த யதார்த்தமிக்க  கனவில்  நாங்கள்  இருக்கிறோம் .  மிகப்பெரிய  மக்கள்  இயக்கத்தை  நாங்கள் கட்டியெழுப்புவோம்.

முன்னிலை சோஷலிஸக் கட்சியின் அமைப்பு செயலாளர் குமார் குணரட்னம்

கலந்துரையாடியது  –  சிரிமன்ன ரத்ன சேகர
நன்றி - தேனீ

16 March 2018

நீண்ட பயணம்: வரலாற்றுச்சிறப்பு மிக்க வெற்றி


நாசிக்கிலிருந்து மும்பை சென்ற விவசாயிகளின் நீண்ட பயணம்வரலாற்றுச்சிற ப்புமிக்கதொரு வெற்றியைப் பெற்றிருக்கிறது. மார்ச் 6ஆம் தேதியன்று 25 ஆயிரம் விவசாயிகளுடன் புறப்பட்ட பேரணி, சுமார் 200 கிலோ மீட்டர் தூரம் நடந்து மார்ச் 12ஆம் தேதியன்று மும்பையைச் சென்றடைந்தது. ஒவ்வொருநாளும் பேரணியில் சென்றவர்கள் எண்ணிக்கை மிக வேகமாக அதிகரித்து, மும்பையைச் சென்றடைகையில் பேரணியில் வந்தோர் எண்ணிக்கை 50 ஆயிரத்தைத் தாண்டி இருக்கிறது.

நீண்ட பயணத்தின் தரம் மிகச் சிறப்பானமுறையில் இருந்திருக்கிறது. பேரணியில் வந்த விவசாயிகள் கடைப்பிடித்த கட்டுப்பாடு, உறுதி மற்றும் கூட்டாகச் செயல்பட்டவிதம் பார்த்தவர்கள் அனைவரையும் மிகுந்த அளவில் இன்ப அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கி இருக்கிறது. பெரும்திரளான ஊர்வலத்தினர் தங்கள் கைகளில் செங்கொடியை ஏந்தியவண்ணம் பயணித்தது பார்த்தவர்களின் கண்களுக்கு, செங்கடல் போல் காட்சி அளித்திருக்கிறது. இதனை தேசிய மற்றும் மாநில அளவிலான  ஊடகங்களாலும் தவிர்த்திடமுடியவில்லை. தங்கள் ஊடகங்கள் மூலமாக நாட்டின் அனைத்து முனைகளுக்கும் இதனை எடுத்துச் சென்றன. விவசாயிகளின் நீண்ட பயணம் தேசிய அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய அளவிற்கு, சமீப காலங்களில் வேறெந்த பெரும்திரள் கிளர்ச்சியும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதில்லை.

மகாராஷ்ட்ராவில், பாஜக தவிர மற்ற அனைத்து அரசியல் கட்சிகளுமே விவசாயிகளின் நீண்ட பயணத்தையும், அவர்கள் முன்வைத்த கோரிக்கைகளையும் ஆதரித்திருக்கின்றன.  மும்பையில் வாழும் சாமானிய மக்கள் மற்றும் பல்வேறு சமூக மற்றும் சுயசேவை அமைப்புகளைச் சார்ந்தவர்கள், பயணத்தில் வந்தவர்களுக்கு உணவு, தண்ணீர் மற்றும் சில இடங்களில் காலணிகளும்  அளித்திருக்கின்றனர்.

நீண்ட பயணம், குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியுடன் நிறைவடைந்திருக்கிறது. மாநில முதலமைச்சரின் தலைமையின்கீழ் அமைச்சர்கள் குழு ஒன்று, விவசாய சங்கத் தலைவர்களுடன் பேச்சுவார்த்தைகள் மேற்கொண்டு, முக்கியமான கோரிக்கைகளில் பெரும்பாலானவை குறித்து ஓர் ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றனர்.   ஒப்பந்தத்தில் வன உரிமைகள் சட்டத்தை அமல்படுத்துதல் மூலம் பழங்குடியினருக்கு கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே பயிரிட்டுவந்த நிலங்களுக்குப் பட்டாக்கள் வழங்குவதை உத்தரவாதப்படுத்துவது, இது தொடர்பாக நிலுவையில் உள்ள விண்ணப்பங்கள் மற்றும் மேல்முறையீடுகள் குறித்து ஆறு மாதங்களுக்குள் தீர்வளிப்பது, விவசாயிகளின் கடன் தள்ளுபடி குறித்து ஆராய்ந்து முடிவெடுப்பது, விவசாய விளைபொருள்களுக்கு விலை நிர்ணயம் செய்வது குறித்து குழு ஏற்படுத்துவது, ஆறுகளை இணைப்பதன் மூலம் நாசிக், பால்கார் மற்றும் தானே மாவட்டங்களில் வாழும் பழங்குடியின மக்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்து ஆராய்ந்து அவர்களுக்கு உரிய மாற்று ஏற்பாடுகளுக்கு உத்தரவாதம்   அளிப்பது, விதர்பா மற்றும் மரத்வாடா பகுதிகளில் பாசனப் பயிர்களுக்கும் பருத்திப் பயிர்களுக்கும் பூச்சிகள் தாக்குதல்களினால் ஏற்பட்ட இழப்புகளுக்கு நிவாரணம் மற்றும் விவசாயிகளுக்கு ரேஷன்கள் வழங்குதல் முதலானவை இந்த ஒப்பந்தத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன.

நீண்ட பயணத்தின் வெற்றியைப் பொதுவாகவே மக்கள் வரவேற்றிருக்கிறார்கள். அதிலும் குறிப்பாக, விவசாயிகளிலேயே மிகவும் அடித்தட்டில் இருக்கின்ற பழங்குடியினரின் கோரிக்கைகளை இவை நிறைவேற்றியிருப்பதால், பழங்குடியினர் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் இதனை வரவேற்றிருக்கின்றனர்.

சென்ற ஆண்டு ஜூலை 1 – 11 தேதிகளில் மகாராஷ்ட்ரா மாநிலத்தில் விவசாயிகள் மேற்கொண்ட மகத்தான 11 நாள் வேலைநிறுத்தத்திற்குப் பிறகு, இந்த நீண்ட பயணம் நடந்திருக்கிறது.  வேலை நிறுத்தம் நடைபெற்ற அந்த சமயத்தில், மகாராஷ்ட்ர அரசாங்கம்  கடன் தள்ளுபடி உட்பட விவசாயிகளின் சில கோரிக்கைகளை ஏற்பதாக உறுதி அளித்திருந்தது. ஆனாலும், அது தான் உறுதியளித்தபடி அவற்றை நிறைவேற்றவில்லை. இப்போது நடைபெற்றுள்ள நீண்ட பயணமானது,  அப்போது நடைபெற்ற போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியாகப் பார்க்கப்பட வேண்டியதாகும்.

இதேபோன்று ராஜஸ்தான் மாநிலத்திலும், விவசாயிகள் சங்கம் சென்ற ஆண்டு போராடிய சமயத்தில் அரசாங்கம் அவர்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்பதாகக் கூறி ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டது. எனினும் பின்னர் தான் அளித்த உறுதிமொழிக்கிணங்க அது நடந்துகொள்ளவில்லை. இப்போது மகாராஷ்ட்ரா மாநில விவசாயிகளுக்குக் கிடைத்துள்ள வெற்றி, நாடு முழுதும் உள்ள விவசாயிகள் மத்தியிலும், விவசாய இயக்கங்கள் மத்தியிலும்  நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

வரலாற்றுச்சிறப்பு மிக்க நீண்ட பயணத்தை  நன்கு திட்டமிட்டு, எவ்விதப் பிசிறுமில்லாது மிகச் சிறப்பாக நடத்தி முடித்ததற்காக மகாராஷ்ட்ர மாநில விவசாயிகள் சங்கத்தின் தலைமை பாராட்டுதல்களுக்கும், வாழ்த்துதல்களுக்கும் உரியதாகும். நீண்ட பயணத்தில் பங்கேற்ற பல்லாயிரக்கணக்கான  ஆண்கள் – பெண்கள், அதிலும் குறிப்பாக பழங்குடியின விவசாயிகள், விவசாயத் தொழிலாளர்கள் காட்டிய உருக்கு போன்ற உறுதிதான் இம்மாபெரும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வெற்றிக்கு அடிப்படையாகும்.
(தமிழில்: ச. வீரமணி)
-பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தலையங்கம்

13 March 2018

விக்கினேஸ்வரனின் குழப்பங்களும் விக்கினேஸ்வரனைச் சுற்றியோரின் குழப்பங்களும்-பகுதி 03

“தொடர்ந்தும் அரசியலில் ஈடுபடுவதற்கான முகாந்திரங்களை விக்கினேஸ்வரன் கொண்டிருக்கிறாரா?” என்ற கேள்வி இன்று எழுப்பப்பட்டே ஆக வேண்டும். கூடவே இன்னொரு கேள்வியும் உண்டு. அரசியல் களத்தில் தொடர்ந்து செயற்படுவதற்கான தகுதியையும் திட்டங்களையும் தான் கொண்டிருக்கிறேன் என்று விக்கினேஸ்வரன் கருதுகிறாரா?” என்பது.
முதலாவது கேள்வி, விக்கினேஸ்வரனை ஆதரிப்போருக்கானது. இரண்டாவது கேள்வி விக்கினேஸ்வரனுக்கானது. இவை இரண்டும் தவிர்க்கவே முடியாதவை.
விக்கினேஸ்வரனின் அபிமானிகளும் அவரை ஆதரிப்போரும் எத்தகைய கேள்விகளுக்கும் அப்பால் வைத்தே விக்கினேஸ்வரனை நோக்குகின்றனர். இது விக்கிரக வழிபாட்டுக்குச் சமனானது. இதனால்தான் “சரியோ பிழையோ அவர்தான் எங்களுக்கு வேண்டும். அவரால்தான் தற்போதைய சூழலில் தமிழ் மக்களின் உரிமைக்கான அரசியலை முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியும். அவரைத் தவிர வேறு தெரிவில்லை. வேறு ஆளில்லை” என்பது இவர்களுடைய வாதமாகிறது. அதாவது விக்கினேஸ்வரனைத் தவிர, மாற்றுத் தெரிவில்லை என்பது இவர்களுடைய நம்பிக்கை.
இதற்கான அடிப்படைகளைப் பற்றி – அதாவது விடுதலைக்காக உயிரை அர்ப்பணித்துப் போராடிய இனமொன்றின் – முதல் நிலைப்பாத்திரமேற்று இயங்கக் கூடிய தகுதியை விக்கினேஸ்வரன் கொண்டிருக்கிறாரா என இவர்கள் சிந்திக்கவே இல்லை. இந்தப் போராட்டத்தின் நிழலிலேனும் அவர் ஒதுங்கியதுண்டா? இதன் வலியை ஏற்றிருக்கிறாரா? இதன் இழப்புகளைப் பற்றிய புரிதல் அவருக்குண்டா? குறைந்த பட்சம் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களோடும் பாதிக்கப்பட்டவர்களோடும் அவருக்கு ஏதேனும் உறவும் நெருக்கமும் இருக்கிறதா? கடந்த 70 ஆண்டுகால அரசியல் விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஒரு பத்தாண்டு காலமாவது ஏதேனும் வகையில் தொடர்பாவது கொண்டிருந்திருக்கிறாரா? என்பதையெல்லாம் இந்த விக்கினேஸ்வராபிமானிகள் எண்ணிப் பார்க்கவில்லை.
அப்படிச் சிந்தித்திருந்தால், விக்கினேஸ்வரனைப்பற்றிய – அவருடைய செயற்பாட்டுப் பெறுமானங்களைப் பற்றிய கேள்விகள் இவர்களிடம் எழுந்திருக்கும். அந்தக் கேள்விகள் விக்கினேஸ்வரனைப் பற்றிய – அவருடைய செயற்பாடுகளைப் பற்றிய மதிப்பீட்டை நோக்கி நகர்த்தியிருக்கும். அந்த மதிப்பீடு விக்கினேஸ்வரனை கொண்டாட முடியாத, அரசியல் செயற்பாட்டுப் பெறுமான ரீதியில் நம்பிக்கை கொள்ள முடியாத உண்மையை உணர்த்தியிருக்கும்.
ஆனால், இதெல்லாம் இவர்களிடத்திலே ஏற்படவில்லை. இதற்குக் காரணம், முன்னரே குறிப்பிட்டுள்ளதைப்போல, இவர்கள் அனைவரும் கேள்விக்கிடமில்லாத விசுவாச – விக்கிரக - வழிபாட்டில் சிக்கியுள்ளனர் என்பதாகும்.
இது விக்கினேஸ்வரன் விசயத்தில் மட்டும் நடக்கின்ற ஒன்றல்ல. தமிழ்ப்பொது மரபிலும் மனதிலும் உள்ள பாரம்பரியக் குணாம்சத்தின் வெளிப்பாடு. தமிழரசுக் கட்சியின் ஸ்தாபகர் எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகம், விடுலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் போன்றோரின் மீதும் தமிழ்ப் பொது மனதுக்கு இத்தகைய கேள்விக்கிடமற்ற விசுவாசமே இருந்தது. இன்னும் இருக்கிறது. இத்தகைய விசுவாசம் இப்பொழுது அடுத்த மட்டத்தில் குறுமன்னர்களாகத் தங்களைக் கட்டமைக்க முயலும் சில பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், மாகாணசபை உறுப்பினரிகளினாலும் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது.
ஆனால், எத்தகைய விமர்சனங்களுக்கும் அப்பால், செல்வநாயகத்துக்கும் பிரபாகரனுக்கும் அரசியலில் சில அடிப்படைத்தகுதிகள் இருந்தன. அவர்கள் அதற்கான செயற்பாட்டு முறைமையையும் கொண்டிருந்தனர். பிரபாகரன் இதில் இன்னும் மேற்படியில் நின்றார். விக்கினேஸ்வரனிடம் அத்தகைய எந்தச் சிறப்புகளும் இல்லை. ஆனாலும் சிலர் பிரபாகனின் இடத்தில் வைத்து விக்கினேஸ்வரனைப் பார்க்கின்றனர். இது நகைப்பிற்குரியது. மட்டுமல்ல, பிரபாகரனையும் அவமதித்து விக்கினேஸ்வரனையும் கேலிக்குள்ளாக்குவதாகும்.
விக்கினேஸ்வரன் அரசியலுக்கு நேரடியாக வந்த பின்னர் (2010க்குப் பிறகு) செய்ததெல்லாம் தன்னைச் சுற்றிப் பிம்பத்தைக் கட்டமைத்தது மட்டுமே. மாகாணசபையில் நிறைவேற்றப்பட்ட இனப்படுகொலைக்கெதிரான தீர்மானம் தொடக்கம் இதுவரையான அவருடைய உரைகள், அறிக்கைகள், தீர்மானங்கள், அரசியல் பிரகடனங்கள், சந்திப்புகள் அனைத்துமே இந்தப் பிம்பத்தை உருவாக்குவதற்கான காரியங்களாகச் சுருங்கி விட்டன. இதை அவர் திட்டமிட்டுச் செய்தார் என்று சொல்ல வரவில்லை. ஆனால், அப்படி ஆகி விட்டன. தொடர்ந்து அப்படித்தான் விக்கினேஸ்வரன் இதைக் கையாள்கிறார்.
தொடக்கத்தில் சில அடிப்படை நியாயத்தன்மைகளை உணர்ந்து விக்கினேஸ்வரன் மேற்படி தீர்மானங்களை நிறைவேற்றியதும் சந்திப்புகளை மேற்கொண்டதும் அரசியல் பிரகடனங்களைச் செய்ததும் உண்டு. ஆனால், அவற்றுக்கான செயற்பாட்டுப் பொறிமுறையைப் பற்றி அவர் சிந்திக்காமல் விட்டதன் மூலமாக இவை நடைமுறைப் பயனைத் தராத வெற்று ஆரவாரங்களாகச் சுருங்கி விட்டன.
பிரகடனங்களைப் பெரும் புரட்சியென நம்புவோரைத் தவிர, நடைமுறைப் பெறுமானங்களை எதிர்ப்பார்ப்போரிடத்தில் விக்கினேஸ்வரன் சிறியதொரு பொம்மையாகி விட்டார். இந்த இடத்தில்தான் சுவாரஷ்யமான ஒரு விடயத்தை நாம் அவதானிக்கக்கூடியதாக உள்ளது. ஒரு தரப்பினருக்கு விக்கினேஸ்வரன் புனித விக்கிரகம். இன்னொரு தரப்பினருக்கு அவர் ஒரு சிறிய அலங்காரப்பொம்மை. இதில் கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான விசயம், இந்த இரண்டு தரப்பினருமே தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமை மற்றும் வாழ்க்கை மேம்பாடு – பொருளாதார உயர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டோர் என்பது. ஆனால் ஒரு தரப்பு நடைமுறைக்கு அப்பால் சிந்திக்கிறது. மறு தரப்பு நடைமுறை சார்ந்து சிந்திக்கிறது. இதுவே இரண்டுக்குமான வேறுபாடு.
தன்னுடைய பிரகடனங்களைச் செயலுருப்பெற வைப்பதன் மூலமே அவற்றை அரசியல் வெற்றியாக்க முடியும் என்பது பெரும்பாலான தலைவர்களின் சிந்தனையாக இருக்கும். இதுதான் தலைமைத்துவச் சிறப்பும் ஆளுமை வெளிப்பாடுமாகும். அவர்கள் அதிலேயே குறியாக இருப்பார்கள். இல்லாதவர்கள் வெறும் கூச்சல்வாதிகளாக – அரசியல் கோமாளிகளாக  வரலாற்றால் கழிக்கப்பட்டு விடுவர். விக்கினேஸ்வரனின் பிரகடனங்களும் தீர்மானங்களும் அறிக்கைகளும் சந்திப்புகளும் எட்டிய – சாதித்த - வெற்றிகள் என்ன?
இதை அவரை ஆதரிப்போர் துணிந்து கூறுவதற்கு முன்வர வேண்டும்.
1.   இனப்படுகொலைத் தீர்மானத்தை விக்கினேஸ்வரன் தலைமை ஏற்று மாகாணசபையில் நிறைவேற்றினார். இதனால் தமிழ் மக்களில் பெரும் பகுதியினரிடத்திலே விக்கினேஸ்வரனுக்குப் பெரும் புகழும் மதிப்பும் ஏற்பட்டது. அத்துடன் அவர் மீதான அரசியற் கவர்ச்சியையும் அதிகமாக்கியது. ஆனால், இந்தத் தீர்மானத்தை விக்கினேஸ்வரன் அங்கத்துவம் வகிக்கின்ற தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பின் இன்னொரு முக்கியஸ்தரான எம். ஏ. சுமந்திரன் அப்பொழுதே விமர்சித்தார். இருவருமே சட்ட அறிஞர்கள். அதிலும் விக்கினேஸ்வரன் நீதியரசராக இருந்தவர்.
முதலில் இந்த முக்கியமான விடயத்தில் ஒரே தரப்பிற்குள் முரண்கள் – வேறுபாடுகள் – அபிப்பிராய பேதங்கள் வந்திருக்கக்கூடாது. அவ்வாறு வரக்கூடிய பாதகச் சூழல் இருந்திருக்குமாக இருந்தால், அதனைக் கருத்திற் கொண்டு, இந்த விடயத்தைக் கவனமாகக் கையாண்டிருக்க வேண்டியது விக்கினேஸ்வரனின் பொறுப்பாகும். அதாவது, இத்தகைய ஒரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தீர்மானத்தை எடுக்கும்போது உள்வீட்டுக்குள்ளேயே இரண்டக நிலை இருக்கக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்தி, அதை இல்லாமல் செய்திருக்க வேண்டும்.
அவ்வாறு செய்யாததன் காரணமாக மாகாணசபையில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம் பத்தோடு பதினொன்றாக வெறும் காகித அறிக்கையாகச் சுருங்கிப் போனது. வெளியே அது எத்தகைய கொதிப்பையும் கவனிப்பையும் உண்டாக்கவில்லை. அரசியல் நெருக்கடிகளை உருவாக்கவில்லை. மட்டுமல்ல, நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தைத் தொடர்ந்து அதைச் சட்ட வலுவான ஒரு விவகாரமாக – விடயமாக -  மாற்றி நீதியைக் கோரும் செயல் முறைக்கும் நெருக்கடி நிலைக்கும் கொண்டு செல்லவும் இல்லை. அப்படி வளர்த்தெடுக்கவும் இல்லை.
ஏனெனில் இதைக் கனதியான ஒரு அரசியல் விவகாரமாக விக்கினேஸ்வரன் உணரவில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை இதற்கான தீர்மானத்தை நிறைவேற்றினால் போதும். அதற்கப்பால் அதைச் செயலுருவாக்க வேண்டும். அதற்கான பொறிமுறைகளை உருவாக்கிச் செயற்படுத்த வேண்டும் என்பதைப் பற்றியெல்லாம் பொருட்படுத்தவில்லை. அப்படிச் சிந்தித்திருந்தால் அதை நோக்கி அவர் தொடர்ந்து செயற்பட்டிருப்பார். அதற்கான நிபுணர்களை தமிழ்ப்பரப்பிலும் சர்வதேசப் பரப்பிலும் கண்டு அவர்களை ஓரணியாக்கி, அவர்கள் மூலமாக இந்த விடயத்தை முன்னெடுத்திருப்பார். ஆனால், அப்படியெல்லாம் நடக்கவே இல்லை. இது ஏனென்று எவரும் இதுவரை கேட்டதேயில்லை. 
2.   தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு 2014 க்கு முன் பின்னாக முன்னெடுத்து வரும் கலங்கலும் குழப்பங்களும் நிறைந்த அரசியல் வழிமுறையில் விக்கினேஸ்வரன் வேறுபட்டுத் தெரிகிறார். தனித்துவமாக நிற்கிறார். விட்டுக்கொடுப்புகளுக்கும் சமரசங்களுக்கும் அப்பால் தன்னுடைய நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருக்கிறார். தமிழ் மக்களின் அரசியல் கோரிக்கையில் தெளிவாக இருக்கிறார். அதிலும் கூட்டமைப்பின் தலைவரும் விக்கினேஸ்வரனை அரசியலுக்கு அழைத்து வந்தவருமான இராஜவரோதயம் சம்மந்தனையும் அவருக்கு  அனுசரணையாக இருந்த சுமந்திரனையும் எதிர்த்து நின்று இவற்றையெல்லாம் செய்கிறார் என்றவாறான அவதானம்.
மேம்போக்கான பார்வையில் இந்தத் தோற்றம் சரிபோலவே தெரியும். ஆனால், உள்ளோட்டங்கள் வேறானவை. கூட்டமைப்பில் இத்தகைய வேறு நிலைப்பட்டு - முரண்நிலைப்பட்டுத் தோற்றமளிக்கும் பண்பு பொதுவான ஒன்று. எளிய உதாரணம், யாழ்ப்பாணத்தில் ரணில் விக்கிரமசிங்க, மனோ கணேசன் போன்றோருடன் இணைந்து இலங்கையின் தேசியக் கொடியை சம்மந்தன் ஏந்தியதை மாவை சேனாதிராஜாவும் கூட்டமைப்பின் சில பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் பகிரங்கமாகவே கண்டித்திருந்தனர், எதிர்த்திருந்தனர். ஆனால், கூட்டமைப்பின் எந்தக் கூட்டத்திலும் இதைக்குறித்து நடைமுறையில் எத்தகைய ஒழுக்காற்று நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. இதைப்போல கொழும்பில் ஒரு கதை. வடக்குக் கிழக்கிலே ஒரு கதை. அரசாங்கத்தோடு கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு நெருக்கமான உறவு. அடுத்த மட்டத்தினர் அரசாங்கத்தை எதிர்ப்பதாகவும் விமர்சிப்பதாகவும் ஒரு தோற்றம். விடுதலைப்புலிகளைச் சாடி, சம்மந்தனும் சுமந்திரனும் விமர்சிப்பர். விடுதலைப்புலிகளை ஆராதித்தும் போற்றியும் அரசியல் செய்வர் ஏனையவர்கள். தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பை விடுதலைப்புலிகள் உருவாக்கவில்லை என்பார் சம்மந்தன். பிரபாகரன் உருவாக்கிய கட்சியாகக் கூட்டமைப்பே உள்ளது என்று சொல்லுவார் சிறிதரன். இப்படி எதிர்நிலைப்பட்டும் முரண்பட்டும் பேசி, தந்திரோபாயமாகத் தமக்கான வெற்றியை நோக்கிய அரசியலை முன்னெடுத்துச் செல்வது தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்தோரின் இயல்பும் நடைமுறையுமாகும்.
அவரவர் தத்தமக்குச் சாத்தியமான முறையில் எதையும் எப்படியும் பேசலாம், எப்படியும் செயற்படலாம் என்ற ஒரு உள்நெகிழ்ச்சி கூட்டமைப்பில் உண்டு. இதற்கு ஒருபோதும் எதிர்ப்போ ஒழுக்காற்று நடவடிக்கையோ மேற்கொள்ளப்படுவதில்லை. ஆகவே விக்கினேஸ்வரனும் இதில் ஒரு அங்கமே தவிர, “புதிய புரட்சியாளர்” கிடையாது. தனக்குச் சாதமான ஒரு “லைனை” எடுத்துக் கொண்டு அதிலே கம்பு சுத்துகிறார். மற்றும்படி அவர் ஒன்றும் கூட்டமைப்பின் தலைமைப்பீடத்துக்கு நேரெதிரான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டவரும் இல்லை. கூட்டமைப்பின் பிரதான அணுகுமுறைக்கும் வழிமுறைக்கும் எதிரானவரும் இல்லை. அவ்வளவுதான்.

- கருணாகரன்-
(தொடரும்)

10 March 2018

தீவிரமும், அதிதீவிரமும் எமது மக்களை அவலங்களுக்குள் தள்ளிவிடும்- டக்ளஸ் தேவானந்தா

கேள்வி:- நடந்து முடிந்த உள்ளுராட்சித் தேர்தலில் ஈ.பி.டி.பி யின் வெற்றியை எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?

பதில் :- நடந்துமுடிந்த உள்ளுராட்சி மன்றங்களுக்கான தேர்தலில் ஈ.பி.டி.பி க்கு கூடுதல் உறுப்பினர்கள் கிடைக்கப் பெற்றிருப்பதையும், வாக்குவங்கி அதிகரித்திருப்பதையும் கருத்திற்கொண்டு அதனை பாரிய வெற்றியாக சக கட்சிகளும் ஏனையவர்களும் கருதினாலும், என்னைப் பொறுத்தவரையில் நாம் முன்னெடுத்த சேவைகளுக்கு எமக்கான வாக்குகள் பல மடங்காக அதிகரி;த்திருக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். 

எனவே நான் எதிர்பார்த்த வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்பதே எனது நிலைப்பாடாகும். ஏனைய கட்சிகள் மக்களுக்கு எதனையும் இதுவரை செய்யவில்லை. நாமோ எமக்கு கிடைக்கப்பெற்ற அரசியல் அதிகாரங்களுக்கேற்ப பல மடங்கு சேவைகளை செய்திருக்கின்றோம். அதை மக்கள் உணரத் தொடங்கியிருக்கின்றார்கள். நாம் முன்னெடுக்கும் சரியான திசைவழி நோக்கி மக்கள் அணிதிரண்டு வருவதற்குத் தயாராகி விட்டார்கள் என்பதை சமகால தேர்தல் முடிவுகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. அரசியல் ரீதியாக நாம் எதிர்பார்க்கும் பலம் என்பது மக்களுக்கான பலமாகவே அமையும். ஈ.பி.டி.பி யின் வெற்றி மக்களின் வெற்றியாக அமைய வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகின்றோம்.

கேள்வி:- வடக்கின் ஓரிரு சபைகளைத் தவிர எந்தவொரு சபையிலும் எந்தவொரு கட்சியும் ஆட்சியமைக்க முடியாத நிலையில் அந்ததந்த சபைகளில் பெரும்பான்மை பெற்ற கட்சிகள் ஈ.பிடி.பி உடன் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டனவா? அது குறித்து இணக்கப்பாடெதுவும் எட்டப்பட்டதா?

பதில் :- இதுவரை உத்தியோகபூர்வமான பேச்சுவார்த்தைகள் எதுவும் நடைபெறவில்லை. உத்தியோகப்பற்றற்ற வகையான பேச்சு வார்த்தைகளே  தொடர்கின்றன. இந்த நிலையில் முடிவுகளாக எவையும் எடுக்கப்படவில்லை. சக கட்சிகளுக்கு அரசியல் அதிகாரங்களை மக்களுக்காக பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற விருப்பமோ, அக்கறையோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. சபைகளைப் பொறுப்பேற்று நடத்துவதற்கு தேவையான புறச்சூழலை ஏற்படுத்துவதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்காமல் இருப்பதானது ‘ஆடத்தெரியாதவனுக்கு மேடை சரியில்லையாம்’ என்ற கதையாகவே இருக்கப் போகின்றது. 

கேள்வி :- அதிதீவிரம் பேசும் சக்திகளுக்கான ஆதரவு, நடந்து முடிந்த உள்ளராட்சிசபைத் தேர்தல்களில் வடக்கில், பெருமளவு அதிகரித்திருப்பது எதனை காட்டுகிறது? மீண்டும் இவ்வாறான ஆதரவு வடக்கில் அதிகரித்ததிருப்பதை எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?

பதில் :- தீவிரமோ, அதிதீவிரமோ எதை பேசினாலும் அது போலித்தனமானதாகும். எந்தத் தரப்பு அவ்வாறு பேசினாலும் அது எமது மக்களை அழிவுக்குள்ளும், அவலங்களுக்குமே தள்ளிவிடுமே தவிர எமது மக்களை பாதுகாப்பதற்காகவோ, அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அன்றாடப் பிரச்சினைகள், அபிவிருத்திப் பிரச்சினைகள் போன்றவற்றுக்கு கௌரவமான தீர்வை பெற்றுத்தரவோ உதவாது. இதுவே கடந்த காலத்திலும் நடந்து முடிந்துள்ளது. 

தீவிரமோ அதிதீவிரவாதமோ பேசி உணர்ச்சியூட்டுவது வாக்குகளை அபகரிக்கவே தவிர, மக்களுக்கு சேவை செய்வதற்கல்ல. இந்த பிற்போக்குத்தனத்தை தமிழ் தலைவர்கள் என்று கூறப்படும் சேர்.பொன் இராமநாதன், தொடக்கம் ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம், தந்தை செல்வநாயகம், அண்ணன் அமிர்தலிங்கம், பின்னர் பிரபாகரன் இப்போது சம்பந்தன் வரை. நீங்கள் குறிப்பிட்டது போன்று தீவிரத்தையும், அதிதீவிரத்தையும் பேசி மக்களை உணர்ச்சியூட்டி வாக்குகளை அபகரிக்கவும், அழிவுக்குள் தள்ளிவிடவுமே முனைந்திருக்கிறார்களே தவிர தாம் முன்வைத்த கோரிக்கைகளை அவர்களால் மக்களுக்கு வென்று கொடுக்க முடியவில்லை. அதற்குக் காரணம் தாம் முன்வைத்த கோரிக்கைகளை வென்றெடுக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை அந்த தலைவர்களிடத்திலேயே இருக்கவில்லை. அதற்காக அவர்கள் நடைமுறைச் சாத்தியமான தன்மையுடன் உழைக்கவில்லை. அதை வென்றெடுக்கும் பொறிமுறையை ஏற்படுத்த அவர்கள் தயாராகவும் இருக்கவில்லை. இவ்வாறு நான் கூறுவது அவர்கள் மீதான காழ்ப்புணர்ச்சியாலோ, அவர்கள் வேறு கட்சிகளை சேர்ந்தவர்கள் என்பதாலோ அல்ல. 15 வருடங்களுக்கு மேலாக ஆயுதப் போராட்ட வழிமுறையிலும், 30 வருடத்திற்கு மேலான தேசிய அரசியல் நீரோட்டத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் வழிமுறையூடாகவும் நான் பெற்றுக்கொண்ட அனுபவத்தில் இருந்தே இந்த விமர்சனங்களை முன்வைக்கிறேன். 

எமது மக்களின் கோரிக்கைகள் நியாயமானவை. ஆனால் அது வென்றெடுக்கப்படாமல் இருப்பதற்கு தனியே இலங்கை அரசையோ, இந்திய அரசையோ மட்டும் தவறென்று கூறிவிட முடியாது. தமிழ் தலைமைகள் என்றிருந்தவர்களின் அணுகுமுறை தவறுகளும், சுயலாப அரசியல் போக்குகளும் காரணங்களாக இருந்திருக்கின்றன என்பதையும் நாம் ஏற்றுக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்.

கேள்வி:- புதிய அமைச்சரவையில் உங்கள் பெயரும் இடம்பெறுவதாக பேச்சுகள் அடிபட்டன. 2015ம் ஆண்டில் புதிய அரசு பொறுப்பேற்றது முதல் இவ்வாறான செய்திகள் வந்தவண்ணம் உள்ளன?

பதில் :- கடந்த காலங்களில் நாம் மத்திய அமைச்சரவையில் பங்கொடுத்து எமது மக்களின் பட்டினி சாவிலிருந்து காப்பாற்றியிருக்கின்றேன். யுத்தத்தினால் அழிந்து நொறுங்கி கிடந்த எமது தாயக பிரதேசத்தை மீண்டும் அபிவிருத்தியால் தூக்கி நிறுத்தியிருக்கின்றேன். உட்கட்டமைப்புக்களை கடுமையான முயற்சிகளால் மீள் கட்டமைப்பு செய்திருக்கின்றேன். ஒரு இயல்பான சூழலில் எமது மக்கள் வாழ வேண்டும் என்பதற்காக நேரகாலம் பாராது கடுமையாக உழைத்திருக்கின்றேன். நான் செய்ததைப் போன்று எந்த தமிழ் அரசியல் தலைமைகளும் மக்கள் சேவைகள் செய்தது கிடையாது. ஆனாலும் இன்னும் செய்து முடிக்க வேண்டிய பணிகள் ஏராளம் இருக்கின்றன என்பதையும் நானறிவேன்.  ஒருவேளை ஆட்சியில் நான் தொடர்ந்து இருந்திருந்தால் மிச்ச பணிகளையும் செய்து முடித்திருப்பேன். வேலை வாய்ப்புக்களுக்காக காத்திருக்கும் எமது இளைஞர் யுவதிகளுக்கு அதைப் பெற்றுக்கொடுக்கவும் உழைத்திருப்பேன். 

யுத்தத்தை நடத்திய அரசுகளுடனும், யுத்தத்தை வெற்றிகொண்ட அரசுகளுடனும் இணக்க அரசியல் நடத்தி என்னால் இவ்வளவு செய்து முடிக்க முடிந்தது. யுத்தத்துக்கு முகம் கொடுக்காத இந்த அரசிடமிருந்து இன்னும் அதிகமான பலாபலன்களை எமது மக்களுக்கு பெற்றுக்கொடுத்திருக்க முடியும். துரதிஷ்டவசமாக நான் தொடர்ந்து ஆட்சியில் பங்கெடுக்க முடியவில்லை. இவ்வாறான எனது சேவைகைளை எதிர்பார்த்திருக்கும் மக்கள் நான் அமைச்சரவையில் பங்கெடுக்க வேண்டுமென விரும்புவதாலும், அவ்வாறு எதிர்பார்ப்பதாலும் தென்னிலங்கையில் அரசியல் பரபரப்பு தலைதூக்கும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்தி;லும் எனக்கும் அமைச்சுப்பதவி கிடைக்கும் என்ற விருப்பத்தை முன்வைக்கிறார்கள்.. அதவே அடிக்கடி நான் அமைச்சுப்பதவி பெற்றுக்கொள்ள போவதாக செய்திகளாக வெளிவருகின்றன என நினைக்கின்றேன் 

கேள்வி:- உள்ளுராட்சித் தேர்தல்களையடுத்து தெற்கில் ஏற்பட்ட அரசியல் தளம்பல் நிலை, வடக்கின் அரசியலிலும் பாதிப்பினை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றதா?

பதில் :- தெற்கில் இனவாத முன்னெடுப்புக்கள் தலைதூக்கி இருப்பதற்கு பிரதான காரணங்களில் ஒன்று வடக்கு கிழக்கில் தலைதூக்கிய அதாவது நீங்கள் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட தீவிரவாத மற்றும் அதிதீவிரவாத போக்குகள்தான் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அங்கே ஒருமித்து வெளிப்பட்டிருக்கும் தன்மையானது வட இலங்கையில் இரண்டாக பிரிந்து காணப்படுகின்றது.
தெற்காக இருந்தாலும்,வடக்காக இருந்தாலும் இனவாதமோ, தீவிரவாதமோ வாக்குகளை அபகரிக்க உதவலாமே தவிர மக்களுக்கு பயன்தரக்கூடியதாக ஒருபோதும் மாறப்போவதில்லை.

(11-03-2018 அன்று தினகரன் வாரமஞ்சரிக்கு ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சியின் செயலாளர் நாயகமும், பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான டக்ளஸ் தேவானந்தா வழங்கிய செவ்வி) 

தினகரன்- வாசகி சிவகுமார் 

விக்கினேஸ்வரனின் குழப்பங்களும் விக்கினேஸ்வரனைச் சுற்றியோரின் குழப்பங்களும் - பகுதி -02

யுத்தத்திற்கு முந்திய காலத்திலும் யுத்த காலத்திலும் அரசை எதிர்த்துத் தனியாகச் செல்லக்கூடிய ஒரு செயற்திட்டம் இருந்தது. அதனால், அதையொட்டிய கோரிக்கையும் இருந்தது. தனிநாடு என்றஉஎ எண்ணக்கரு இதனால்தான் வலுப்பெற்றிருந்தது.

இதை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான செயற்பாட்டணிகளும் (இயக்கங்களும் போராட்டமும்) இருந்தன. மக்களிடமும் தாம் பிரிந்து ஒரு ஆட்சியை நோக்கி நகர முடியும் என்ற எண்ணமும் நம்பிக்கையும் இருந்தது. நாட்டின் ஏனைய மக்களிடத்திலும் (சிங்கள – முஸ்லிம் மக்களிடமும்)  இதைக் குறித்த புரிதல் ஓரளவுக்கிருந்தது. ஈழப்போராட்டம் வெற்றியடையக்கூடும் என்ற எண்ணம் பிற சமூகத்தினரிடத்திலும் ஓரளவுக்கிருந்தது. சர்வதேச, பிராந்தியச் சூழமைவுகளும் தளம்பல் நிலையில் சாதக பாதகங்களோடிருந்தன.

ஆனால், இன்றைய நிலை அவ்வாறானதல்ல. (இதுவே யுத்தத்திற்குப் பிந்திய நிலை).

இப்போது இலங்கைத்தீவினுள்ளே அதிகாரங்களை எப்படிப் பகிர்வது? இனங்களுக்கிடையில் எவ்வாறு இணைந்தும் புரிந்தும் வாழ்வது? பன்மைத்துவத்தை எவ்வாறு பிரயோகிப்பது? அல்லது அதற்கு வலுச்சேர்க்கும் வழிமுறைகள்? அனைத்துச் சமூகங்களுக்குமான சமத்துவம்? உறுதிப்பாடு?? அதை உறுதிப்படுத்தும் உத்தரவாதம்? அதற்கான அரசியல் சட்டவாக்கம்? (அரசியல்சாசனம்) போன்ற விடயங்களே முன்னிலைப்படுத்தப்பட வேண்டியனவாக உள்ளன.

நாம் விரும்பினால் என்ன விரும்பாது விட்டால் என்ன இதுதான் யுத்தத்திற்குப் பிந்திய கால அரசியலின் அடிப்படைகள். அதாவது இலங்கைத் தீவிற்குள் அனைத்துச் சமூகங்களோடும் இணைந்து வாழ வேண்டும் என்ற நிலை. இதை எப்படிச் சமனிலைப்படுத்துவது? உத்தரவாதப்படுத்துவது? என்பதே இப்போதுள்ள பிரச்சினையும் சவாலுமாகும்.

இதை உணர்ந்துகொண்டு செயற்படும் ஆளுமையே இன்றைய தேவை.

ஆனால், விக்கினேஸ்வரனும் அவரை ஆதரிப்போரும் இதைப் புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை. இந்தப் புதிய சூழமைவைப் பொருட்படுத்தியதாகவும் இல்லை.

இவர்கள் அனைவரும் யுத்தத்திற்கு முந்திய, யுத்த காலப் பிரகடனங்களிலும் அக்கால அணுகுமுறைக்கு நிகரானதுமான நிலைப்பாட்டையும் அதே அணுகுமுறைகளையுமே விரும்புகின்றனர்.

ஆனால் அதைச் செயற்படுத்தக் கூடிய அர்ப்பணிப்பும், உழைப்பும், திட்டமிடலும், வழிமுறைகளும் இவர்களிடமில்லை. களச் செயற்பாடு கிடையவே கிடையாது.

கதிரையில் ஆடை கசங்காமல், மடிப்புக் குலையாத சால்வையோடும் திலமிட்ட குங்குமப்பொட்டோடும் மேடைப்பேச்சுகளோடும் பெரும் புரட்சியொன்றை நிகழ்த்தி விடலாம். ஒரு தேநீர் விருந்துடன் காரியங்களைக் கன கச்சிதமாக நிறைவேற்ற முடியும். பத்திரிகை அறிக்கைகளும் காகிதச் செயற்பாடும் (Pயிநச றுழசம) எல்லாவற்றையும் நிர்ணயிக்கும் என நம்புகின்றனர்.

இதனால்தான் வடமாகாணசபை யுத்தத்திற்குப் பிந்திய காலச் சமூகத் தேவைகளை நிறைவேற்றி, அரசியல் வெற்றிகளைப் பெற முடியாமல்,  போனது. பதிலாகச் செயலுருப்பெறாத தீர்மானங்களையே அளவுக்கதிகமாக நிறைவேற்ற வேண்டிய நிலைக்குத்தள்ளப்பட்டது. மட்டுமல்ல, தமிழர்களின் ஒட்டு மொத்த அரசியலும் அடுத்த கட்டத்துக்கு நகராமல் அப்படியே தேங்கிப்போவதற்கும் காரணமாகியது.

விக்கினேஸ்வரனை “வந்து சந்தித்த” இந்தியப் பிரதமர், பிரித்தானியப் பிரதமர், ஐ.நா வின் பிரதிநிதிகள், பிற நாடுகளின் பிரதானிகள் போன்றோரைக் கூடச் சரியான முறையில் தமிழர்களின் அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கும் அவற்றைப் பேசக்கூடிய உறவுக்கும் வாழ்க்கைத் தேவைகளுக்கும் ஏற்பக் கையாள முடியாமல் போனதும் இந்தத் தவறான அரசியல் எண்ணப்பாட்டின் விளைவினாலேயே. ஒரு தடவை விக்கினேஸ்வரனுடன் உரையாடியதை அடுத்து, அடுத்த கட்டச் செயற்பாட்டு உறவுக்கு இந்தத் தலைவர்களும்  பிரதானிகளும் தொடர்பு கொள்ளவேயில்லை. விக்கினேஸ்வரனுடைய நிலைப்பாடும் அணுமுறைகளும் பேச்சும் அதற்கான இடத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்பதுதான் இதற்கான காரணமாகும். இதைக்குறித்து இதுவரையிலும் யாரும் கவனித்ததாகவும் இல்லை.

தற்குக் காரணம், அரசியல் செயற்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தின் வழியாகவோ அரசியல் சிந்தனைப் பாரம்பரியத்தின் மூலமாகவோ விக்கினேஸ்வரன் மக்கள் அரசியலுக்கு வரவில்லை என்பதேயாகும். திடீரெனத் தமிழரசுக் கட்சி தனது வழமையான முறைமையின்படி அவரைப் “பிம்ப உருவாக்கம்” செய்து அரசியலுக்கு இறக்குமதி - அறிமுகம் - செய்ததன் விளைவே இது.

இதனையே இன்று தமிழரசுக் கட்சியும் அனுபவிக்கிறது. தமிழ் மக்களும் அனுபவிக்கின்றனர்.

இதில் கொடுமையானது என்னவென்றால், இந்தத் தெரிவுத் தவறை இன்னும் புரிந்து கொள்ளாமல் மீளவும் அதே தவற்றினைச் செய்யத் தூண்டும் சிந்தனையாளர்களின் செயற்பாடுகள் தொடர்வதாகும்.

இவர்கள் இப்பொழுது செய்கிற வேலை, வடமாகாணத்தில் விக்கினேஸ்வரனை விட்டால் முதலமைச்சர் பதவிக்கு, தகுதியான  வேறு ஒரு ஆளைத் தேடிப்பிடிக்கவே முடியாது என்ற மாதிரியான ஒரு பிம்பத்தை - தடுமாற்றத்தைக் கட்டமைப்பதாகும்.

இதனால், “என்ன குறையோ தவறோ இருந்தாலும் பரவாயில்லை. விக்கினேஸ்வரன்தான் தொடர்ந்தும் முதலமைச்சராக இருக்க வேணும்” எனச் சிலர் வாதிடுகிறார்கள். இதற்கு அவர்கள் சொல்கிற காரணங்கள் ஒன்றும் அரசியல் நிமித்தமானவை அல்ல. ஒன்று, விக்கினேஸ்வரன் நேர்மையானவர் என்பது. இரண்டாவது அவர் அரசாங்கத்துக்கு வளைந்து கொடுக்காமல் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்கிறார். மூன்றாவது, சர்வதேசத்துடன் தெளிவாகத் துணிச்சலோடு உரையாடுகிறார். தமிழர்களுடைய அடிப்படைய உரிமைகளை விட்டுக் கொடுக்க முடியாது என்று அவர்களிடம் கூறுகிறார். நான்காவது, அவரை விட்டால், அந்த இடத்தில் இதைப்போலப் பேசக்கூடிய அடையாளமாக வேறு யார் இருக்கிறார்கள் என்ற கேள்வி.

தெல்லாம் முன்னரே இந்தப் பத்தியில் சுட்டிக் காட்டியிருப்பதைப்போல, யுத்தத்திற்கு முன்கால, யுத்தகாலச் சிந்தனையின் பாற்பட்ட சிந்தனைகளின் - தேடல்களின் வெளிப்படாகும். அத்துடன் சமூகத்தைப் பற்றிய தவறான புரிந்து கொள்ளலுமாகும்.

ஒரு சமூகத்தில் எப்போதும் பல ஆளுமைகள் இருப்பர். அவ்வாறு பிற ஆளுமைகளைக் கொண்டிருக்காமல் எந்தச் சமூகமும் இருக்காது. இதனால்தான் பன்முகத்தன்மையையும் பல தரப்பிற்கான இடத்தையும் மாற்று அடையாளத்தையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.

ஆகவே இதன்படி புதிய மாற்றான பொருத்தப்பாடுடைய ஆளுமைகளைக் கண்டறியாமல், அவற்றை அங்கீகரிக்க முற்படாமல், அவற்றுக்கு இடமளிக்காமல் தாம் விரும்பும் ஒருவரையே தொடர்ந்தும் நிலைநிறுத்தும் வகையில் பிம்பக் கட்டமைப்புச் செய்வது தவறானதாகும்.

அது அந்தச் சமூகத்துக்கு இழைக்கப்படுகின்ற அநீதியுமாகும். கூடவே இது வரலாற்றுத் தவறாகவும் அமையும்.

இவர்களுடைய இந்தத் தவறான புரிதல்தான் கூட்டமைப்புக்கு அவரை விட்டால் வேறு கதியில்லை. தமிழரசுக் கட்சி தனித்து நின்றாலும் அதற்கும் வேறு வழியில்லை. சுரேசுக்கும் விக்கிதான் தெரிவு. கஜேந்திரகுமாருக்கும் விக்கியே துணை என்ற கணக்கில் எல்லாப் பக்கத்தாலும் விக்கினேஸ்வரனை விட்டால் வேறு யாருமில்லை என்ற முடிவே திரும்பத்திரும்ப  நிரூபிக்கப்படுகிறது. (இதைக் கேட்டு யாரும் சிரித்து விடாதீர்கள்).

நிச்சயமாக இது ஒரு சமூகத்தின் ஆற்றலை குறைத்து மதிப்பிடும் தவறான செயலாகும். சமூகத்தில் வேறு தெரிவுகளுக்கு இடமே இல்லை. ஆளே இல்லை என்று கூறுவதன் மூலம் தமிழ்ச்சமூகத்தைக் கீழிறக்கி விடும் செயல் இது. வேண்டுமானால் இவ்வாறு சிந்திப்போருக்கு புதியனவற்றை இனங்காண்பதில் உள்ள துணிவின்மையும் தடுமாற்றங்களும் இவ்வாறு விக்கினேஸ்வரனைப் பற்றிப் பிடிக்கத் தூண்டக்கூடும். இந்த விக்கினேஸ்வரனைக் கூட இவர்கள் யாரும் கண்டறிந்து அரசியலுக்கு இழுத்து வரவோ அழைத்து வரவோ இல்லை. இவரைக் கொண்டு வந்தது விக்கினேஸ்வரனின் அணியினருக்கு எதிராக இருக்கும் சம்மந்தனும் சுமந்திரனுமே.

ஆகவே விக்கினேஸ்வரனே கதியென்றுரைப்போர், உண்மையில் அடுத்த முதல்வராகக் கூடிய தகுதியை விக்கினேஸ்வரன் தன்னுடைய அரசியல் வாழ்வில் நிரூபித்திருக்கிறாரா? என்பதை ஆராய்ந்தறிய வேணும்.

குறிப்பாக அவருடைய அரசியல் பாரம்பரியம், அதனுடைய வழிமுறை என்ன என்று பார்க்க வேணும். இப்பொழுது எழுபத்தைந்து வயதை எட்டியிருக்கும் விக்கினேஸ்வரன் இந்த நாட்டிலே நடந்த இனவாத வன்முறைகளின் போது எத்தகைய நிலைப்பாட்டை எடுத்திருந்தார்? அதற்கு என்ன வகையில் எதிர்வினையாற்றினார், அதற்கான அவருடைய போராட்டங்கள் என்ன? அதனால் அவருக்கு ஏற்பட்ட நெருக்கடிகள் எத்தகையன? அவருடைய கடந்த கால அரசியல் பங்களிப்புகள் என்ன? இன ரீதியான யுத்தத்தின்போது விக்கினேஸ்வரன் அந்த யுத்தத்தை எதிர்கொண்ட விதம் எவ்வாறானது? என்றெல்லாம் பார்க்க வேண்டும்.

குறைந்த பட்சம் தான் வகித்த இலங்கை நீதி நிர்வாகத்தின் உயர் பதவியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, திடீரென அரசியலுக்கு வந்தபிற்பாடாவது அவருடைய நிர்வாகம் மக்களுக்கான பணியினை ஆற்றித் தன்னுடைய சிறப்பை வெளிப்படுத்தியதா?

அவருடைய அரசியலும் நிர்வாகப் பணிகளும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் கண்ணீரைத் துடைத்ததா? ஆறுதலை அளித்திருக்கிறதா? அல்லது பிந்தி அரசியலுக்கு வந்திருந்தாலும் அப்படி வந்த பிறகு அவருடைய வாழ்க்கையானது அரசியல் பயிற்சியும் அரசியல் தொடர்ச்சியும் உடையதாக மாறியுள்ளதா? அல்லது இப்போதாவரு, பாதிக்கப்பட்ட – போராடும் இனமொன்றின் அரசியலை மேற்கொள்ளக் கூடிய தலைமைத்துவ ஒழுக்கத்தை விக்கினேஸ்வரன் கொண்டிருக்கிறரா?

அந்தத் தலைமைத்துவ ஒழுக்கத்தின்படி அவரை அடையாளம் காணக்கூடிய இடங்கள் என்ன?

அவர் சந்தித்த வெளிநாட்டுத்தலைவர்கள், உள்நாட்டுத்லைவர்கள், மதபீடத்தினர், பிற சமூகங்களைச் சேர்ந்தோரை எல்லாம் எந்தளவுக்கு அவர் வென்றெடுத்திருக்கிறார்?

அல்லது இவர்களிடத்தில் எத்தகைய செல்வாக்கைச் செலுத்தியிருக்கிறார்? குறைந்தபட்சம் இவர்கள் விக்கினேஸ்வரனை எந்த அடிப்படையில் புரிந்து கொள்கின்றனர்? - நேச சக்தியாகவா எதிர்நிலைச் சக்தியாகவா?
(தொடரும்)

கருணாகரன்

நன்றி- தேனீ

09 March 2018

விக்கினேஸ்வரனின் குழப்பங்களும் விக்கினேஸ்வரனைச் சுற்றியோரின் குழப்பங்களும்

தமிழ் நாட்டில் அடுத்த முதலமைச்சர் கமலஹாசனா, ரஜனிகாந்தா, ஸ்டாலினா, தினகரனா, எடப்பாடி பழனிச்சாமியா, ஓ.பி.எஸ்ஸா, அன்புமணியா, விஜயகாந்தா...? (திருமாவளவனின் பெயரை மறந்தும் யாரும் உச்சரிப்பதில்லை)


உண்மையில் தமிழ் நாட்டின் அடுத்த முதலமைச்சர் யார் என்று இந்தப் பேர்வழிகளுக்கும் தெரியாது. அங்குள்ள மக்களுக்கும் தெரியாது. தேர்தல் வரும்போதுள்ள சூழ்நிலைகளே அதைத் தீர்மானிக்கும்.
அதிலே சரியும் இருக்கலாம். தவறுகளும் இருக்கலாம்.
ஆனால், அதற்கிடையில் (இப்பொழுது) எல்லோரும் இப்படியொரு பெயர்ப்பட்டியலை வைத்துக் கொண்டு, தங்கள் விருப்பத்துக்குரியவரை முதல்வராகக் கற்பனை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இதைப்பற்றி எதிரும் புதிருமான விவாதங்கள் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. ஊடகங்களில் தினமும் ஆய்வுகள் நடக்கின்றன. ஆருடங்கள் பலவும் வெளியிடப்படுகின்றன.
இதனுடைய அர்த்தம், “முதலமைச்சர் பதவி ஒன்றின் மூலம் மக்களின் அத்தனை பிரச்சினைகளையும் சிம்பிளாகத் தீர்த்து விடலாம்” என்ற “மாயாவி” க் கனவேயாகும். இந்தக் கனவு படித்தவர்கள் தொடக்கம் பாமர மக்கள் வரை பலரையும் பற்றிப் பிடித்துள்ளது.
ஆகவே முதலமைச்சர் பதவிக்குக் கவர்ச்சிகரமான ஒருவர் (தகுதி, தராதரம் எல்லாம் தேவையில்லை) பொருந்தி விட்டால் போதும். மற்றதெல்லாம் தானாகவே - இயந்திரகதியில் - சீராக நடக்கும் என்பதே இவர்களுடைய எண்ணம், நம்பிக்கை.
இது முறையான அரசியல் செயல்முறைக்கு எதிரானது சிந்தனை அல்லது தேர்வு என்பது அரசியலை அறிந்தோருக்குப் புரியும். வெறுமனே பொழுது போக்கிற்குப் பார்த்துக் களிக்கின்ற “மந்திரக்கோல் விளையாட்டு” அல்ல இது. சங்கரின் “முதல்வன்” படத்தில் வருவதைப்போல “ஒருநாள் முதலமைச்சர்” யுகாந்திரப் பிரச்சினைகளையெல்லாம் தீர்த்து வைக்கும் சாகஸத்தைச் செய்வார் என்று நம்பினால் நாம் என்னதான் செய்ய முடியும்?

மக்களுடைய அரசியல் பிரச்சினைகள், வாழ்க்கைச் சிக்கல்கள், பொருளாதார நெருக்கடிகள், சமூக முரண்கள், ஏற்றத்தாழ்வுகள், புவிசார் விடயங்கள் எல்லாம் ஒருபோதும் தனியொரு மனிதரால் தீர்த்து வைக்கக்கூடியவை அல்ல. அதைக் கூட்டுச் செயற்பாட்டின் மூலமாகவே எட்ட முடியும். சரியான கொள்கையும் தூரநோக்கும், அதைச் செயலாக்கக்கூடிய அர்ப்பணிப்பு மிக்க உழைப்பும், சேர்ந்தியங்கும் பண்பும், முறையான திட்டமிடலும் வினையாற்றலும் சரியாக இருக்கும்போதே மேற்சொன்னவற்றைச் சீராக நிறைவேற்றக் கூடியதாக இருக்கும்.
இதற்குத் தலைமை தாங்குகின்றவர் சிறந்த ஆளுமையாக இருந்தால், இந்த விடயங்கள் வேகமாகவும் சிறப்பாகவும் நடக்கும். அதற்காக தனியொருவர் சிறந்த ஆளுமையாக இருந்தால் மட்டும் போதாது, எல்லாவற்றையும் அவரே தனித்து நின்று “வீரசாகஸமாக – கதாநாயகனாக – களமாடி வெற்றிகாண்பதற்கு. அப்படித் தனியாளுமைகள் வரலாற்றில் இருந்திருக்கிறார்கள், இன்னும் இருக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் ஒரு அரசியல் செயற்பாட்டு வழிமுறைகளுக்கு ஊடாகம் அத்தகைய அனுபனுபவங்களின் வழியாகவும் வந்தவர்களாக இருப்பார்கள். ஃபிடல் காஸ்ரோ, மண்டேலா, நேரு, அண்ணாத்துரை, காமராஜர், கக்கன், கருணாநிதி போன்ற பலர் இதற்கு உதாரணம்.
இன்றைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் புரிதல் இவற்றைப் பொருட்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. தங்கள் மன விருப்பங்களைப் பிம்பமாகக் கண்டு, அதையே எளிமையாக - நிஜமென நம்புகிறது. இவற்றைச் செயற்படுத்துவதற்கான சிந்தனைப் பலத்தையோ கடினமான இடையறாத உழைப்பையோ அர்ப்பணிப்பான பங்களிப்பையோ இது கணக்கிடவில்லை. அரசியல் நெருக்கடிகளையும் உலகளாவிய இணைப்பில்தான் ஒவ்வொரு செயற்பாட்டுக் கண்ணிகளும் தொடர்புறுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆகவே ஒவ்வொரு நெருக்கடியையும் அதற்கான பொறுதியோடும் பொறிமுறைகளோடும் கையாண்டே வெற்றியடைய வேண்டும் என்பதையும் புரிந்து கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.
இதனால்தான் ஒரு முதலமைச்சர் வந்து அமர்ந்து விட்டால் போதும். எல்லாமே சீராகச் சிறப்பாக நடக்கும் என்று தமிழ்ச் சமூகம் எண்ணுகிறது. இது தமிழ்நாட்டிலும் சரி, ஈழத்திலும் சரி ஒன்றுதான். ஒரே மாதிரியான சிந்தனை.
இதனால்தான் விக்கினேஸ்வரனை வடக்கின் முதலமைச்சராகத் தொடர்ந்தும் அமர்த்துவதற்குக் கனவு காண்கிறது தமிழ் சமூகம். கிழக்கைப்பற்றி இவர்கள் சிந்திப்பதில்லை என்பது இங்கே கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு விசயம்.  விக்கினேஸ்வரனை விட்டால் முதலமைச்சர் பதவிக்கு வேறு ஒரு தகுதியான ஆளைத் தேடிப்பிடிக்கவே முடியாது என்ற மாதிரி ஒரு பிம்பம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதனைச் சில அரசியற் பத்தி எழுத்தாளர்களும் சில ஊடகங்களும் ஒரு குறிப்பிட்டளவு தொகுதியினரும் அந்தரப்பட்டுச் செய்து கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறோம்.
எதற்காக இந்த அந்தரம்?
விக்கினேஸ்வரனை விட்டால், இன்று “தமிழர்களின் அரசியல் கோரிக்கைகளை” வெளிப்படையாகவும் துணிச்சலாகவும் பேசக் கூடிய வேறு ஒரு தலைவர் இல்லை என்ற எண்ணத்தின் வெளிப்பாடே இந்த அந்தரமாகும்.
இன்னும் சற்றுக் கூர்மைப்படுத்திச் சொன்னால், தமிழர்களுடைய அரசியலை வெளிப்படுத்தக் கூடிய – அதை வெற்றிகரமாகச் செயலுருவாக்கக் கூடிய, வெளியுலகக் கவர்ச்சி மிக்க ஆளுமையாக வேறு எவரும் இல்லை என்று கருதுவதனால் ஏற்பட்ட நிலை இதுவெனலாம்.
உண்மையில் இதுவொரு தவறான புரிதலாகும். அல்லது பொருத்தமற்ற சிந்தனையாகும்.
இதற்குச் சில காரணங்களை முன்வைக்கலாம். ஒன்று, விக்கினேஸ்வரன் முன்வைக்கின்ற அரசியல் நிலைப்பாடு ஒன்றும் புதியதல்ல. தமிழர் தரப்பினால் நீண்டகாலமாகவே வெளிப்படுத்தப்பட்டு வந்த ஒன்றையே விக்கினேஸ்வரனும் சொல்கிறார். அதையே விக்கினேஸ்வரன் பிரதிபலிக்கிறார். இதைப் பிரதிபலிப்பதற்குச் சமகாலத்தில் தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கைக்குரிய சக்தி எதுவும் இல்லை என்று கருதுவோர் விக்கினேஸ்வரனை முதன்மையாகக் காண்கின்றனர்.
ஆனால், இந்த அரசியல் நிலைப்பாட்டை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான அணுகுமுறைகள் யுத்தத்திற்கு முந்திய காலம், யுத்த காலம் போன்றவற்றில் இருந்ததாக இருக்க முடியாது.
இது யுத்த்திற்குப் பிந்திய காலம்.
எனவே, யுத்தத்திற்குப்பிந்திய அரசியல் சூழமைவின் அடிப்படையில் தமிழர்களுடைய அரசியல் அபிலாஷைகளை அல்லது கோரிக்கைகைள அடைவதற்கான முறைமைகள் அமைய வேண்டும். அப்படி அமையும்போது இன்றைய அரசியல் தேக்கத்தையும் நீண்ட கால அரசியல் போராட்டத்தையும் வெற்றிகரமாக முன்னெடுக்க முடியும்.
இதற்கான மனநிலை, இதற்கான தளத் தயாரிப்புகள், இதற்கான வழிமுறைகள், இதற்கான கருத்திட்டங்கள் அனைத்தும் வேறானவை.
அதற்காக “யுத்தத்திற்குப் பிந்திய சூழமைவு” என்பதை யுத்தத்தில் தோல்வியுற்ற நிலையிலிருந்துதான் நாம் அரசியலை முன்னெடுக்க வேண்டும், பேச வேண்டும் எனத் தமிழர்கள் தவறாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியதில்லை. அல்லது வெற்றிபெற்றவர்களுடன் எப்படிச் சமாதானத்தை எட்ட முடியும்? எப்படி அவர்களிடம் அதை எதிர்பார்க்க முடியும்? வலுச்சமனற்ற நிலையில் சமாதானத்துக்கான சமனிலையை எவ்வாறு எதிர்பார்க்க முடியும்? என்றும் கேட்க வேண்டியதில்லை.
இதை வேறு நிலையிலிருந்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதாவது எந்தத் தாழ்வுச் சிக்கலுக்கும் உயர்வுச் சிக்கலுக்கும் உள்படாமல், அறிவு நிலைப்பட்டுச் சிந்திக்க வேண்டும். இதில் தோல்வி மனப்பான்மையோ அவர்கள் – எதிர்த்தரப்பினர் – வென்று விட்டனர் என்ற எண்ணமோ அவசியமற்றது. அத்தகைய சிந்தனையின் அடிப்படையில்தான் அவர்கள் – எதிர்த்தரப்பினர் – அணுகினாலும் அதைக் கடந்து செல்வதற்கான அறிவுப் பொறிமுறை நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். அந்த அறிவுப் பொறிமுறையினூடாக நாம் அவர்களை – எதிர்த்தரப்பினரைத் தோற்கடிக்க முடியும். அதாவது அவர்களுடைய தவறான  - வெற்றி மேலாதிக்க - எண்ணத்தை முறியடிக்கலாம்.

கருணாகரன்
(தொடரும்)