05 July 2015

துன்பப்படும் மக்களுக்கு உதவ இந்தியா தயாராக உள்ளது

கடந்த 30 ஆண்டுகளாக எமது இரத்த உறவுகள் இந்த மண்ணிலே அதிக துன்பங்களோடு வாழ்ந்தார்கள் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும் போது எமது இரத்தம் கூட சில நேரத்தில் அழுகிறது. இந்த மக்களுக்கு உதவி செய்வதற்கு நாம் எப்போதும் தயாராக உள்ளோம் என  யாழ். இந்தியத் துணைத்தூதரக கொன்சலட் ஜெனரல் ஏ.நடராஜன்  யாழ். நுண்கலைக்கழக இசைத்துறைத் தலைவர் கலாநிதி தர்ஷனனின்  நவீன உளவியல் மூலம் கர்நாடக இசைக் கல்வி நூல் வெளியீட்டு விழா நுண்கலைக்கழக இசைத்துறைக் கேட்போர் கூடத்தில் வியாழக்கிழமை (02) நடைபெற்ற போது, அதில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றுகையிலேயே  இவ்வாறு தெரிவித்தார்.  

அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில், எனக்கு சிறுவயதில் இருந்தே  இலங்கைக்கு வர வேண்டும்  ஆசை இருந்தது. அந்தக் கனவு நிறைவேறிவிட்டது. இந்திய அரசாங்கம் அப்படியொரு சந்தர்ப்பத்தை வழங்கியது. இலங்கை வந்து கண்டியில் 3 ஆண்டுகள் துணைத்தூதுவராக கடமையாற்றினேன்.  இந்திய அரசாங்கம் என்னை யாழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பிய பிறகு எனது ஒட்டுமொத்த கனவு நிறைவேறிவிட்டது. சிங்கப்பூர், மலேசியா, தாய்லாந்து, தென்னாபிரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் தமிழ் பேசுகிறார்கள். ஆனால் யாழ்ப்பாணத்து தமிழ் மொழியில்தான் உயிரும் சிறந்த மொழிநடை பிரயோகமும் உள்ளதென இந்தியாவில் பொதுவாக கூறுவார்கள். 

மலையகத்திலும் தமிழ்மொழி பேசுகிறார்கள் ஆனால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில்தான் இலக்கியம் சார்ந்து மொழிநடை உள்ளது. இந்தியாவின் கலைகள் இலங்கையில் வளர்கின்றதென்றால் எங்கள் உடன்பிறப்புகள் அதை விரும்பி கற்கிறார்கள். இதை நான் பெருமையுடன் கூற விரும்புகிறேன்.  கலை, கலாசாரம் இங்கு நன்கு வளர்ந்து வருகிறது. இனியும் வளரும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. 

இந்த நூலை எழுதிய கலாநிதி ஸ்ரீ தர்சனனுக்கும் அவரது பாரியாருக்கும் இந்தியத் துணைத்தூதரகம் மற்றும் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் சார்பாக மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன். இராமநாதன் நுண்கலைக்கழகத்துக்கு இன்று தான் நான் முதல்தடவையாக வருகின்றேன். இங்கு வந்து பார்த்த பிறகுதான் தெரிகிறது, எவ்வளவு மாணவர்கள் கலைகள் தொடர்பான பாடங்களை விரும்பிக் கற்கிறார்கள் என்று. எனக்கு மிகவும் சந்தோசமாக இருக்கிறது. தகுதியான மாணவர்களுக்கு இந்தியா புலமைப்பரிசில்களை வழங்குவதற்கு எப்போதுமே தயாராக இருக்கிறது என்றார். 

25வது தியாகிகள் தினம் - பிரான்ஸ்

கடந்த 28 யூன் ஞாயிற்றுக்கிழமை பரிஸின் புறநகர் பகுதியான லனியில் பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் பிரான்ஸ் கிளையினரால் நடத்தப்பட்ட 25வது தியாகிகள் தின நிகழ்வில் தோழர்கள், ஆதரவாளர்கள், நண்பர்கள் என பலரும் கலந்து கொண்டனர்.

இந் நிகழ்வை பிரான்ஸ் தோழர்கள், சேவியரும், அந்தோனிப்பிள்ளை ரஞ்சனியும் தியாக தீபத்தை ஏற்றி ஆரம்பித்து வைத்தனர். ஈழப்போரில் இன்னுயிர்நீத்த  தோழர்கள், போராளிகள், பொதுமக்களுக்காக எழந்து நின்று இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது.

தோழர் பிரான்சிஸ் தனது ஆரம்ப உரையில் தோழர் பத்மநாபாவுடன் நேரடியாக பழகும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்காவிட்டாலும் அவரைப்பற்றி அறிந்திருப்பதோடு இவ்வாறான நிகழ்வில் கலந்து கொள்வதை ஒரு கடமையாக கருதுகிறேன் என்றார்.

அதனைத் தொடர்ந்து  தமிழ் பேசும் மக்களின் அரசியல் போராட்டத்தின் ஆரம்ப  காலங்களில் மிதவாத அரசியல் அமைப்புக்களோடு பணியாற்றியவரும், ஊடகத்துறை சார்ந்த அரசியல் ஆய்வாளருமான தோழர் உதயன் தனது உரையின் போது பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் பத்பநாபா மீண்டும் ஐக்கியத்துடனும் புத்துணர்சியுடனும் இயங்கவேண்டும். தியாகிகள் தின ஏற்பாடுகளுக்காக இறுதிநாள் வரை காத்திராமல் காலக்கிரமத்துடன் ஆயுத்த வேலைகளை ஆரம்பித்து இன்னும் சிறப்பாக செய்யவேண்டும் என்றார்.

தலித் மேம்பாட்டு முன்னணி உறுப்பினரும் பிரான்ஸ் ஈ.பி.ஆர.எல்.எவ் அமைப்பில் ஆரம்பகாலங்களில் பணியாற்றியவருமான தோழர் நாதன் உரை நிகழ்த்துகையில் நான் தலைமைத்துவம் மீதான வழிபாடுகள் அற்றவன் ஆயினும் பத்மநாபா தொடர்பாக பிரமிப்பு கொண்டிருந்ததுடன் ஆரம்ப அரசியல் நடவடிக்கைகளை ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இருந்தே கற்றுக்கொண்டேன். ஆனாலும் பின்நாட்களில் அரசியல் முரண்பாடுகள் காரணமாக அதிலிருந்து விலக நேரிட்டது என்று குறிப்பிட்டார். 

தொடர்ந்து உரையாற்றிய தோழர் அந்தோனிப்பிள்ளை “இன்று நாம்  செய்ய வேண்டியது “ என்ன என்ற கேள்வியுடன் உரையாற்றும் போது இன ரீதியாகவும், சாதி ரீதியாகவும் பிரிக்கப்பட்டிருந்த மக்கள் இன்று இயக்கம் என்ற புதிய பிரிவாகவும், பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். திருமண பேச்சுக்களின் போது எந்த இயக்கம் என்ற கேள்விகளும் மிகச் சாதாரணமாகிவிட்டது. தோழர் நாபா இடதுசாரிகளுடன் குறிப்பாக தென்னிலங்கை சிங்கள தோழர்களுடன் நெருக்கமான உறவினை கொண்டிருந்தார். ஆனால் இன்று ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் கூட்டங்களில் சிங்கள தோழர்கள் எவரையும் காணாதது மிகுந்த மனவருத்தத்தை அளிப்பதுடன் அவர்கள் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்வுகளில் சிங்களத்தை மொழிப்பெயர்ப்பு செய்யப்பட வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தினார். ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆரம்பகால செயற்பாட்டாளர்களான ரட்ணசபாபதி, பத்மநாபா, சிறிசபாரட்ணம் மற்றும் பிரபாகரனுடன் உள்ளிட்ட பல தலைவர்களுடன் நெருங்கி பணியாற்றியவர் தோழர் அந்தோனிப்பிள்ளை குறிப்பிடத்தக்கவராவார். 

அதையடுத்து பத்மநாபா தோழர்கள் கொட்வின், மோகன், லோகராஜ், முத்துக்குமார் ஆகியோர் தமது ஆரம்பகால அனுபவங்களையும் இன்றைய அவசிய தேவைகள் பற்றியும் எடுததுரைத்தனர்.

இந்நிகழ்வை நெறிப்படுத்திய தோழர் கிருபன் உரையாற்றுகையில் முன்னேற்பாடுகள் எதுவுமின்றி ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இந் நிகழ்வில் பல விடயங்கள் கருத்திற்கெடுக்காமை குறித்து அனைவராலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. எதிர்வரும் காலங்களில் இவை நிவர்த்தி செய்யப்படும் என்றார். இளம் வயதில் அம்புலி மாமா கதை புத்தகங்களை வாசித்த எமது கரங்களில் தாய், உண்மை மனிதனின் கதை போன்றவற்றை தந்து சமூக அரசியலை கற்றுத்தந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மக்களை நேசித்த மகத்தான தலைவன் தோழர் நாபாவை எமக்கு தந்திருந்தது. மாகாணசபை காலங்களில் இந்தியாவில் தோழர் நாபாவுடன் ஏற்பட்ட சந்திப்புக்கள் வாழ்வின் பெறுமதிமிக்க தருணங்களாகும். 

இழப்புக்களையும் பின்னடைவுகளையும் தோல்விகளையும் கடந்து மீண்டும் மீண்டும் சமூக விடுதலைக்கான போராட்டத்தில் உந்தித்தள்ளும் ஊக்கவிசையை எம் உள்ளத்தில் விதைத்த நாட்கள் என நினைவுபடுத்தினார். அதேபோல் தோழர் றொபட் இன்னும் தொடரும்மகத்தான் மறைந்த ஆற்றல்மிக்க தோழர்கள் வரிசையில் புஸ்பராஸ், உமாகாந்தன் போன்றவர்களும் குறிப்பிடத்தக்கவர். 

ண்மைக்காலங்களில் புதிய தோழர்களின் செயற்பாடுகளை அவதானிக்கக் கூடியதாக உள்ளது. குறிப்பாக தியாகிகள் தினத்தை ஏற்பாடு செய்வதில் ஈடுபாட்டுடன் உழைத்த தோழர்கள் தொடர்ந்தும் செயலாற்றல்மிக்க கட்டமைப்பையும் செயற்திட்டங்களையும் உருவாக்கி செயலாற்ற வேண்டும். இதற்கான பங்களிப்பும் என்றும் இருக்கும். இனிவரும் தியாகிகள் தினம் மேலும் சிறப்பானதாக அமைய வேண்டும் என்றார். 

இந் நிகழ்வு சிறப்பாக அமைய அனைத்து வழிகளிலும் உதவியும் ஒத்துழைப்பும் வழங்கிய தோழர்கள், நண்பர்கள், ஆதரவாளர்கள், தோழர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் உளமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறது

பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் - பிரான்ஸ் கிளை





29 June 2015

துன்பங்களுக்கு மத்தியில் கட்டைப்பறிச்சான் அகதிகள் முகாமில் வாழும் மக்கள்

திருகோணமலை சம்பூரிலிருந்து 2006ஆம் ஆண்டில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மூதூரில் உள்ள கட்டைப்பறிச்சான் அகதி முகாமில் பெரும் அசௌகரியங்களுக்கு மத்தியில் தங்கள் வாழ்க்கையை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். 

கடந்த பத்து வருடங்களாக பல்வேறு நெருக்கடிகளின் மத்தியில் அகதிமுகாம் வாழ்க்கையை அனுவித்து வருகின்ற இம் மக்கள் தகரக் கூடாரங்களில் வசிக்கும் தாம் கோடைக் கால உஷ்ணத்தால் பெரும் அவதிக்குள்ளாவதாக கூறுகின்றனர்.

குழந்தைகள், வயோதிபா, பெண்கள்; என அனைவரும் தகரக் கூடாரங்களின் கீழ் இன்னலின் மத்தியில் வாழ்ந்து வருவதாக குறிப்பிடுகின்றனர். 

இதேவேளை குடிநீர், மலசலகூடம் என அடிப்படைத் தேவைகளை கூட நிவர்த்தி செய்து கொள்வதிலும் பெரும் அசௌகரியங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர்.

விரைவில் தமது சொந்த நிலத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும் என்றும் அங்கு நிம்மதியாக வாழ வேண்டும் என்றும் வாழ்வு குறித்த கனவோடு காத்திருக்கின்ற இந்த முகாமில் வசித்துவரும் ஒருவர் தெரிவிக்கையில் இந்த முகாமுக்கு நாங்கள் வந்து பத்து வருடமாகிறது. இதற்கு மேல் இங்கு எங்களால் வாழ இயலாது. இந்த பத்து வருடங்களுக்குள் பல முகாமில் வாழ்ந்திருக்கின்றோம். ஆனால் இனிமேல் இங்கு வாழ முடியாது என்றார். 

மற்றுமொருவர் அங்கு தெரிவிக்கையில் நீண்டகாலமாக இங்குதான் இருக்கின்றோம். எங்களுக்கு ஒரு வசதியும் இல்லை. எங்களுடைய சொந்த இடத்தை எங்களுக்கு தந்தால் நாங்கள் நிம்மதியாக எங்கள் இடங்களில் வாழலாம். செய்திகளில் சொல்லும் போது உங்களுடைய சொந்த காணிகள் விடுவிக்கப்பட்டு விட்டன நீங்கள் உங்கள் சொந்த இடங்களுக்கு செல்லுங்கள் என்று கூறப்படுகிறது. நாங்களோ கத்தி, கோடரி ஆயதங்களை இங்குள்ளவர்களிடம் வாங்கிச்சென்று முள்ளுக் காடுகளையெல்லாம் துப்பரவு செய்த பின்பு வேறு ஆட்கள் சொல்லுகிறார்கள் இந்த இடத்தை நாங்கள் காசு கொடுத்து வாங்கிவிட்டோம் நீங்கள் இங்கு இருக்கக் கூடாது என்று எங்களை துரத்துகிறார்கள் என்றார் வேதனையுடன்

புதிய மீன் வளர்ப்புத் திட்டம்


மட்டக்களப்பு மீனவர்களுக்கு வாவியில் மிதக்கும் கூடுகளில் மீன் வளர்ப்புத் திட்டம் ஒன்றை அரசாங்கம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

இலங்கையில் உள்நாட்டு யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு -கிழக்கு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை முன்னேற்றும் செயற்திட்டங்களின் ஒரு கட்டமாக இந்தத் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கடல் வாழ் மீனினமான கொடுவா மீன்களை வாவியில் வளர்க்கும் இந்தத் திட்டம், அதிக வருவாயை ஈட்டிக் கொடுக்கும் என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மட்டக்களப்பின் நாவலடிப் பிரதேசத்தில் தெரிவுசெய்யப்பட்ட உள்ளுர் மீனவர்கள் மத்தியில் இந்தத் திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஆசிய மற்றும் ஐரோப்பிய சந்தைகளில் கொடுவா மீன்களுக்கு நல்ல கிராக்கி உள்ளது என நீரியல் உயிரியலாளர் சுந்தரம் ரவிக்குமார் தெரிவித்தார்.

மிதக்கும் கூடுகளில் வளர்க்கப்படும் மீன் குஞ்சுகள் 6 மாதங்களில் ஒவ்வொன்றும் 750 கிரம் முதல் 1000 கிராம் எடையுடையதாக வளர்ந்துவிடும் என்பதோடு, சந்தைப்படுத்தலின்போது மீன் வளர்ப்பில் ஈடுபடுபவர்கள் நல்ல வருமானத்தை ஈட்ட முடியும் எனவும் குறிப்பிட்டார்.

செலவு குறைந்த முறையில் மேற்கொள்ளப்படும் இந்த திட்டத்தில் வளர்க்கப்படும் மீன்களுக்கு உணவாக வாவியிலும் கடலிலும் பிடிக்கப்பட்டு, சந்தைப்படுத்தப்படாத மீன்களும் மீன் சந்தையில் எஞ்சியிருக்கும் கழிவுகளுமே கொடுக்கப்படுவதாக மீனவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

இந்தத் திட்டத்திற்கு ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் ஐநாவின் உணவு மற்றும் விவசாய ஸ்தாபனம் பங்களிப்பு செய்கிறது. தேசிய நீர் வாழ் உயிரினங்கள் அபிவிருத்தி அதிகார வாரியம் இதனை செயல்படுத்துகிறது.

தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் அரசியல் தீர்வு குறித்து தெரிவிக்க வேண்டும்

தேசிய கட்சிகள் தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் தீர்வு குறித்து எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலில் வெளியிடவுள்ள தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் தெரிவிக்க வேண்டும் என தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் கேட்டுக்கொண்டுள்ளார். 

அவர் இது குறித்து மேலும் தெரிவிக்கையில் தேர்தலின் பின்னர் யார் பெரும்பான்மை ஆட்சியை அமைப்பதாக இருந்தாலும் சிறுபான்மை கட்சிகளின் உதவி தேவையாக இருக்கும் என்பதே இன்றைய அரசியல் சூழ்நிலையாகும். எனவே தேசிய கட்சிகள் தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் தீர்வு குறித்து தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் தெளிவாக  தெரிவிக்க வேண்டு;. இனிமேலும் காலத்தை கடத்த முடியாது. புதிய பாராளுமன்றம் அமைக்கப்பட்ட பின்பு விரைவில் தீர்வை முன்வைப்பதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படல் வேண்டும் என்பதை சுட்டிக்காட்டினார். 

எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலின் பின்னர் பெரும்பான்மை அரசாங்கமொன்றை உருவாக்க வேண்டுமாயின் த.தே.கூ இன் ஆதரவும் மற்றும் சிறுபனர்மை கட்சிகளின் ஆதரவு நிச்சயமாக தேவையாக இருக்கும். அவ்வாறானதொரு சூழ்நிலையில் எமது எதிர்ப்பார்ப்புக்களின் அடிப்படையில் ஆதரவு தர நாம் தயாராக உள்ளோம் என்றார். 

நாம் எமது தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் அரசியல் தீர்வு சம்பந்தமாக காத்திரமான விடயங்களை முன்வைக்கிறோம். தமிழ் மக்களின் தீர்வு விடயத்தில் பொறுமை காக்க முடியாது. தமிழ் மக்களுக்கான தீர்வு அரசாங்கத்தால் முன்வைக்கப்பட வேண்டும். அது தமிழ் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய அதிகார வலுவுடையதாக இருக்க வேண்டும். இதனை பெரும்பான்மை மக்கள் மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இது தவிர ஒரு சர்வஜன வாக்கெடுக்கை நடாத்தி முடிவுக்கு வரலாம். நாம் முன்வைக்கின்ற அரசியல் தீர்வை பெரும்பான்மை சமூகமும், சிறுபான்மை மக்களும் ஏற்றுக்கொள்கின்றார்களா என்பதை சர்வஜன வாக்கெடுப்பு மூலம் நடாத்திப் பார்க்கட்டும். ஒளியு மறைவு மூலமாக நிரந்தரமான அரசியல் தீர்வை காண முடியாது. பாராளுமன்றத் தேர்தல் முடிந்த பிறகு ஆட்சியமைக்கின்ற கட்சிகள் இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டு முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டுமென்றார். 

சர்வதேச சமூகம் இந்த முயற்சிக்கு எல்லா வகையிலான உதவிகளையும் செய்வார்கள் என்று நம்பிக்கை கொள்ளலாம். தேர்தல் நடந்து முடிந்த பின் யார் ஆட்சி அமைப்பார்கள் என்று கூற முடியாது. புதிய அரசாங்கம் புதிய அரசியல் சூழலில் எல்லா மக்களும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய தீர்வொன்றை முன்வைக்க முடியுமென்று நாம் நம்புகின்றோம். ஊகத்தினடிப்படையில் எதையும் கூற முடியாது. 

தற்போதுள்ள சூழ்ந்pலையில் தமிழ் மக்களின் அரசியல் தீர்வு குறித்து சிந்திக்கக்கூடிய சக்திகள் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை பெறக்கூடிய வாய்ப்புண்டு. அந்த அடிப்படையில்  த.தே.கூ மற்றும் சிறுபான்மை கட்சிகளின் ஆதரவு அதற்கு தேவையாக இருக்கலாம். 

தமிழ் மக்களின் அரசியல் தீர்வு சம்பந்தமாக நீண்டகாலமாக ஓரு முடிவும் எட்டப்படவில்லை. 1987ம் ஆண்டு இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றப்பட்டபின்பு அதில் கூறப்பட்டுள்ள விடயங்களை அடைவதற்காக பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனா, பிரேமதாசா, திருமதி சந்திரிகா, மற்றும் பிரதமர் ரணில், மஹிந்த ராஜபக்ஷ காலத்தில்  முன்னெடுப்புக்கள் இடம் பெற்றன. ஆனால் யாருடைய காலத்திலும் தீர்வு எட்ப்படவில்லை. துரதிஸ்டவசமாக மகிந்த ராஜபக்ஷ காலத்தில் முன்னேற்றங்கள் பின்னடைவை கண்டன. தீர்வுக்கு தடையாக அமைந்தது. 

தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் தீர்வு காலதாமதப்படாமல் விரைவில் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் அவ்வாறான தீர்வு பெரும்பான்மை சமூகமும் சிறுபான்மை சமூகமான தமிழ் முஸ்லிம் மக்களும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாகவும் இருத்த்ல் அவசியம் என்றார். திரு. இரா.சம்பந்தன்.

26 June 2015

வீட்டின் தலைவன் ஒரு பெண்

அதிர்ச்சியடைய வைக்கும்படி 50,000 பெண்கள் வடக்கில் ஏக குடும்ப பராமரிப்பாளர்களாக மாறியுள்ளனர்
போர் முடிந்து ஆறு வருடங்களுக்குப் பின்னர், நாட்டின் வட பகுதியில் அதிர்ச்சி தரும் வகையில் பெண்கள் தலைமையேற்று பராமரிக்கும் வீட்டுடமைகளின் எண்ணிக்கை 50,000 என ஸ்ரீலங்கா மதிப்பிட்டுள்ளது. அதேவேளை யாழ்ப்பாணத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சமீபத்தைய ஆய்வு, வடக்கிலுள்ள பெண்களுக்கும் மற்றும் தெற்கிலுள்ள பெண்களுக்கும் இடையில் பாரிய பொருளாதார இடைவெளிகள் இருப்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது.
சமூகத்தை அடிப்படையாக கொண்ட நிறுவனங்களால் முன்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட மதிப்பீட்டின்படி முந்தைய மோதல் வலயத்தில் பெண்கள் தலைமையேற்று பராமரிக்கும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 40,000 க்கும் 60,000 க்கும் இடையில் இருக்கலாம் என கூறப்பட்டுள்ளது.
2010ல் யாழ்ப்பாணத்தை தளமாகக் கொண்ட பெண்கள் அபிவிருத்தி மையத்தால் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில் பெண்களை குடும்பத் தலைவராக கொண்ட குடும்பங்கள் வட பிராந்தியத்தில் அண்ணளவாக 40,000 வரை இருக்கும் என்று சொல்லப்பட்டது - இதில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் மட்டும் 20,000 குடும்பங்கள் உள்ளன. “ஆண்கள் குடும்பத் தலைவர்களாக இருப்பதை மூன்று காரணிகள் குறைத்துள்ளன: போர், காணமற் போனமை அல்லது இராணுவத்தினால் கைது செய்து வைத்திருத்தல்” என்று அந்த மையத்தின் பணிப்பாளர் சரோஜா சிவச்சந்திரன் அந்த ஆய்வறிக்கை வெளியான உடனே தெரிவித்திருந்தார்.
அதேவேளை தீவின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளை சேர்ந்த யுத்த விதவைகள் கிட்டத்தட்ட 90,000 பேர் வரை உள்ளார்கள், அவர்களில் அநேகர் குடும்பத்தை பராமரிப்பவர்களாகவும் உள்ளனர், இந்த புதிய பாத்திரத்தை போரினால் பாதிக்கப்பட்ட இந்த இரண்டு மாகாணங்களிலும் பெரும்பான்மையாக வாழும் பழமைவாத தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் பெண்களே வகித்து வருகிறார்கள்.
சமூகத்தை அடிப்படையாக கொண்ட நிறுவனங்கள் கூறுவது, இந்தப் பெண்கள் தாங்கள் சுமக்கும் பல்வேறு பொருளாதார பொறுப்பகளைத் தவிர, தங்கள் குடும்பத்துக்கு உதவுவதற்கான தொழில் திறனையோ பொருளாதார வளங்களையோ பெற்றிருக்காதது, அவர்கள் வருமானம் ஈட்டும் திறனை கட்டுப்படுத்துவது மட்டுமன்றி அவர்களை சுரண்டலுக்கு ஆளாகும் நிலைக்கும் தள்ளிவிடுகிறது.
“அவர்கள் எந்த ஒரு கைவேலையையும் கற்றிருக்காததுடன் போதியளவு வருமானம் ஈட்டுவதற்கான அனுபவத்திலும் குறைவு உள்ளவர்களாக உள்ளனர். அவர்களின் தந்தைமார், சகோதரர்கள், கணவன்மார், மற்றும் மகன்மார் போன்றவர்கள் முன்பு இந்த பாத்திரத்தை பூர்த்தி செய்து வந்தார்கள் மற்றும் நீடித்த வன்முறைக்கு பின்னால் அவர்களிடையே ஏற்பட்டுள்ள இந்த திடீர் மாற்றம் கடினமான ஒன்று,” எனக் குறிப்பிட்டார் விழுது என்கிற வடக்கை தளமாக கொண்டியங்கும் மனித வள அபிவிருத்தி மையத்தின் பணிப்பாளரான சாந்தி சச்சிதானந்தம்.
ஆனால் ஆச்சரியம் தரும் காரணி என்னவென்றால் ஒருகாலத்தில் அவர்களின் ஆண்களில் தங்கியிருந்த இந்தப் பெண்கள், உடனடியாக வெறுமே தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்தை பராமரிப்பவர்களாக மாற்றம் பெற்றது மட்டுமன்றி அவர்களது தூரத்து உறவான குடும்பங்களைக் கூட கவனிக்க வேண்டி உள்ள நிலமைதான்.
சிவானியின் தெரிவு
“நான் ஒரு கூலியாளாக ஒருபோதும் வேலை செய்தது கிடையாது. நான் காலை வேnorth women-1ளைகளில் சீமேந்தை கலவை செய்கிறேன் மற்றும் மாலை வேளைகளில் செங்கற்களை சுமந்து எனது கிராமத்தில் நடக்கும் கட்டிட வேலைகளுக்கு உதவுகிறேன்,” எனச் சொன்னார் 40 வயதான, நான்கு பிள்ளைகளின் தாயான சிவானி துரையப்பா. “ நான் இதைச் செய்தே ஆகவேண்டும் ஏனெனில் எனது குடும்பத்துக்கு பணம்; தேவையாக உள்ளது” என்று அவர் உறுதியுடன் சொன்னார்.
வாழ்க்கை அமைதியாகவும் மற்றும் சௌகரியமாகவும் இருந்த ஒரு காலத்தை சிவானி நினைவு படுத்தினார். குடும்பத்துக்குச் சொந்தமாக வெங்காயம் மற்றும் புகையிலைத் தோட்டங்களுடன் இரண்டு சிறிய படகுகளும் இருந்தன. போர் அவர்களை விழுங்குவதற்கு முன்பு அவளது சகோதரனும் கணவனும் அப்போது வீட்டில் இருந்தார்கள்.” விரைவில் மீன் பிடிப்பது தடை செய்யப்பட்டது, எனவே அந்த படகுகள் சிதைந்து போயின. இராணுவம் பயிர்ச்செய்கை நடத்த எங்களை அனுமதிக்கவில்லை அதனால் அந்த நிலமும் கைவிடப்பட்டது” அவர் அதை நினைவு படுத்தினார். யுத்தத்தின் சாட்டையடியின் விளைவாக சகோதரன் மற்றும் கணவன் ஆகிய இருவரையும் இழந்த சிவானி, இப்போது மீண்டும் வயலுக்குத் திரும்பியுள்ளார், மற்றும் அவரது சகோதரி அந்த சிறிய படகுகளில் ஒன்றை வாவியில் மீன்பிடிக்க பயன்படுத்துகிறாள்.
நிசங்காவின் போராட்டம்
24 வயதான நிசங்காவுக்கு கூட தினசரி போராட்டம்தான். போர் முடிவடைந்த சமயத்தில் அவள் பெற்ற குழந்தைக்கு இப்போது ஐந்து வயது. திருமணம் முடித்த உடனேயே அவளது கணவன் அவளைக் கைவிட்டுச் சென்றுவிட்டான்.
பொறுப்புக்களின் சுமைகளினால் அல்லாடினாலும், இந்த ஒற்றைத் தாய், தன்னை பெற்றெடுத்த தாய், இளைய சகோதரிகள் மற்றும் ஒரு குழந்தை ஆகியோரைக் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. “நான் ஐந்தாம் வகுப்பு வரையே படித்துள்ளேன். நான் எந்த கைவேலையையும் கற்கவில்லை மற்றும் ஓரளவே வாசிக்க முடியும். நான் வயல்களில் வேலை செய்தும் கட்டிட வேலைகளுக்கு உதவி செய்தும் வருகிறேன்” என்று சொல்லும் நிசங்கா வீட்டில் அடுப்பு எரியவேண்டும் என்பதற்காக  இரண்டு பகுதிநேர வேலைகளை செய்யவேண்டிய தேவையை  வலியுறுத்தினாள்.
தங்கள் சொந்த தொழில் திறன் பற்றாக்குறை மற்றும் பழமையான கலாச்சாரம் என்பனவற்றால் கட்டுப்படுத்தப் பட்டுள்ள இவர்கள், ஒரு ஆணின் உலகம் என்று சொல்லப் படுவதற்குள் தங்களைப் பொருத்திக் கொள்ள மிகவும் சிரமப் படுகிறார்கள், அது அவர்களது கடும் உழைப்பை சுரண்டுவதற்கு இடமளிக்கிறது.
சிவச்சந்திரன் சொல்வதின்படி, “பெண்களை வேலைக்கு வைப்பது மலிவானதாக மாறியுள்ளது – ஆண்கள் அதிகளவு நாட்கூலியை கோருவதால். தங்களுக்கு கிடைப்பதை பெண்கள் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். அது இந்தப் பிரச்சினையின் மற்றொரு பரிமாணம்.
மற்றவர்களைவிடக் குறைவு
அநேகமாக பெண் தொழிலாளர்கள் நாளொன்றுக்கு ஒரு அமெரிக்க டொலருக்கும் குறைவாகவே சம்பாதிக்கிறார்கள், அவர்களது சக ஆண் தொழிலாளர்களை விட அது 50 விகிதம் குறைவானதாகும். மயில்லயிப்பல் தங்கவேலு அப்படியான ஒரு பெண், அவர் தனது இரண்டு பிள்ளைகள், பெற்றோர் மற்றும் மூன்று சகோதரிகளுக்கு கட்டிட தளத்தில் வேலை செய்வது மூலம் உதவி வருகிறார். “எனது கணவர் காணாமற் போய்விட்டார்” என்றார் யாழ்ப்பாண வாசியான 31 வயதுள்ள அந்தப் பெண். “எனது சகோதரிகள் பாடசாலையில் படிக்கிறார்கள். எனது மூத்த பிள்ளையும் படிக்கிறது. எனது பெற்றோர்களுக்கு வேலை செய்ய முடியாது” அவளது நாளாந்த வருமானம் துச்சமான 1.25 அமெரிக்க டொலர்களாகும் அதே வேலைக்கு ஒரு ஆண் சம்பாதிப்பதில் பாதியளவு ஆகும்.
“பெண்கள் மலிவான விலையில் வேலைக்கு கிடைப்பதால் அவர்கள் விரும்;பப் படுகிறார்கள்,” என விளக்கினார் யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள கம்பனை முகாம் வாசிகள் குழுவின் தலைவரான நாகராசா தவசெல்வம், அவர் மேலும் சொல்கையில் சில குடும்பங்களில் இப்போது ஆண்கள் பொருளாதார உதவிகளுக்கு பெண்களில் தங்கியிருப்பவர்களாக மாறிவிட்டார்கள். அப்படியான பல வீட்டுக் கணவன்மாரில் தவசெல்வமும் ஒருவர்.
பெண்கள் குடும்பத் தலைமையாக உள்ளதை ஏற்றுக்கொள்வதை குறைத்துக்காட்டியிருக்கும் மரபுக்கு உள்ள பல காரணங்களில் ஒன்று உழைப்பைக் கடுமையாகச் சுரண்டும் போக்குத்தான் என்று அபிவிருத்திப் பணியாளர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள். “ அது பொருளாதார பிரச்சினைகளை தீர்க்க உதவும்” என்று சுகுணண் என்கிற முன்னாள் நிவாரணப் பணியாளர் சொன்னார். ஏப்ரலில் ஒரு புதிய மதிப்பீடு காட்டுவது வடக்கிலுள்ள பெண்கள் தலைமையிலான குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 50,000 ஆக மாறியிருப்பதை, இது குறைத்துக் காட்டும் பிரச்சினை அரசாங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளதுக்கு ஒரு அடையாளம்.
“யுத்த விதவைகள் விசேட குழுவை சோந்தவர்கள். பின்னர் இங்கும் பெண்கள் தலைமை தாங்கும் குடும்பங்கள் உள்ளன. அவர்கள் வறியவர்கள் அவர்களுக்கு தங்கள் வாழ்க்கையை கட்டியெழுப்புவதற்கு உதவிகள் தேவை,” என்றார் கிளிநொச்சி மாவட்ட அரசாங்க அதிபரான ரூபவதி கேதீஸ்வரன்.
தற்போது நடைபெறும் திட்டங்கள்
தற்போது நடைபெற்றுவரும் பல திட்டங்கள் உள்ளன, பெருமளவு தொழில் திறனற்ற இந்தப் பெண்களுக்கு தொழில் பயிற்சி வழங்குதல் அதில் ஒன்று. 31 வயதான கிளிநொச்சியை சோந்த சாவித்திரி பொன்னுசாமி அப்படியான ஒரு பெண், அவர் ஆடை தயாரித்தல் மற்றும் பாய் இழைத்தல் அகியவற்றை பயின்று வருகிறார். “ மிக கடுமையாக உழைத்தாலும் நாங்கள் சம்பாதிப்பது மிகவும் சொற்பம். சாதனங்களைச் சந்தைப்படுத்த எங்களுக்கு முறையான கட்டமைப்பு இல்லை” என அவர் புலம்பினார், அவரது சம்பாத்தியம் அவரது இரண்டு பிள்ளைகளைக் கவனிக்கவே அதிகம் போதுமானதாக இல்லை என அவர் முறையிட்டார்.
இதுவரை யுத்த விதவைகளுக்கு உதவுவதற்கு ஒரு சில திட்டங்கள் மட்டுமே நடைமுறைப் படுத்தப் படுகிறது, விசேடமாக சிறிய வியாபாரங்களை ஆரம்பிக்க உதவுவது போன்றவை அநேக நன்கொடையாளர்கள் தொடர்ந்து உதவி வரும் அதேவேளை இந்தப் பிரச்சினையின் தீவிரத்துக்கு போதிய முன்னுரிமை வழங்கப்படவில்லை.
அரசாங்கத்தின் உதவிகள் கிடைக்கவில்லை எனக் கலைமகள் தெரிவிக்கிறார்
“யுத்தம் மிகவும் கடுமையாக இருந்தது, ஆனால் இந்தப் பொருளாதாரச் சுமைகள்north women-2அதையும் விடக் கடினமாக உள்ளன” என்றார் கலைமகள் பொன்னம்பலம் என்கிற 38 வயதான தாய், அவர் ஒரு சிறிய கடையை நடத்தி வருகிறார். பலரும் அவரை கணிசமான வருமானம் பெறும் ஒரு சமர்த்தான பெண் எனக் குறிப்பிடுகிறார்கள் ஆனால் ஏழு வயிற்றுக்கு உணவளிக்க வேண்டிய தேவை கலைமகளுக்கு உள்ளது. “ அது அத்தனை சுலபமல்ல, இன்னும் அரசாங்க உதவி எதுவும் கிடைக்கவில்லை” என்றார் அவர்.
இதற்கிடையில் கிளிநொச்சியில் பெண்கள் தலைமையிலான குடும்பங்களுக்கு உதவுவதற்கு ஒரு தேசிய மையம் அமைக்கப்பட உள்ளது. அமெரிக்க டொலர் 260 வரையான குறைந்த வட்டிக் கடன்கள் மற்றும் சிறிய வியாபாரங்களை ஆரம்பிப்பதற்கான ஏனைய உதவிகள் என்பனவற்றை அது வழங்கவுள்ளது. இந்த புதிய முயற்சிகளைத் தவிர, புதிய ஆய்வு உள்நாட்டு யுத்தத்தக்குப் பின்னான பொருளாதார வளர்ச்சியில் பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பல்வேறு இடையூறுகள் மற்றும் வடக்கு மற்றும் தெற்கிலுள்ள பெண்களுக்கு இடையே உள்ள பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு என்பனவற்றை கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது.
ஸ்ரீலங்காவில் பெண்கள் வேலையில்லாதிருக்கும் விகிதம் 6.6 விகிதமாகும்
யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள பருத்தித்துறை அபிவிவிருத்தி நிலையத் தலைவரான ஆய்வாளர் கலாநிதி. முத்துக்குமாரன் சர்வானந்தன் தெரிவிப்பதின்படி, வட மாகாணத்திலுள்ள ஐந்து மாவட்டங்களிலும் பெண்கள் வேலையில்லா விகிதம் மிகவும் அதிகம். அது யாழ்ப்பாணத்தில் 10.9 விகிதமாகவும், கிளிநொச்சியில் 29.4 விகிதமாகவும், மன்னாரில் 21.6 விகிதமாகவும் முல்லைத்தீவில் 20.5 விகிதமாகவும் மற்றும் வவுனியாவில் 9.0 விகிதமாகவும் உள்ளது.
புனர்வாழ்வு மற்றும் புனரமைப்பு அமைச்சரான டி.எம். சுவாமிநாதன் தெரிவிக்கையில் “நீண்ட கால யுத்தத்தினால் பாரிய பொருளாதார இடைவெளி அதிகரித்துள்ளது. அதற்கு தொடர்ச்சியான அர்ப்பணிப்பு வேலைகள் அவசியம்” என்றார்.
தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்
நன்றி- தேனீ இணையம் 


தேர்தல் சீர்திருத்தத்;தில் மலையக மக்களின் பிரதிநிதித்துவம் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்

தேர்தல் சீர்திருத்தம் கட்டாயம் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் அதில் மலையக மக்களின் பிரதிநிதித்துவம் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என மலையக மக்கள் முன்னயியின் செயலாளர் நாயகமும், தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணியின் பொதுச் செயலாளருமாகிய ஏ. லோரன்ஸ் 20வது திருத்தம் தொடர்பாக கருத்துத் தெரிவிக்கும் போது இவ்வாறு தெரிவித்துள்ளார். 

அவர் இதுகுறித்து மேலும் தெரிவிக்கையில் இலங்கையில் 35 வருடங்களின் பின்னர் தேர்தல் சீர்திருத்தம் மேற்கொள்ளப்படுகின்றது. மீண்டும் அவ்வாறு இடம்பெறுவதற்கு பல வருட காலம் எடுக்கலாம். தேர்தல் சீர்திருத்தம் கட்டாயம் தேவையான ஒன்றாகும். அதில் சிறுபான்மை சமூகங்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படக்கூடாது என்றார். 

பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்கு முன்னரோ அல்லது பின்னரோ தேர்தல் சீர்திருத்தம் தொடர்பான 20வது திருத்தம் நிறைவேற்றப்படலாம். ஐ.தே.க, ஸ்ரீ.ல.சு.க உட்பட அனைத்துக் கட்சிகளும் 35 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சீர்திருத்தம் தொடர்பான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன. குறிப்பாக இத் திருத்தம் நாட்டுக்கும், மலையக மக்களுக்கும் அவசியமானதொன்றாகும். 

மலையக மக்களின் பிரஜாவுரிமை 1948ம் ஆண்டு பறிக்கப்பட்டு அவர்களின் பிரதிநிதித்துவம் குறைக்கப்பட்டது. அப்போது வாக்காளர் தொகை குறைவாக இருந்த காரணத்தினால் தேர்தல் திருத்தம் அவசியம் இல்லாமல் இருந்தது. இன்று மலையகத்தில் வாக்காளர் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளதாகல் தேர்தல் திருத்தம் அவசியமாகிறது. 

இன்று விமர்சனத்துக்குள்ளாகியிருக்கும் 20வது திருத்தம் வெறுமனே தேர்தல் திருத்தமாக பார்க்கப்படக்கூடாது. மலையக மக்களுக்கு தேர்தல் தொகுதி மூலமும், மாகாண மற்றும் உள்ளுராட்சி சபைகளின் மூலமும் உறுப்பினர்களை அதிகரித்துக்கொள்ள கிடைத்துள்ள அரிய சந்தர்ப்பமேயாகும். இதனை மலையக மக்கள் புத்திசாதுரியமாக பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

தேர்தல் திருத்தம் தொடர்பாக இ.தொ.கா, மலையக மக்கள் முன்னணி, தொழிலாளர் தேசிய சங்கம், உட்பட அனைத்துக் கட்சிகளும் தனித்தனியாகவும், கூட்டாகவும் முதன்முறையாக தமது முன்மொழிவுகளை சமர்ப்பித்துள்ளன. பெரும்பாலான விடயங்களில் ஒருமித்த கருத்தே காணப்படுகிறது. மலையக அமைப்புக்கள் தமது கட்சி கண்ணேட்டத்தில் கவனத்தில் கொள்ளாமல் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். 

இலங்கையின் தேர்தல் சீர்திருத்தம் இந்த நாட்டில் உள்ள நான்கு பிரதான தேசிய இனங்களின் விகிதாசாரத்துக்கேற்ப அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தையும் தொகுதிகளையும் ஏற்படுத்திக் கொள்வதை தவிர சகலரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேறுவழியேதும் கிடையாது. இதில் சிங்கள மக்களுக்கு 74 வீதமும், வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களுக்கு 11 வீதமாக காணப்பட்டாலும்  இணக்கம் காணப்பட்டுள்ள 9 வீதமும், முஸ்லிம்களுக்கு 8 வீதமும், மலையக மக்களுக்கு 7 வீதமும் கிடைக்கவுள்ளன. சிறு கட்சிகள் பல கொள்கை ரீதியாக தனித்தனியாக இயங்கி வருகின்றன. அவைகளும் பாராளுமன்றத்தில் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் வகையில் திருத்தங்கள் உள்வாங்கப்பட வேண்டும். மேலும் இத்திருத்தம் ஐ.தே.க மற்றும் ஸ்ரீ.ல.சு.க ஆகிய கட்சிகளின் நலன் சார்ந்ததாகவும் அமையாமல் அனைவரது அபிலாசைகளுக்கும் இடமளிப்பதாக அமைய வேண்டும் என்றார். 

மலையக மக்களின் இன விகிதாசாரத்துக்கேற்ப உத்தேச கலப்பு முறை தேர்தல் தொகுதிவாரியாகவும், மாவட்ட விகிதாசார அடிப்படையிலும், தேசிய விகிதாசார அடிப்படையிலும் 18 உறுப்பினர்களுக்குக் குறையாத பாராளுமன்ற பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்க வேண்டும் 10 பேர் தேர்தல் தொகுதி அடிப்படையிலும், பல் அங்கத்தவர் தொகுதி அடிப்படையிலும், 08 பேர் மாவட்ட விகிதாசார அடிப்படையிலும் தெரிவாக வேண்டும்..

தறபோதுள்ள தேர்தல் தொகுதிமுறையில் மறாற்றம் செய்யப்பட்டு கட்டாயம் 160 இற்கும் மேல் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். இதற்கு மாறாக 125 ஆக அல்லது 145 ஆக குறைப்பதறன் மூலம் சிறுபான்மை மக்களுக்கு பெரும் பாதிப்பையே ஏற்படுத்துவதாகவும் அமைந்து விடும் தற்போதுள்ள 225 இலிருந்து 255ம் ஆக அதிகரித்தால் சிறுபான்மை இனங்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை ஓரளவாவது பேணிக்கொள்ளலாம். 

மலையக மக்களுக்கு முதலில் தொகுதி அடிப்படையில் பிரதிநிதித்துவம் பெற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும். அடுத்ததாக பல் அங்கத்தவர் தொகுதி அடிப்படையிலும், மாவட்ட விகிதாசாரத்திலும் தேசிய விகிதாசாரத்திலும், இரட்டை வாக்கு முறை ஊடாகவும் மேலும் தேர்தல் விகிதாசாரத்தை அதிகரித்துக் கொள்ள முடியும்.

தேர்தல் திருத்தம் இன்று நடைமுறைப்படுத்தப்படாவிட்டாலும், புதிய பாராளுமன்றம் உருவாகும்போது நிச்சயம் நடைமுறைப்படுத்தப்படும். இவை அனைத்துக்கும் கட்டாயம் எல்லை மீள் நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும். எல்லை மீள் நிர்ணயம் செய்வதற்கு நீண்ட காலம் எடுக்கும். இந்த விடயத்தில் மலையகக் கட்சிகள் விழிப்பாக இருந்து தமது இன விகிதாசாரத்தை காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். என்றார்.