12 June 2018

இந்தியாவிலிருந்து திரும்பியோரின் பிள்ளைகள் வடக்கில் புறக்கணிப்பு

யுத்தம் காரணமாக, பாதுகாப்பு நலன் கருதி, வடக்கில் இருந்து இந்தியாவுக்கு இடம்பெயர்ந்து, பின்னர் யுத்தம் நிறைவுக்கு வந்ததன் பின் மீண்டும் வடக்குக்கு மீள்குடியமர்ந்த மக்கள் பல்வேறு வகையில் புறக்கணிக்கப்படுவதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.
இது குறித்து, இந்தியாவிலிருந்து வடக்கில் மீள்குடியமர்ந்த மக்கள் கூறியதாவது,,
இத்தினங்களில் பல்வேறு நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டு வரும் நாம், குறிப்பாக, தமது பிள்ளைகள் தொடர்பாகவே, அதிகமான நெருக்கடிகளுக்குள்ளாகி வருவதாக, அவர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
எமது பிள்ளைகளை வடக்கிலுள்ள பாடசாலைகளில் கல்வி கற்பதற்காக அனுமதிப்பதற்காக முயல்கின்றபோது, பாடசாலை அதிபர்கள், அந்நாட்டு பிறப்புச் சான்றிதழை காரணம் காட்டி, எமது பிள்ளைகளுக்கு கல்வி கற்பதற்கான அனுமதியை மறுத்து வருகின்றனர் என, பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
நன்றி- தமிழ் மிரர்

04 June 2018

19வது திருத்தத்தை மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்.


ஐதேக மற்றும் தாராளவாத நிறுவனங்கள் ஜனாதிபதி வேட்பாளராக கோட்டா வருவதை விரும்பாவிட்டால் அவர்கள் மகிந்த போட்டியிடுவதை அனுமதிக்கும் வகையில் 19வது திருத்தத்தை மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்-  தயான் ஜயதிலகா

கடவுள் யாரை அழிக்க விரும்புகிறாரோ முதலில் அவர்களைப் பைத்தியமாக்கி  முட்டாள்தனமாகப் பேச வைக்கிறார்’ என்று பழைய வரி சொல்லியுள்ளது. நான் அதைச் சற்று  புதுப்பித்து ‘கடவுள் யாரை அழிக்க விரும்புகிறாரோ முதலில் அவர்களை முட்டாளாக்கி விடுகிறார்’ என்று சொல்கிறேன்.

ஸ்ரீலங்காவில் முட்டாள்தனமாக பேச முற்படும் இரண்டு வகையான பேர்வழிகள் உள்ளனர். ஒன்று அரசியல்வாதிகள், சித்தாந்தவாதிகள் மற்றும் அறிவு ஜீவிகளைக் கொண்டது, அவர்கள் அரசாங்கம் சார்பானவர்களாகவும் மற்றும் தாராளவாத தூண்டுதலை மேற்கொள்பவர்களாகவும் உள்ளவர்கள். மற்றையது அதே வகையைச் சார்ந்த தமிழ் தேசியவாதத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் நபர்கள்.

முதல் ரகத்தைச் சோந்தவர்களைப் பற்றி முதலில் ஆராய்வோம். தாராளவாதிகள், ரணில் மற்றும் மைத்திரியின் அரசியல் விவாக வாக்குறுதிகளை புதப்பிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள் மற்றும் எழுச்சி பெறும் ராஜபக்ஸ அலையை ஐதேக மற்றும் ஸ்ரீலசுக ஒன்று சேர்ந்து தோற்கடிக்கலாம் என நம்புகிறார்கள். மேலும் மகிந்த ராஜபக்ஸ 20வது திருத்தம் அல்லது புதிய அரசியலமைப்பை ஆதரிக்க முற்படுவாரோ என்கிற வஞ்சப்புகழ்ச்சியில் ஈடுபட்டிருப்பதுடன மற்றும் அதன் மூலம் கோட்டபாயாவின் எழுச்சி நிறுத்தப்படலாம் எனவும் அவர்கள் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்.

இந்த நபர்கள், ஜனாதிபதி சிறிசேனவின் ஆசியுடன் ஸ்ரீலசுகவின் கணிசமான பிரிவினர் பிளவுபட்டுள்ள வேளையில் ஐதேக மற்றும் ஸ்ரீலசுக வாக்குகளை ஒன்றுசேர்த்து கணக்கிடுவதை நிறுத்துவதைப் பற்றி ஏன் தங்களையே கேட்டுக்கொள்வதற்கு மறுக்கிறார்கள். வெளிப்படையாகவே ஸ்ரீலசுகவின் வாக்குகளையோ அல்லது அவற்றில் பெரும்பாலானவற்றையோ அரசாங்கத்தின் வாக்குகளில் இருந்து கழித்து அவற்றை எதிர்க்கட்சியுடன் சேர்க்க வேண்டும், மற்றும் ஸ்ரீலசுகவின் மத்திய குழுக் கூட்டத்தில் தற்போதைய சூழ்நிலை பற்றிய ஜனாதிபதி சிறிசேனவின் சொந்த வாசிப்பையே அவரது கருத்துக்களில் இருந்து விலக்கப்பட வேண்டும். ரணிலின் ஐதேகவுடன் அவர் ஒரு நெருக்கமான தழுவலைத் தொடருகிறார் என்று நிச்சயமாகத் தோன்றவில்லை.

சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் தாராளவாதிகள் வெறுமனே முட்டாள்கள் அல்ல, அவர்கள் முற்றிலும் நேர்மையற்றவர்கள். உண்மையிலேயே அவர்கள் ஐதேக மற்றும் ஸ்ரீலசுகவை ஒன்றாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால் அவர்கள் ரணிலின் இராஜினாமாவைக் கோரியிருக்க வேண்டும் மற்றும் அவருக்குப் பதிலாக ஐதேக தலைவராக சஜித் பிரேமதாஸாவை நியமித்திருக்க வேண்டும் அவர் ஒருவரை மட்டும்தான் அமைதியற்றிருக்கும் ஸ்ரீலசுகவினரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். ஆனால் தாராளவாதிகள் அதை விரும்பாதது மட்டுமன்றி அதைக் கோரவும் தயாராக இல்லை. அதற்கு மேலதிகமாக அவர்கள் கோட்டபாயாவை தடுக்க விரும்பினால் அதைச் செய்யக்கூடிய ஒரே மனிதரான மகிந்த ராஜபக்ஜவின் முழு அளவிலான மறுவாழ்வுக்கு ஒப்புதல் அளிப்பதற்கு அழைப்பு விடுக்கவேண்டும். ஆனால் அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள் இல்லை. எனவே அவர்கள் ரணிலை பிரதமராகவும் மற்றம் ஐதேக தலைவராகவும் மற்றும் வேட்பாளராகவும் தக்க வைக்கவே விரும்புகிறார்கள் மற்றும் ஸ்ரீலசுக மற்றும் ஜனாதிபதி சிறிசேன ஆகியோரை அத்தகைய ஒரு ஐதேக வுடன் உறுதியாக நிற்கவேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள் அத்துடன் அரசியலமைப்பின் 20வது திருத்தத்தை மற்றும் அல்லது புதிய அரசியலமைப்பைப் பெறவேண்டும் என வரும்புகிறார்கள். இவர்கள் எவ்வளவு முட்டாள்களாக உள்ளார்கள் என்பது புரிகிறதா?

நிகழ்ச்சி நிரலில் இரண்டு சீர்திருத்த முன்மொழிவுகள் உள்ளன, இவை இரண்டுமே நிராகரிக்கப்படும் என்பது சரியாகவே உள்ளன. அந்த இரண்டு முன்மொழிவுகளும் ஜேவிபியின் 20வது திருத்தம் மற்றது அரசாங்கத்தின் வரைவு அரசியலமைப்பு. நிராகரிப்பு இடம்பெறுவதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. ஒன்று நேரம். வெகுஜனங்களின் மனநிலை மாற்றத்தை நோக்கியே உள்ளது, அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம் என்பதைப் பற்றியல்ல. மக்களின் மனநிலை அரசாங்கத்தை நிராகரித்து ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதிலேயே உள்ளது. அடுத்த வருடம் வெளியேறுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பு வருகிறது என்கிற ஒரு விடயத்தில் மக்கள் நிச்சயமாக உள்ளார்கள் - அதாவது ஜனாதிபதி தேர்தல். அரசியலமைப்பு மாற்றங்களினால் அந்த வெளியேறும் வழியை அபாயத்திற்கு உட்படுத்தும் நோக்கம் நிச்சயமாகக் கிடையாது, அது தேசிய தேர்தல்களை தள்ளி வைப்பதற்கான ஒரு சாளரத்தை திறந்து வைக்கும். நிறைவேற்று ஜனாதிபதி முறை நீக்கப்படுமானால் அடுத்த தேர்தல் 2020ல் வரப்போகும் பாராளுமன்றத் தேர்தலாக இருக்கும் 2019 ஜனாதிபதி தேர்தலாக இருக்காது. வெகுஜனங்கள் அத்தகைய ஒரு இடைநிறுத்தலை வரவேற்பதற்கு எந்த ஒரு வழியும் இல்லை. நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் இந்த அரசாங்கத்துடன் அத்தகைய ஒரு தள்ளிவைப்புக்கு எந்தவொரு எதிர்க்கட்சியும் ஒத்துழைப்பு தருவதாக இருக்காது.

வெகுஜனங்களின் மனப்போக்கு மற்றும் முன்முயற்சிக்கான தவறான நேரம் என்பன தொடர்பான இரண்டாவது காரணி, 20வது திருத்தம் மற்றும் வரைவு அரசியலமைப்பு ஆகிய இரண்டு பிரேரணைகளும் நாட்டிலும் மற்றும் அதிகார மையத்திலும் ஒரு பலவீனத்தை உருவாக்குகின்றன. இந்தப் பிரேரணைகள் நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டால் அது 19வது திருத்தம் காரணமாக அமைக்கப்பட்ட பல முனைவாக்கங்களை கடந்து செல்ல வேண்டியதாக இருக்கும். ஒரு வலுவான அரசாங்கம் மற்றும் தலைமை என்பன மூலமாக ஒழுங்கை மீட்டெடுக்கவேண்டும் என்பதே தற்போதைய வெகுஜனங்களின் மனநிலையாக உள்ளது. அடுத்த தேர்தலில் வெற்றி பெறவேண்டும் என்கிற நம்பிக்கையில் உள்ள எந்தவொரு எதிர்க்கட்சியும் மேலும் பலவீனமடைந்து வரும் ஒரு அரசுக்கு ஆதரவளிப்பதைக் காணமுடியாது.

மகிந்த ராஜபக்ஸ நாட்டை வழிநடத்துவதற்கு திரும்புவதை பார்க்கும் நியாயமான ஆசை கூட இலலாமல் - நான் பெரியளவில் பகிரும் ஒரு உணர்வு - நாட்டைப் பலவீனப்படுததும் ஒரு அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தத் திட்டத்துக்கு ஒரு எதிர்க்கட்சி ஒத்துழைக்கிறது. நிலமையானது பலவீனமடையாமல் இருக்கும் அதேவேளை சிங்கள சமூகம் மகிந்த ராஜபக்ஸவை ஒரு சக்திவாய்ந்த, மிகவும் பிரபலமான மற்றும் மரியாதைக்குரிய பிரதம மந்திரியாகக் காணும் ஒரு வெற்றிகரமான தீர்வை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. அந்த வெற்றிகரமான தீர்வானது ஒன்று மகிந்த ராஜபக்ஸவை பிரதமராகவும் அவரது தெரிவான எவரையும் ஜனாதிபதி வேட்பாளராகவும் ஆக்குவது என்பதாகும் ( பலரது விருப்பத்துக்கும் உரிய கோட்டபாயாவை, ஆனால் எல்லா வட்டாரங்களிலும் அல்ல).

கோஷ்டிகளின் போட்டி தெரிவு செய்வதை நிர்ப்பந்திக்கும் என்கிற நம்பிக்கையில் எதிர்க்கட்சி 20வது திருத்தம் அல்லது புதிய அரசியலமைப்பை வழங்குவது முட்டாள்தனத்தின் உச்சக்கட்டம். அதற்கு மாறாக அனைத்து எதிர்க்கட்சிகளும் ஒன்றாக இருக்கவேண்டும் அரசாங்கத்தின் செல்வாக்கற்ற தன்மை மீதியைச் செய்து முடித்துவிடும். இதன்படி நிலமை தலைகீழாக மாறிவிடும். இதை ஐதேக மற்றும் தாராளவாதிகள்தான் தெரிவு செய்ய வேண்டும்.
குறிப்பாக தாராளவாதிகளுக்கும் மற்றும் பொதுவாக ஐதேகவுக்கும், உள்ள மிக மோசமான காட்சி கோட்டபாயாவை ஜனாதிபதியாகக் காணுவதுதான், இதற்கு மேசை மேல் ஒரு தெரிவு உள்ளது, ஒரே ஒரு தெரிவு மட்டுமே: 19வது திருத்தத்தை இப்போது மீளாய்வு செய்வது, ஆகவே இதன்படி மகிந்த ராஜபக்ஸவை ஜனாதிபதி போட்டிக்கு நிறுத்துவது அல்லது அடுத்த வருடம் கோட்டபாயாவை எதிர்கொள்வது.

இந்த அமைப்புக்கு இரண்டாவதாக ஒரு தெரிவும் உள்ளது, சஜித் பிரேமதாஸவை ஐதேக வேட்பாளராக  போட்டியிட வைத்து. பிரேமதாஸ தளத்தைக் கைப்பற்றி காலதாமதத்தைக் குறைத்து அதை ஒரு வலுவான போட்டியாக மாற்றுவது, அல்லது ரணிலைப் போட்டியிட வைத்து கடந்த கால் நூற்றாண்டு காலமாக நாட்டின் தேசியத் தலைவர் என்கிற உயர்பதவியைக் கட்சி அடையமுடியாமல் இருப்பதை அடுத்த அரை நூற்றாண்டு வரை நீட்டிக்கச் செய்யலாம்.

நியாயமாக எனது கண்ணோட்டத்தில் இப்போது நடைபெறும் உண்மையான விவாதம் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களில் மேற்பரப்புக்கு சற்று கீழே நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு முன்பாக பாராளுமன்றச் சமநிலையை மாற்றி; மற்றும் மகிந்தவை  மேடையின் மையப்பகுதிக்கு நகர்த்தவது (இது எனது தனிப்பட்ட அளவுகடந்த அவா) தொடர்பான சாத்தியம் பற்றி அல்லது அது தோல்வியுற்றால் சிறந்த வேட்பாளரை தேர்வு செய்வது. இதுபற்றி அரசாங்கம் என்ன சொல்கிறது, நினைக்கிறது அல்லது செய்கிறது என்பது அதிகம் முக்கியத்துவமானது அல்ல ஏனென்றால் இது தோல்விக்குரிய ஒரு அரசாங்கம்.
அரசாங்கத்துக்குள் ஜனாதிபதி சிறிசேன இன்னும் தெரிவுகளைக் கொண்டுள்ளார், அவர் ஸ்ரீலசுகவின் 16 கிளர்ச்சியாளர்களையும் எதிர்க்கட்சி வரிசைக்கு நகர்த்தி ஐதேகவுக்கு எதிராக இரண்டாவது ஒரு முன்னணியினை தீர்க்கதரிசனமான முறையில் உருவாக்கியுள்ளார். எதிர்க்கட்சி அணிகள் இப்போது அதிகம் விரிவடைந்துள்ளன மற்றும் இது ரணில் தனது தாமதமான அரசியலமைப்பு நகர்வுகளை  முன்னகர்த்ததுவதற்கு தடையாக மகிந்த மற்றும் மைத்திரிக்கு அதிகம் வாய்ப்புகளை வழங்கியுள்ளது.

ஐதேக உண்மைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. ஸ்ரீலசுக பதவியில் உள்ளது மற்றும் ஆச்சரியமான முறையில் கால் நூற்றாண்டுக்கு மேலாக நாட்டின் அதி உயர் பதவியை வகித்துள்ளது. ஸ்ரீலசுக மூன்று ஜனாதிபதிகளை உற்பத்தி செய்துள்ளது சந்திரிகா, மகிந்த. மற்றும் மைத்திரி. 1988ன் பிற்பகுதியில் பிரேமதாஸ தெரிவு செய்யப்பட்டதிலிருந்து ஐதேக எந்த விளைவையும் தரவில்லை. அப்படியானால் ஸ்ரீலசுக ஏன் இந்த முறையை நீக்கவில்லை? தற்பொழுது அதிகாரபூர்வ ஸ்ரீலசுக 14 வீத வாக்குகளைப் பெற்று கீழிறங்கியுள்ள போதிலும் பொஹொட்டுவ 40 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றுள்ளது, இதற்கு காரணம்; பிளவு நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டதினால் ஸ்ரீலசுக அதன் வழக்கமான ஜனரஞ்சகப் போர்வைக்கு மாறாக  போலிவேடம் பூண்டுள்ளது. பொஹொட்டுவ (கூட்டு எதிர்க்கட்சி மற்றும் பொதுஜன பெரமுன) மற்றும் ஸ்ரீலசுக என்பனவற்றை ஒன்று சேர்த்தால் சிறுபான்மை வாக்குகள் இல்லாமலே தேர்தலை வெற்றி கொள்ள முடியும். ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் முக்கிய பிரமுகரான சரத் அமுனுகமவின் உறுதியான அனுமதி, கோட்டபாய ராஜபக்ஸவின் கொள்கை கோட்பாட்டை ஒப்புக்கொண்டதின் மூலம் கிடைத்துள்ளதினால் ஸ்ரீலசுகவின் வலது சாரியினரும் அவரது வேட்பாளர் நியமனத்துக்கு ஆதரவளிப்பார்கள் என்று சாதாரணமாகவே அனுமானிக்க முடிகிறது. சஜித் ஐதேகவின் வேட்பாளராக இல்லாவிட்டால் அநேகமாக ஐதேக கிளாச்சியாளர்களும் தமது ஆதரவை வழங்குவார்கள்.

ஆய்வு விவாதங்களுக்கு அப்பால், 20வது திருத்தம் மற்றும் புதிய அரசியலமைப்பு என்பனவற்றை நாம் ஏன் ஆதரிக்கக்கூடாது என்பதற்கான காரணங்களையும் மற்றும் எங்களுக்கு ஏன் வலிமையான ஒரு தலைமை தேவை என்பதற்கான காரணங்களையம் சமீபத்தைய செய்தி எங்களுக்குத் தந்துள்ளது - முற்போக்கான “ரீலங்கா மாதிரியான அபிவிருத்தியை”    (கொட்பிரே குணதிலகா) நான் விரும்பியபோதிலும், விசேடமாக ஒரு பில்லியன் ஆட்களுக்கான ஒரு சந்தையை நாங்கள் கொண்டிராதபோதும் மற்றும் ஒரு போட்டிகரமான பலகட்சித் தேர்தல்களை நாங்கள் கொண்டிருப்பதினால், சீனாவின் அல்லது வேறு ஏதாவது ஒரு மாதிரியை பின்தொடருவதற்கான ஒரு முயற்சியை மேற்கொள்ளலாம்.

-தயான் ஜயதிலகா-

தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்
நன்றி -  தேனீ இணையம்

28 May 2018

மக்களுக்கு எதிர்கால நம்பிக்கையை ஊட்டும் ஐக்கியம் தமிழ் அரசியல் கட்சிகளிடையே அவசியம்.


கடந்த காலப் பகையை மறந்த - சமகாலத் தேவையை உணர்ந்த - மக்களுக்கு எதிர்கால நம்பிக்கையை ஊட்டும் ஐக்கியம் தமிழ் அரசியல் கட்சிகளிடையே அவசியம்.

தற்போதைய தமிழர் அரசியல் தலைமையின் மீது தமிழ் மக்கள் விரக்தியும் - வெறுப்பும் - சலிப்பும் உற்றிருக்கிறார்கள் என்பதைத்தான் நடந்து முடிந்த உள்ளுராட்சி அதிகாரசபைத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிக்காட்டியிருக்கின்றன. சரிபிழைகளுக்கு அப்பால் - பலதரப்பட்ட விமர்சனங்களுக்கு அப்பால் இலங்கையின் ஜனநாயகக் கட்டமைப்பிற்குள் வடக்கு கிழக்குத் தமிழர்களால் யுத்த முடிவிற்குப் பின்னர் கடந்த சுமார் பத்துவருட காலமாக தேர்தல்களிலே அங்கீகரிக்கப்பெற்ற அரசியல் தலைமையாகத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பே அடையாளம் காணப்பட்டிருந்தது. தலைவர்கள் என்று கருதப்பட்டோர் அல்லது தலைவர்கள் என்று மக்கள் நம்பிக்கை வைத்தவர்கள் தமக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு உண்மையாகவும் நேர்மையாகவும் வெளிப்படைத் தன்மையுடனும் நடந்து கொள்ளாத போதிலும் - தலைவர்கள் என்று நம்பியவர்கள் நெஞ்சில் உரமுமின்றி நேர்மைத் திறனுமின்றி வஞ்சனை செய்து வாய்ச் சொல்லில் வீரர்களாக வலம் வந்த போதிலும்,தமிழர்களுடைய ‘அரசியல் கட்டுக் கோப்பு’ உடைந்து விடக்கூடாது என்பதற்காகவே ஆட்களைப் பார்க்காமல் கட்சியைப் பார்த்துத் தமிழரசுக் கட்சியின் வார்த்தைகளில் கூறுவதாயின் தும்புக்கட்டை நிறுத்தினாலும் கூட அந்தத் தும்புக்கட்டுக்கு - அது நன்றாகக் கூட்டாது என்று தெரிந்தும் கூட - வாக்களித்து வந்தார்கள்.

தமிழ் அரசியல் தலைவர்களும் ‘ஓடுகிறவனைக் கண்டால் துரத்துபவனுக்கு இலேசு” என்பது போலவும் ‘எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கியது இலாபம்’ என்பது போலவும் மக்களின் அறியாமையையும் மக்களின் அவலங்களையும் தங்கள் அரசியலுக்கான முதலீடாகத் கருதித் தங்களை வளர்த்துக் கொண்டார்களே தவிர மக்களையும் அவர்களின் சமூக பொருளாதாரத் தேவைகளையும் அசட்டை செய்தார்கள். சமூகச் செயற்பாட்டுப் பின்னணியோ அல்லது போராட்டப் பின்னணியோ இல்லாது தேர்தலில் நிற்பதற்கென்றே தமிழரசுக்கட்சிக்கு வந்தவர்கள் எல்லாம் தலைவர்களாக வலம் வரத் தொடங்கினர். இப்போக்கினைத் தொடர்ந்தும் பொறுத்துக் கொள்ளமுடியாத  வடக்குகிழக்குத் தமிழர்கள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குக் குறிப்பாகத் தமிழரசுக் கட்சிக்கு இத்தேர்தல் மூலம் எச்சரிக்கை மணி அடித்துள்ளனர். தமிழர் அரசியல் தலைமை குறிப்பாகத் தமிழரசுக் கட்சி தன்னைத் திருத்திக் கொள்ளவில்லையாயின் எதிர்காலத்தில் வடக்கு கிழக்குத் தமிழர்கள் தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் சலிப்புற்று பௌத்த சிங்கள பேரினவாதத் தேசியக் கட்சிகளுக்குப் பின்னால் சென்று விடக்கூடிய சாத்தியப்பாட்டையும் - ஆபத்தையும் இத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிக்காட்டியிருக்கின்றன. ஆனால் தமிழரசுக் கட்சியோ இன்னும் தன் தவறை உணராமல்,தொங்குசபைகளாக விளங்குகின்ற அதாவது எந்தத் தமிழ்க்கட்சியும் ஆட்சியமைக்கக் கூடிய அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெறமுடியாமற்போன சபைகளில்கூட குறிப்பாகப் பிரச்சினைக்குரிய கிழக்கு மாகாணத்தில் கூட ஏனைய தமிழ்க்கட்சிகளுடன் இணைந்து ஆட்சியமைப்பதற்கு நிபந்தனைகள் போட்டது. உள்ளுராட்சிச் சபைகளில் அதாவது அடிமட்டத்தில் தமிழர்களை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்ற யதார்த்தத்தைப் புறந்தள்ளிவிட்டு கட்சியினதும் கட்சியிலுள்ள சில தனிநபர்களினதும் நலன்களை நியாயப்படுத்துவதற்காகக் கொள்கை – கோட்பாடு என்று உதட்டளலில் மட்டும் வார்த்தை ஜாலங்களைத் தமிழரசுக் கட்சி நெட்டுருப் பண்ணியது. தமிழர்ளை ஐக்கியப்படுத்த முடியாத வார்த்தைச் சோடிப்புக்களால் தமிழர்களுக்கு என்ன இலாபம் கிடைத்தது.

சரி பிழைகளுக்கு அப்பால் அதாவது ஆயுதப் போராட்டத்தில் இருந்த பலவீனங்களான இயக்க மோதல்கள் - சகோதரப் படுகொலைகள் - ஆட்கடத்தல்கள் - கப்பம் வசூலிப்பு – அரசியல் படுகொலைகள் - அப்பாவித் தமிழ் சிங்கள முஸ்லீம் மக்கள் மீதான தாக்குதல்கள் - மக்கள் நலனைக் கருத்தில் கொள்ளாத ஆயுத நடவடிக்கைகள் போன்ற பின்னடைவு அல்லது மறைக் காரணிகளை ஒருபுறம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டுப் பார்த்தால் எல்லாத் தமிழ்ப் போராளி இயக்கங்களுமே தமிழ்த் தேசியத்துக்காகப் போராடியவர்கள்தான். அனைத்துப் போராளி இயக்கங்களிலும் இணைந்து கொண்ட அனைத்து இளைஞர்களும் தங்கள் இளமைக்காலக் கனவுகளைப் புதைத்துவிட்டுச் சமூகத்திற்காகப் போராடப் புறப்பட்டவர்கள்தான். ஆயுதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு இன்று ஜனநாயக அரசியலுக்கு வந்துள்ள எந்த இயக்கமும் உள்ளத்தளவில் தமிழ்த் தேசியத்துக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல. தவறுகள் நடந்துள்ளன. அதுவேறு விடயம். ஆனால் சரிபிழைகளுக்கு அப்பால் அவர்களின் போராட்டத்தை - உயிர்த்தியாகத்தை – உறுதியை – துணிச்சலை– ஒர்மத்தை – வைராக்கியத்தை – வீரத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது. கொச்சைப்படுத்தவும் கூடாது.

தவறுவிடாத எந்தப் போராளி இயக்கங்களும் இல்லை. தவறுவிடாத எந்த மிதவாதக் கட்சிகளும் இல்லை. எல்லோரும்; சரியும் செய்திருக்கிறார்கள்@ எல்லோரும் பிழையும் செய்திருக்கிறார்கள். முழுமையாகச் சரி என்று எவரும் இல்லை. முழுமையாகப் பிழையென்றும் எவரும் இல்லை. குற்றம் பார்க்கில் சுற்றம் இல்லை. அரசியல் என்றாலும் சரிதான்; அல்லது ஆயுதப் போராட்டம் என்றாலும் சரிதான் தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை பழையதைக் கிண்டுவது குப்பையைக் கிளறுவதற்குச் சமன். எவரும் ‘புனிதன்’ என்று சொல்வதற்கில்லை. இன்று தமிழினம் வேண்டி நிற்பது பழையதை மறந்து எல்லாத் தமிழ் அரசியல்கட்சிகளும் அது மிதவாதக் கட்சியென்றாலும் சரி அல்லது  போராளி இயக்கமாகவிருந்து ஜனநாயக வழிக்கு மீண்ட அரசியல் கட்சியென்றாலும் சரி எல்லோரும் ஒன்றிணைந்து ஐக்கியப்பட்ட தளத்தில் செயற்பட வேண்டுமென்பதைத்தான். இத்தகைய யதார்த்தப் பின்னணியில்,போராட்ட காலத்தில் ‘புதினம்’ பார்த்திருந்தவர்கள் மற்றும் போராட்ட வலி உணராத புதியவர்கள் பலர் நேற்றுப் பெய்த மழைக்கு இன்று முளைத்த ‘காளான்’களாக அல்லது மாரி வெள்ளத்தில் அடிபட்டுவந்த ‘ஏறுகெழுத்தி’ களாக வந்து தமிழரசுக்கட்சியின் வீட்டுச் சின்னத்திலே தேர்தலில் நின்று குருடனுக்கு ‘வரால்’ அகப்பட்ட மாதிரிப் பதவி நாற்காலிகளைப் பிடித்துக் கொண்டு – அமைதிச் சூழலில் குளிர்காய்ந்து வண்ணம் போராளி இயக்கங்களிலிருந்து பரிணமித்த தமிழ் அரசியல்கட்சிகளைப் பார்த்துக் கைநீட்டித் ‘துரோகிகள்’ என்றும் ‘ஒட்டுண்ணிக் குழுக்கள்’ என்றும் கூறுவது யோக்கியாம்சம் பொருந்தியதாகத் தெரியவில்லை. தாங்கள் மட்டுமே தமிழ்த் தேசியவாதிகள் எனத்தம்பட்டம் அடிக்கும் தமிழரசுக் கட்சியிலுள்ள சில ‘ஆசாடபூதி’ களை –‘போலித் தமிழ்த் தேசிய வாதி’களை மக்கள் அடையாளம் கண்டு ஒதுக்காதவரை - அத்தகையோரை ஓரங்கட்டாதவரை தமிழர்களிடையே – தமிழ்க்கட்சிகளிடையே ஐக்கியம் ஏற்பட்ட மாட்டாது. பதவி சுகத்திற்காக மட்டும் தமிழரசுக்கட்சிக்குள் வந்துள்ள ‘வழிப்போக்கர்’ களால்தான் ஐக்கியத்திற்குப் பிரச்சினை.

உண்மையில் போராளி இயக்கங்களிலிருந்து பரிணமித்த தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் எல்லாமே அவர்களுடைய சரிபிழைகளுக்கு அப்பால் ஐக்கியப்படவும் அதற்கான விட்டுக் கொடுப்புகளுக்கும் தயாராகவே உள்ளன. அந்த மனப்போக்கு அவர்களிடம் உள்ளது. ஏனெனில் சரிபிழைகளுக்கு அப்பால் ஒருகாலகட்டத்தில் உயிரைவிடவும் துணிந்து தமிழ்த் தேசியத் தளத்தில் காலூன்றி நின்று போராடியவர்கள் அவர்கள். ஆனால் தமிழரசுக்கட்சிதான் தனது அரசியல் ‘பூர்சுவா’ குணாம்சம் காரணமாகவும் - பாரம்பரியத் தமிழ்க்கட்சி என்ற ‘பண்ணையார்’ (நிலப்பிரபுத்துவ) மனப்பான்மையினாலும் -‘வாக்குவங்கி’ த் திமிரினாலும் ஐக்கியத்திற்கும் அதற்கான விட்டுக் கொடுப்புக்கும் தடையாக உள்ளது. இந்தத் தடை நீங்க வேண்டுமானால் அதாவது தமிழரசுக் கட்சி தன்னைத் திருத்திக் கொள்ள வேண்டுமானால், தேர்தல்களிலே போட்டியிடும் நோக்கத்திற்காக மட்டுமே தமிழரசுக்கட்சியில் இணைந்தவர்களும் சில தனிநபர்களின் தேவைகளுக்காகவும் வசதிக்காகவும் கட்சிக்குள் இழுத்துவரப்பட்டு இன்று கூலிக்கு மாரடிப்பவர்களும் கட்சியின் கடைசி வரிக்குத் தள்ளப்பட்டு தமிழரசுக் கட்சியுடன் நீண்டகாலத் தொடர்புடைய நிஜத் தமிழ்த்; தேசியவாதிகள் கட்சியின் முன்வரிசைக்கு நகர்த்தப்பெறல் வேண்டும். இது தாமதப்படுமானால் வடக்குக் கிழக்குத் தமிழர்கள் தமிழ்த்தேசிய அரசியலிலிருந்து அந்நியமாதல் தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும். அதற்கான எச்சரிக்கை மணிதான் நடந்த முடிந்த உள்ளுராட்சி அதிகாரசபைத் தேர்தல் முடிவுகள்.

மக்களுக்காகத்தான் கட்சியே தவிர தனிநபர்களுக்காகவும் கட்சிக்காகவும் மக்கள் அல்ல. தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் யாவும் பழைய பகைமைகளை மறந்து ஒரணியில் சங்கமித்து ஐக்கியப்பட்டால் மட்டுமே தமிழ் மக்களுக்கு எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கை ஏற்படும். இதுவே சமகாலத் தேவையுமாகும். 

-தம்பியப்பா கோபாலகிருஸ்ணன்-

நன்றி- தேனீ

14 May 2018

தமிழ்த்தேசியம் பேசும் தலைவர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்

ஈழத்தமிழ்த்தேசிய இலக்கியத்தின் வளர்ச்சிக்கு அயராது உழைத்த மல்லிகை ஜீவாவை உரியமுறையில் கௌரவிக்க தமிழ்ச்சமூகம் முன்வரல் வேண்டும்

மல்லிகை ஜீவா என பின்னாளில்  அறியப்பட்டிருந்த டொமினிக்ஜீவா,  1966 இல் முதலாவது மல்லிகை இதழை வெளியிட்டார்.
 "ஆடுதல் பாடுதல் சித்திரம் கவி
யாதியினைய கலைகளில் உள்ளம்
ஈடுபட்டென்றும் நடப்பவர் பிறர்
ஈன நிலைகண்டு துள்ளுவார்" 
என்னும் பாரதியின்  கவிதை வரிகளையே தாரக மந்திரமாக ஏற்று நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இலங்கையில் வெளியான மல்லிகை மாத இதழ்,  தொடக்கத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் கஸ்தூரியார் வீதியில் அமைந்திருந்த ஜோசப் சலூன் என்ற சிகையலங்கார நிலையத்திலிருந்து வெளியாகி பின்னர், மானிப்பாய் வீதிக்கும் கே.கே.எஸ். வீதிக்கும் இடையில் ( ராஜா தியேட்டருக்கு பின்புறமாகச்சென்ற)  சிறிய ஒழுங்கையிலிருந்த சிறு கட்டிடத்தில் அமைந்த  மல்லிகைக்கான பிரத்தியேக அலுவலகத்திலிருந்து வெளியானது.
மல்லிகை முதலாவது இதழ் 1966 ஆம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் 15 ஆம் திகதி வெளியானபோது  அதன் விலை 30 சதம்தான் என்பதை அறியும்போது ஆச்சரியம்தான்.
ஈழத்து இலக்கிய வளர்ச்சியில் ஒரு காலகட்டத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்த மல்லிகையும் எமது மக்களைப்போன்று வடக்கில் உருவான அசாதாரண சூழ்நிலைகளையடுத்து கொழும்பில் ஶ்ரீ கதிரேசன் வீதிக்கு இடம்பெயர்ந்து,  இறுதியில் அங்கிருந்தே சில வருடங்களுக்கு முன்னர்  தனது ஆயுளையும் நிறைவுசெய்துகொண்டது.
ஒரு  சிகையலங்காரத்தொழிலாளியாக வாழ்ந்து, பொதுவுடைமைக்கருத்துக்களினால்  ஈர்க்கப்பட்டு, அரசியல்வாதியாகிவிடாமல், இலக்கியவாதியாக தன்னை வளர்த்துக்கொண்டவர்  ஜீவா.சிறுகதை எழுதிக்கொண்டிருந்தவர் எவ்வாறு ஒரு இலக்கிய இதழை துணிந்து நடத்த முன்வந்தார் என்ற கதையை   தனது சுயசரிதையிலும் விபரித்திருக்கிறார்.  இந்தச்சரிதை  ஆங்கிலத்திலும் வெளியாகியிருக்கிறது.
முழுநேர  எழுத்தாளராக ஈழத்து இலக்கிய உலகில் அறிமுகமான ஜீவா, இதழாசிரியராகவே தனது வாழ்வை அர்ப்பணித்துக்கொண்டவர். போர் நெருக்கடி மிக்க, மின்சாரம் தடைப்பட்டிருந்த காலப்பகுதியிலும் அச்சுத்தாளுக்கு பெரும் தட்டுப்பாடு நிலவிய சூழலிலும் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து மல்லிகை வெளியானது. அப்பியாசக்கொப்பித்தாளிலும் மல்லிகை அச்சாகியதை மறந்துவிடமுடியாது.
இலங்கை கலாசார அமைச்சின் சாகித்திய மண்டலம் உருவானவேளையில்  தமிழில் சிறுகதை இலக்கியத்திற்கான விருதை முதல் முதலில் பெற்றவரும் டொமினிக் ஜீவா என்பதும் முக்கியமான தகவல்.   அவர் குறிப்பிட்ட விருதைப்பெற்றுக்கொண்டு யாழ். ரயில் நிலையத்தில் வந்திறங்கியபொழுது,  அக்காலப்பகுதியில்   யாழ். மேயராக  இருந்த துரைராஜாவின்  தலைமையில் யாழ்நகர மக்களின்  சார்பில் மகத்தான வரவேற்பும்  அளிக்கப்பட்டது. 
அவ்வாறு யாழ். மக்களின் அபிமானத்திற்கு ஆளாகியிருந்த டொமினிக் ஜீவா,  போர் நெருக்கடியாலும்  விமர்சிக்கப்படவேண்டிய  சில  அரசியல்  அழுத்தங்களினாலும் கொழும்புக்கு இடம்பெயர்ந்து மல்லிகையை வெளியிட்டார். 
மல்லிகை பற்றி     இலங்கை பாராளுமன்றத்திலும் விதந்து பேசப்பட்டிருக்கும்  தகவலை   பாராளுமன்ற       குறிப்பேட்டில் ( ஹன்சார்ட்) பார்க்க முடிகிறது.
இலங்கை அரசமட்டத்தில் சாகித்திய விருது மற்றும் தேசத்தின் கண், சாகித்திய ரத்னா முதலான  விருதுகளையும் பெற்றிருக்கும் மல்லிகை ஜீவா, கனடா இலக்கியத்தோட்டத்தின் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருதும் பெற்றவர்.   முழுநேர எழுத்தாளராக, இதழாசிரியராக வாழ்ந்து, தற்பொழுது  கொழும்பின் புறநகரில் ஓய்விலிருந்தவாறு,  தமது எஞ்சிய காலத்தில், முந்திய காலம் பற்றி நனவிடை தோய்ந்துகொண்டிருக்கிறார்.  மல்லிகை ஜீவா அவர்களை பாரதியின் புதிய ஆத்திசூடியின் வெளிச்சத்திலும் அடையாளம் காணமுடியும்.
ஏறு போல் நட  - ஓய்தலொழி - குன்றென நிமிர்ந்து நில் - சிதையா நெஞ்சுகொள் - சுமையினுக்கு இளைத்திடேல் - தூற்றுதல் ஒழி - தோல்வியிற் கலங்கேல் - ரௌத்திரம் பழகு - வெடிப்புறப்பேசு - முதலான  பாரதியின் குணாதிசயங்கள்  ஜீவாவிடமும் நீடித்திருந்தது  என்பது பரகசியம்.
இலக்கிய இதழை யாழ். மண்ணில் மலரவைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணக்கரு அவரது மனதில் விதைக்கப்பட்டவேளையில் என்ன பெயர் சூட்டலாம்...? என்று தனது இலக்கிய நண்பர்களுடன் கலந்துரையாடியிருக்கிறார்.
இதயம் - கமலம் - மலர் - செந்தாரகை - கலைஞன் முதலான பெயர்கள் ஆலோசிக்கப்பட்டு,  இறுதியில் ஜீவாவே மல்லிகை என்ற பெயரை தேர்வுசெய்துள்ளார். மல்லிகை வெண்மையானது. வாசம் நிரம்பியது. ஏழை முதல் செல்வந்தன் வரையில் நல்ல நிகழ்வுகளுக்கும் துயர நிகழ்வுகளுக்கும் பயன்படுத்தப்படுவது, அதனால் எளிமையானது முதலான அபிப்பிராயங்களே அவர் மனதில் எழுந்திருக்கின்றன.
மல்லிகை வெளிவரத்தொடங்குவதற்கு முன்பே ஜீவாவும் வெண்ணிற ஆடைகளையே அணியத்தொடங்கிவிட்டார். அவரை வெள்ளை நேஷனல் வெள்ளை வேட்டியுடன்தான் எங்கும் காணலாம். அவர்  சார்ந்திருந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநாடுகள், கூட்டங்களில் மாத்திரம் தோளிலே சிறிய சிவப்பு துண்டை அணிந்திருப்பார்.
இலங்கையிலும் தமிழகத்திலும் பல சிற்றிதழ்கள் சிலரது ஆர்வத்தின் நிமித்தம் கூட்டு முயற்சியாகத்தான் வெளிவந்துள்ளன. இடையில் அவை குழுமோதல்களினால் அற்பாயுளிலும் மறைந்தன. அத்தகைய இதழ்களுக்கென  நீண்ட பெயர்ப்பட்டியல் உண்டு.
பொதுவுடைமையில் நம்பிக்கை வைத்திருந்த மல்லிகை ஜீவா, தமது மல்லிகை விடயத்தில், கூட்டுச்சேர்தல் -  கூட்டுறவு அடிப்படை - குழுவாக செயற்படல் முதலான வழிமுறைகளை பின்பற்றவில்லை.சுமார்  47  வருடகாலமாக  வெளிவந்த  மல்லிகை  கடந்த  சில வருடங்களாக வெளியாகவில்லை.  அதற்கு பலரும் பல காரணங்களைச்சொல்கின்றனர். 
முன்னர்   யாழ். ரயில்  நிலையத்திற்கு  அருகில்  தமது  மனைவி மக்களுடன்    வாழ்ந்த  ஜீவா   தற்பொழுது  கொழும்பில்  மட்டக்குளிய - காக்கை  தீவில்  மகன்  திலீபன்  குடும்பத்துடன்  வசிக்கிறார்.  முன்னர் அவரைச்சுற்றி   மல்லிகை   இதழ்களும்  மல்லிகை   வெளியீடுகளும் நூல்   மதிப்புரைக்கு  வந்த    எழுத்தாளர்களின்  நூல்களும்தான் இருக்கும்.   ஆனால்,  இப்பொழுது  அவரைச்சுற்றி பேரக்குழந்தைகள்தான்  இருக்கிறார்கள்.
சாதாரண குடும்பத்தில்   பிறந்து  தனக்குத்தெரிந்த  தொழிலையே   செய்து வாழ்ந்தவரை -  தோழர்  கார்த்திகேசன்  மாஸ்டர்  இடதுசாரி அரசியலுக்குள்   அழைத்து  வந்தார்.   ராஜகோபாலன்  என்ற  இலக்கிய   ஆர்வலர்  இலக்கியத்தின்பால்   திருப்பினார்.
 கணித வாத்தியாரின்   கணக்கை   திருத்தியதனால் "உனக்கெதற்குப்படிப்பு....போய்   சிரையேன்டா..." -  என்று அவமானப்படுத்தியதும்   பள்ளிப்படிப்புக்கு  முழுக்குப்போட்டார். மல்லிகை   நடத்தியபொழுது  இடதுசாரிச் சிந்தனையாளர்களினதும்  முற்போக்கு  இலக்கியவாதிகளினதும்  சகவாசத்தினால்  தன்னையும் சர்வதேசியவாதியாக்கிக்கொள்ள  முயன்று  பிற  மொழி இலக்கியங்களுக்கும்   மல்லிகையில்  களம்  வழங்கினார்.
பல  வருடங்கள்  மல்லிகை   வெளியானது.  எத்தனையோ அரசியல், சமூக, பொருளாதர நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில்  தொடர்ந்தும்   இலங்கையெங்கும்  அலைந்து  திரிந்து  மல்லிகையை விநியோகித்து   ஈழத்து  தமிழ்த்தேசிய  இலக்கியத்தை  வளர்த்தார். வளம்படுத்தினார்.
"பிறர்    ஈன  நிலைகண்டு  துள்ளுவர்..." என்ற பாரதியின் மந்திரத்தை மல்லிகையில்   உச்சாடனம்  செய்த  ஜீவா   இன்று  எப்படி இருக்கிறார்....?  
இலக்கிய  உலகில்  கனவுகளை   விதைத்தவர்,  இன்று  ஒரு  புதிய கனவுலகில்   வாழ்கிறார்.   47  ஆண்டுகளை   நெருங்கிய  மல்லிகை   50  ஆண்டுகளை நிறைவு  செய்துவிடவேண்டும்  என்றுதான்  மல்லிகையை   நேசித்த  பலரும் எழுதினார்கள்.    பேசினார்கள்.   தமது  முகநூல்களில்  பதிவுசெய்தார்கள். 

.நூற்றுக்கணக்கான   தமிழ்,  முஸ்லிம்,  சிங்கள  படைப்பாளிகள் - கல்விமான்கள் , அறிஞர்களின்  வாழ்வையும்  பணிகளையும் சித்திரிக்கும்   கட்டுரைகளையும்  அவர்தம்  படங்களையும்  பதிவுசெய்த   மல்லிகை   இன்று  நூலகம்  இணையத்தில்  மாத்திரமே பதிவாகியிருக்கிறது.   பலரதும்  வீடுகளில்  பல்கலைக்கழகங்களில் நூலகங்களில்   முன்னைய  பிரதிகள் ,   ஆண்டு மலர்கள்  இருக்கின்றன.ஜீவா   இலங்கையர்களை   மட்டும்  மல்லிகையில்  கனம் பண்ணவில்லை.   இந்திய  சோவியத்  உட்பட  பல  சர்வதேச படைப்பாளிகளுக்கும்    உரிய  மரியாதையை   வழங்கினார்.
ஒரு   சமயம் The Island   பத்திரிகை   வெளியிடும்  நிறுவனம் வெளியிட்ட   திவயின  சிங்கள  ஏடு  ஜீவாவை   பேட்டி கண்டு  எழுத விரும்பி   நாள்   குறித்தது.   அவருக்கு  சிங்களம்  தெரியாது.   என்னை உடன்  அழைத்துச்சென்றார்.   அந்த  நேர்காணல்  சந்திப்பை  கொழும்பு கலாபவனத்தில்  (Art Gallery ) ஒழுங்கு செய்து  தந்தவர்  கலாசார திணைக்களத்தில்  செயலாளராக  பணியாற்றிய  தமிழ்  அபிமானி கே.ஜி.அமரதாஸ.
அவ்வேளையில்  குட்டிமணி   தங்கத்துரை  முதலானோர்   சிறையில்  இருந்தனர். அமிர்தலிங்கம்   எதிர்க்கட்சித்தலைவராக  பிரபலமாகியிருந்தார். சிங்கள   வாசகர்களுக்கு  தமிழ்  இலக்கியம்  போதியளவு  அறிமுகம் இல்லாதிருந்த   காலம்.   ஆனால், மார்ட்டின்  விக்கிரமசிங்கா,   டி.பி. இளங்கரத்னா,   குணதாச  அமரசேகர,  கருணாசேன  ஜயலத்,  ஜீ. பி.சேனாநாயக்கா,   குணசேன  வித்தான,   ஆரியரத்தின  வித்தான, கே.ஜயத்திலக்க,   மடவள  எஸ்.  ரத்நாயக்கா  போன்ற இலக்கியவாதிகள்   தமிழ்  வாசகர்களுக்கு  அறிமுகமாகியிருந்தனர்.
ஜீவா,  அந்த  நேர்காணலில்  மேலே   குறிப்பிட்ட  சிங்கள எழுத்தாளர்களின்   பெயர்களைச்சொல்லி,  இவர்களையெல்லாம் எமது   தமிழ்   இலக்கிய  வாசகர்கள்  தெரிந்து  வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் , சிங்கள  வாசகர்களுக்கு  தெரிந்த  பெயர்கள் அமிர்தலிங்கமும்   குட்டிமணியும்தான்.   எனச்சொன்னதும்,  அந்த சிங்கள  நிருபர்  அசந்துவிட்டார்.  பின்னர்  தன்னை சுதாகரித்துக்கொண்டு,    இந்தக்கருத்தையே   இந்த  நேர்காணலுக்கு தலைப்பாக  எழுதுவேன்   என்றார்.
அந்த  நிருபர்  சொன்னவாறே  அந்தத்தலைப்பு   ஜீவாவின் தர்மாவேசக்குரலாக   அந்தச்சிங்கள  ஏட்டில்  ஒலித்தது.
2001  இல்    நாடாளுமன்றத்தில்    அஸ்வர்  எம்.பி.,  மல்லிகை   பற்றி உரையாற்றியபொழுது    ஜீவாவையும்  அவரது  தேசிய  உடையையும் விதந்து   போற்றியிருந்தார்.   இந்தத்தகவல் அரசின் நாடாளுமன்றப் பதிவேட்டில் (Hansard  - - 04-02-2001)   இடம்பெற்றுள்ளது.
இலங்கையில் முதல் தடவையாக 2011 ஜனவரியில் நடந்த சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாட்டிற்கான கனவை விதைத்தவரும் அவர்தான்!
பிரதேச   மொழி வழக்குகள்   ஆய்வுகளில்  பேசுபொருளாவதற்கு தூண்டுகோலாக   இருந்தவர்.   ஐரோப்பிய  நாடுகளில்  நடக்கும் இலக்கியச்சந்திப்பிற்காக   அழைக்கப்பட்டு  பரிஸிலும்  லண்டனிலும் பாரட்டப்பட்டவர்.   சோவியத்தின்  அழைப்பில்  சென்று  திரும்பியவர். தமிழக   முற்போக்கு  எழுத்தாளர்  சங்கம்,  கலை,  இலக்கிய பெருமன்றம் ,   எட்டயபுரம்  பாரதி  மன்றம்,  கிறிஸ்தவ இலக்கியச்சங்கம், (C.L.S)  முதலானவற்றின்  அழைப்பில்  சென்றவர்.
மணிவிழா,  பவள  விழா  முதலானவற்றை   கடந்து  வந்திருக்கும் மல்லிகை ஜீவாவுக்கு இந்த ஆண்டு ஜூன் மாதம் 91 வயது பிறக்கிறது.  கொழும்பின் புறநகரத்தில்  மட்டக்குளியில் , காக்கைதீவில்  தனது மகன் திலீபன் குடும்பத்தினருடன் இளைப்பாறுகிறார்.
ஈழத்தமிழ்த்தேசிய இலக்கியத்தின் வளர்ச்சிக்காக அயராது பாடுபட்டு, ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி இலங்கையின் வீதியெங்கும் அலைந்து திரிந்து தமிழ் இலக்கிய இயக்கம் நடத்தியிருக்கும் மல்லிகை ஜீவா தற்போது உடல் நலக்குறைவோடு வீட்டில் ஓய்வுஎடுக்கின்றார்.
தமிழ்த்தேசியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் எங்கள் தமிழ்த்தலைவர்கள் அவரைச்சென்று பார்க்கமாட்டார்களா?  என்ற ஆதங்கத்தின் வெளிப்பாடே  இந்தப்பதிவு!
அண்மையில் கொழும்பில் மறைந்திருக்கும்,  இலங்கை சிங்களப்படங்களை சர்வதேசமும் விழியுயர்த்திப் பார்க்கவைத்த திரைப்பட மேதை லெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ் மறைவதற்கு முன்னரே தேசிய மட்டத்திலும் அரசமட்டத்திலும் சிங்களத் தலைவர்கள், பிரதமர், ஜனாதிபதிகளினால் உரிய முறையில் பாராட்டி கௌரவிக்கப்பட்டார்.
லெஸ்டர் இலங்கை சிங்கள மக்களின் ஆத்மாவையும் அவர்களின் பண்பாடு கலாசார விழுமியங்களையும் தான் படித்த சிங்கள படைப்பிலக்கியங்களிலிருந்து தமது திரைப்படங்கள் ஊடாக வெளிக்கொணர்ந்தவர். அந்தவகையில் அவர் வாழும்போதும் கௌரவிக்கப்பட்டு, மறைந்த பின்னரும் அவருக்குரிய அரச மரியாதையும் வழங்கப்பட்டு, துக்க தினமும் அனுட்டிக்கப்பட்டது.
இந்தப்பின்னணிகளுடன் ஈழத்தமிழ்தேசிய இலக்கியத்திற்காக தனது வாழ்வையே அர்ப்பணித்திருக்கும் டொமினிக் ஜீவா என்ற மல்லிகை ஜீவா அவர்களுக்கு இலங்கையில் தமிழ்த்தேசியம் பேசும் தலைவர்கள் என்ன செய்தார்கள்? என்பதே இங்கு முன்வைக்கப்படும் கேள்வியாகும்.
சமூகத்திற்காகவும் அச்சமூகத்தின் கலை, இலக்கிய, பண்பாட்டுக்கோலங்களின் ஆத்மாவை வெளிக்கொணர்வதற்காகவும் நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக பாடுபட்டுள்ள ஒருவருக்கு, எமது தமிழ் அரசியல் அரங்கில் கோலோச்சும் தமிழ்த்தலைவர்கள் என்ன செய்திருக்கிறார்கள்?
இந்த இடித்துரைப்பு,  அவர்களை சினங்கொள்ளவைப்பதற்காக அல்ல, சிந்திக்கவைப்பதற்காகவே!
தமிழ் சமூகத்திற்காக வாழ்ந்தவர்கள் மறைந்தபின்னர், ஊடகங்களில் ஏட்டிக்குப்போட்டியாக அனுதாப அஞ்சலி உரை வெளியிட்டு,  தமது இருப்பை காண்பிப்பதற்கு முன்னர், அவர்கள் வாழும் காலத்திலேயே அவர்கள் கண்முன்னாலேயே உரிய கௌரவத்தை வழங்குவதற்கு எமது தமிழ்த்தேசியத்தலைவர்கள் முன்வரல் வேண்டும்.
எங்கள் மல்லிகை ஜீவாவை கொண்டாடுவோம்.
நன்றி- தேனீ இணையம்

13 May 2018

மார்க்சிசம் மாற்றத்திற்கான ஒரு சக்தியாக இன்றைக்கும் திகழ்கிறது

காரல் மார்க்சின் 200ஆவது பிறந்த நாள் கொண்டாட்டத்திற்காக லண்டன் மாநகருக்கு உலகம் முழுதுமிருந்து மார்க்சிஸ்ட்டுகள், அறிவுஜீவிகள் வந்துகுழுமியிருக்கிறோம். உங்கள் அனைவருக்கும் முதலில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் சார்பாக, என் புரட்சிகரமான வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அதேபோல் இந்த நிகழ்வுக்கு ஏற்பாடு செய்துள்ள அமைப்பாளர்களுக்கும் புரட்சிகரமான வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இந்த இறுதி அமர்வு “மார்க்சிசம் மாற்றத்திற்கான ஒரு சக்தியாக இன்றைக்கும் திகழ்கிறது” என்பது குறித்து விவாதித்திட திட்டமிட்டிருக்கிறது.

இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டுகளாகிய நாங்கள், குறிப்பாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சார்பில், சர்வதேச அளவில் மார்க்சியத்தை எப்படிக் கொண்டுசென்று கொண்டிருக்கிறோம் என்பதைச் சுருக்கமாக விளக்கிட விரும்புகிறேன்.

மார்க்சியம் தன்னிரகரற்றது. எப்போது எனில் அதன் நிகழ்ச்சிநிரல் முழுமையாக நிறைவேற்றப்படுகையில் மட்டுமே அது அனைத்தையும் விஞ்சி நிற்கிறது என்று நம்மால் கூற முடியும்.   அதன் நிகழ்ச்சிநிரலான ஒரு வர்க்கமற்ற கம்யூனிஸ்ட் சமுதாயத்தை அமைக்கும்போதுமட்டுமே, அவ்வாறு நாம் கூற முடியும். குறிப்பாக முதலாளித்துவத்தின் கீழ், முதலாளித்துவத்தை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிற மார்க்சிய சிந்தனையின் அடிப்படையில், அதனை நோக்கிச் செல்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை மட்டுமே நாம் தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம்.

முதலாளித்துவத்திற்குப் பிந்தைய சமூகத்திலும், மார்க்சியத் தத்துவம் மற்றும் அதன் உலகக் கண்ணோட்டம் சோசலிசக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கும் அதனைத் தொடர்ந்து கம்யூனிசத்தை நோக்கிச் செல்வதற்குமான ஒரு வழிகாட்டும் ஒளிவிளக்காக தொடர்ந்திடும்.

மார்க்சியம் ஒரு வறட்டுச்சூத்திரமல்ல, மாறாக அது ஓர் ‘ஆக்கபூர்வமான அறிவியல்’ ஆகும். அது, இதர அனைத்தையும்விட.  ’“துல்லியமான நிலைமைகள் குறித்த ஒரு துல்லியமான ஆய்வின்” அடிப்படையில் அமைந்துள்ளதாகும்.  மார்க்சியம், பொதுவாக வரலாற்றை ஆய்வு செய்வதற்குமான, குறிப்பாக முதலாளித்துவத்தை ஆய்வு செய்வதற்குமான ஓர் அணுகுமுறையாகும்.  மார்க்சால் அளிக்கப்பட்ட அடித்தளத்தின் அடிப்படையில், இன்றைய சமூகநிலையைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், எதிர்காலத்தில் எப்படிக் கொண்டுசெல்ல வேண்டும் என்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை  அறிந்துகொள்வதற்கும், நாம் நம்முடைய சிந்தனையை தொடர்ந்து வளப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.  அப்போதுதான், மார்க்சியம்  ஒரு மூடப்பட்ட தத்துவார்த்த சிந்தனை என்ற நிலையிலிருந்து,  தொடர்ந்து செறிவூட்டப்பட்டு ஒரு வழிகாட்டும் ஒளிவிளக்காக அமைந்திடும். இவ்வாறு மார்க்சியம் ‘ஓர் ஆக்கபூர்வமான அறிவியலாக’ இருப்பதால்தான், மார்க்சியம் மட்டுமே மனித  சமூகம் எதிர்கொள்ளக்கூடிய அனைத்து அம்சங்கள் குறித்தும், அதன்  விளைவுகள் குறித்தும் மற்றும் சமூகத்தின் வளர்ச்சிப்போக்குகளின் திசைவழிகள் குறித்தும் சரியாக அடையாளப்படுத்தும் வல்லமையைப் பெற்றிருக்கிறது. ஒவ்வொரு அறிவியல் கண்டுபிடிப்பும் அதன் வளர்ச்சிப்போக்கும் – வான் இயற்பியலிலிருந்து நானோ தொழில்நுட்பம் வரை  (from astro physics to nano technology) – தர்க்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் எவ்வளவு மிகச்சரியானது என்பதை சந்தேகமின்றி மெய்ப்பித்திருக்கின்றன. இவ்வாறு மார்க்சியம் மட்டுமே நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் எவ்விதமான கண்டுபிடிப்பாக இருந்தாலும் அதனை மிகச்சரியான முறையில் எதிர்கொண்டு அதற்கு எதிராகப் போராடுவதற்கு நம்மைத் தயார்ப்படுத்துகிறது.

இன்றைய உலகம் – ஏகாதிபத்திய உலகமயம்

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப்பிந்தைய காலகட்டத்தில், உலக முதலாளித்துவம் அமைதியான முறையில், பனிப்போர் காலத்தில், வளர்ச்சி அடைந்து, தன் மூலதனக் குவியலை அதீத உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றிருக்கிறது.  மேலும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பத்தாண்டுக் காலத்தில்,  சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய சோசலிச நாடுகள் தகர்ந்து அவை மீளவும் முதலாளித்துவ அமைப்பு முறைக்கு மாறிய பின்னர், இது மேலும் அதிகரித்தது. இவ்வாறு அதீதமான குவியல் சர்வதேச நிதி மூலதனத்தின் ஒருமுகப்படுத்துதலையும் உருவாக்கத்தையும் மேலும் உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

ஏகாதிபத்தியத்தின் கட்டத்திற்குள்ளேயே, இன்றைய உலகமயத்தின் நடப்பு நிலையானது, மூலதனக் குவியலை சர்வதேச நிதிமூலதனத்தால் மேலும் உயர்நிலைக்கு இட்டுச் சென்றிருக்கிறது. இன்றைய தினம், சர்வதேச நிதி மூலதனம், மூலதனத்தின் தொழில்துறை மற்றும்  அனைத்து வடிவங்களையும் தன் வலைக்குள் சிக்க வைத்துக் கொண்டு,  தன் கொள்ளை லாப வேட்கையை அதிகப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. இதனைத்தொடர்ந்து சர்வதேச நிதி மூலதனம் இப்போது தன் மூலதனக் குவியலையும் கொள்ளை லாப வேட்கையையும் உச்சத்திற்குக் கொண்டுசெல்வதற்காக, மக்கள் மீது புதிய தாக்குதல்களைக் கட்டவிழ்த்து விட்டிருக்கின்றன.

சர்வதேச நிதிமூலதனத்தின் கட்டளைகளுக்கிணங்க கொள்ளை லாப வேட்கைக்காக, உலகத்தை மாற்றியமைத்து, நவீன தாராளமயத்தை வரையறுத்திருக்கிறது. இதற்காக அது, முதலில், நாடுகளுக்கு அப்பால் மூலதனமும், பொருள்களும் இயங்குவதற்கு இருந்துவரும் தடைகளை நீக்குவதற்கான கொள்கைகளை இயக்குகிறது. வர்த்தக தாராளமயம், நாடுகளில் உற்பத்தி செய்துவந்த உள்நாட்டுத் தொழில் உற்பத்தியாளர்களை வேலையில்லாமல் செய்து, உள்நாட்டுத் தொழில் உற்பத்தியை குறிப்பாக வளர்முக நாடுகளில் அதிக அளவில் ஆபத்திற்குள்ளாக்கி இருக்கிறது.  மேலும்  உற்பத்தி மற்றும் வணிக நடைமுறைகள் வளர்ந்த முதலாளித்துவ நாடுகளிலும்கூட, அந்நாடுகளையும் தாண்டி பிற நாடுகளுக்கும் செல்லும் விதத்தில்  மாற்றி அமைக்கப்பட்டிருப்பதன் காரணமாக,  வர்த்தக தாராளமயம் நடைபெற்றிருக்கிறது. மேலும், மூலதனத்தின் தாராளமய நடவடிக்கைகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை அனைத்து நாடுகளின் உள்நாட்டு உற்பத்தி சொத்துக்களையும் (இந்தியாவில் பொதுத் துறையில் உள்ள சொத்துக்களைப் போன்று) வாங்குவதற்கும் அனுமதித்திருக்கிறது. 

மூலதனக் குவியலை ஒருமுகப்படுத்திட மேலும் பல்வேறு நடவடிக்கைகளையும் சர்வதேச நிதிமூலதனம் எடுத்திருக்கிறது. நிதிச்செலவினத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில் அரசாங்க செலவினங்களுக்குக் கட்டுப்பாடுகளைத் திணித்திருக்கிறது. இதன் காரணமாக உலகப் பொருளாதாரத்தில் மக்களின் தேவைகளின் சராசரி அளவு (aggregate demand) குறைந்திருக்கிறது. வளர்முக நாடுகளில் விவசாயிகளுக்கு எதிரான வர்த்தக நடவடிக்கைகளை அதிகரித்திருக்கிறது. உலக அளவில் சமூக சேவைத்துறைகளை அந்தந்த நாடுகளின் அரசுகள் மேற்கொண்டுவந்ததை ஒழித்துக்கட்டி இருக்கிறது. இதற்கு முன் அரசாங்கங்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டுவந்த சமூகப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எல்லாம் தனியாரிடம் தாரைவார்ப்பது அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. இதன்காரணமாக இவர்களின் கொள்ளை லாப வேட்கைக்கான வாய்ப்புவாசல்கள் மிகப் பெரிய அளவிற்குத் திறந்துவிடப் பட்டிருக்கின்றன. அறிவுச் சொத்துரிமைகள் மற்றும் ஏகபோகக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இதர வடிவங்களும்  உற்பத்தி மீதான கட்டுப்பாடு மூலமாக அதீத லாபத்தை ஈட்டித்தரத் தொடங்கின. இவ்வாறு, தற்போதைய ஏகாதிபத்தியத்தின் புதியதொரு அம்சம் இதற்முன் இல்லாத அளவிற்கு சர்வதேச நிதி மூலதனத்தின் கொள்ளை லாப வேட்கைக்கு புதிய வாய்ப்புவாசல்களை வலுக்கட்டாயமாகத் திறந்துவிட்டிருக்கின்றன.

இவ்வாறாக முதலாளித்துவத்தின் வரலாறு முழுவதுமே, மூலதனக் குவியல் என்பது இரு வழிகளில் இடம் பெற்றிருக்கிறது. ஒன்று, மூலதன விரிவாக்கத்தின் காரணமாக, அதாவது அதன் உற்பத்தி நடைமுறையில் ஈடுபடுவதன் வாயிலாக,  இயல்பாகவே ஏற்படும் வளர்ச்சி. மற்றொன்று, வலுக்கட்டாயமாகவும் நிர்ப்பந்தம் மூலமாகவும் சூறையாடுதல் வாயிலாக ஏற்படுத்திக்கொள்வது.      இத்தன்மையைத் தான் மார்க்ஸ் மூலதனத்தின் துவக்க மூலதனக் குவிப்பு (primitive accumulation of capital) என்று வரையறுக்கிறார்.

துவக்க மூலதனக்குவிப்பு என்பது அடிக்கடி தவறானமுறையில் வியாக்கியானம் செய்யப்படுகிறது. அதாவது நவீனத்திற்கு எதிரான சொல்லாக ஈவிரக்கமற்றதன்மை உடையதாக, ஈவிரக்கமற்ற தன்மை (எதிர்) நவீனத்துவம் (primitive vs. modern) என்று வியாக்கியானம் செய்யப்படுகிறது. மார்க்சுக்கும், எனவே மார்க்சிஸ்ட்டுகளுக்கும் துவக்க மூலதனக்குவிப்பு என்பது ஒரு பகுப்பாய்வு வகையினமாகும். அது மூலதனத்தின் இயல்பான இயங்குவியலுடன் தொடர்ந்து இருந்துவருவதாகும். கடந்த காலங்களில் துவக்க மூலதனக் குவிப்பின் செயல்முறைகள்  நேரடிக் காலனிமயமாக்கல் உட்பட பல்வேறு வடிவங்களில் நடந்திருக்கின்றன. துவக்க மூலதனக்குவிப்பின் மூர்க்கத்தனம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில்,  வர்க்க சக்திகளின் சர்வதேசத் தொடர்பினை நேரடியாகச் சார்ந்தே இருந்து வருகிறது. அது முதலாளித்துவத்தின் கொடூரத்தன்மையை அனுமதிக்கிறது அல்லது  தடுக்கிறது. இன்றைய ஏகாதிபத்திய கால கட்டத்தில், துவக்க மூலதனக்குவிப்பின் கொடூரத்தன்மையின் செயல்முறைகள் உக்கிரமடைந்து,  உலக மக்கள் தொகையில் வளர்முக நாடுகளில் உள்ள மக்கள் மீது மட்டுமல்ல, வளர்ந்த நாடுகளில் உள்ள பெரும்பான்மையான மக்கள் மீதும் தாக்குதல்களைத் தொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அதீத லாப வேட்கைக்கான இத்தகைய முதலாளித்துவத்தின்  கொள்ளையடிக்கும் குணம் உலக அளவிலும், ஒவ்வொரு நாட்டிலும் மக்களிடையே பொருளாதார சமத்துவமின்மையைக் கூர்மையான முறையில் விரிவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. அதே சமயத்தில், உலகத்தில் உள்ள உழைக்கும் மக்கள் மற்றும் ஏழை மக்களில் பெரும்பகுதியினரை மிகப்பெரிய அளவிற்கு வறுமைக்குழிக்குள் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. பொருளாதார அமைப்பின் நடப்பு நெருக்கடியின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், முதலாளித்துவம் அதனை மீட்க மேற்கொண்டிடும் ஒவ்வொரு முயற்சியும், மேலும் ஆழமான நெருக்கடியின் புதிய கட்டத்தை நோக்கி இட்டுச்சென்று கொண்டிருக்கிறது. ஏனெனில், அதுதான் முதலாளித்துவ வளர்ச்சிக்கான  சட்டவிதிகளின் இயற்கையான குணமாகும்.

நவீன தாராளமயத்தின் நெருக்கடி – வலதுசாரி அரசியல் பெயர்வு

தற்போது, உலகப் பொருளாதார மந்தம் ஏற்பட்ட பின்னர் கடந்த பத்தாண்டுகளில், நவீன தாராளமயமும் தற்போது நெருக்கடிக்குள்ளாகி இருக்கிறது. இப்போது உலகில் உள்ள பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு, குறிப்பாக வளர்ந்த முதலாளித்துவ நாடுகளில் உள்ள மக்களுக்கு, இது தெள்ளத்தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்கி இருக்கிறது. அமெரிக்காவில் ரீகனும், கிரேட் பிரிட்டனில் தாட்சரும் வருவதற்கு முன்பே அந்நாடுகளிலிருந்த பொருளாதார நிலைமைகள் காரணமாக, பொருளாதார வளர்ச்சியில் பெருமளவில் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய ஒருசிலர் கொழிக்கவும், மீதமுள்ள பெரும்பான்மையான மக்கள் வறுமையில் வாடக்கூடிய நிலைமையை உருவாக்கவும் இட்டுச்சென்றன.  இரண்டாம் உலகப் போருக்குப்பின்னர்,  முதல் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் உலக முதலாளித்துவம் ஆற்றல் மிகு வளர்ச்சியைக் கண்டது. இது முதலாளித்துவத்தின் பொற்காலம் (Golden Age) என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. அமெரிக்காவில், 1948 – 1972 கால கட்டத்தில், அமெரிக்க மக்கள் தொகையின் ஒவ்வொரு பிரிவினருமே தங்களின் வாழ்க்கைத்தரத்தில் உயர்வு ஏற்பட்டதை உணர்ந்தனர். எனினும், 1972க்கும் 2013க்கும் இடையே,  மேல்தட்டில் உள்ள 10 சதவீத மக்கள் சுகபோக வாழ்க்கையை அனுபவித்த அதே சமயத்தில், அடித்தட்டில் உள்ள 10 சதவீத மக்கள் தங்கள் உண்மையான வருமானத்தில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளதை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்தனர். நடுத்தர மக்களில் ஆண் தொழிலாளர்களின் உண்மையான வருமானம் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததைவிட குறைவாகவே இருந்தது.  அடித்தட்டு மக்களில் 90 சதவீதத்தினரின் வருமானம் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக எவ்வித உயர்வும் இல்லாமல் தேக்க நிலையில் நீடித்து வருகிறது. சராசரியாக, உயர்வருமானப் பொருளாதார நிலையிலிருந்த குடும்பங்களில் 65 முதல் 70 சதவீதத்தினர்  2005க்கும் 2014க்கும் இடையே தங்களுடைய உண்மையான வருமானங்களில் தேக்க நிலை அல்லது வீழ்ச்சி ஏற்பட்டிருப்பதை அனுபவரீதியாக உணர்ந்தனர். 2000 ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஓர் ஆய்வின்படி (Gallup Poll), அமெரிக்கர்களில் 33 சதவீதத்தினர் தங்களைத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று அழைத்துக் கொள்கின்றனர். 2015ஆம் வாக்கில் இது 48 சதவீதமாக, அதாவது மக்கள் தொகையில் பாதி அளவாக உயர்ந்தது. உலக மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மைப் பிரிவினரின் வறுமை மற்றும் ஏற்றத்தாழ்வின் மிக மோசமாகவுள்ள ஏற்றத்தாழ்வு மக்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய அளவில் அதிருப்தியை உருவாக்கி, இதனைப் போக்கக்கூடிய விதத்தில் ஓர் அரசியல் தீர்வு தேவை என்கிற உணர்வை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன.

நவீன தாராளமயத்தின் நெருக்கடி புதிய முரண்பாடுகளை உருவாக்கி, ஏகாதிபத்திய நாடுகளிடையே நட்புமுறிவுகளையும் மோதல்களையும் உருவாக்கி இருக்கிறது.    ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து கிரேட் பிரிட்டன் வெளியேறியது  (Brexit) இதைத்தான் காட்டுகிறது. புதிய அரசியல் சக்திகள் உருவாவதும், பதட்ட நிலைமைகள் அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பதும் நாள்தோறும் நடைபெறும் நிகழ்வுகளாகிவிட்டன.

நடப்புக் காலத்தில் உலகின் பல பகுதிகளில் அரசியலில் ஒரு வலதுசாரிப் பெயர்வு  ஏற்பட்டிருப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தற்போது தனக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடியின் காரணமாக ஏகாதிபத்தியம்  உலகின் பல நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ள பதட்ட நிலைமைகளைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தன்னுடைய உலக அளவிலான பிளவுவாத நிகழ்ச்சிநிரலுடன் நவீன தாராளமயக் கொள்கையை மிகவும் மூர்க்கத்தனமாகப் பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. தன் உலக மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்காகவும் ஒருமுகப்படுத்திக்  கொள்வதற்காகவும் மேற்காசியாவில் உள்ள எண்ணெய் வளங்களைத் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதற்காகவும் இராணுவத் தலையீடுகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறது. இதன் காரணமாக நிறவெறி, இனவெறி, பிராந்திய வெறி,  அயல்நாட்டினர் மீதான வெறி, மதவெறி, சாதி வெறி மற்றும் அதிதீவிர வலதுசாரி நவீன பாசிச வெறிப் போக்குகள் அதிகரிக்கத் தொடங்கி இருக்கின்றன.  அமெரிக்கத் தேர்தலில் டொனால்டு டிரம்ப் வெற்றி, பிரிட்டனில் ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து வெளியேற வேண்டும் என்பதற்காக நடைபெற்ற வாக்கெடுப்பில் வலதுசாரிகள் அணிதிரண்டமை, பிரான்சில் அதிதீவிர வலதுசாரி தேசிய முன்னணியின் மாரின் லீ பென் (Marine Le Pen) தேர்தலில் ஆதாயங்கள்  அடைந்தது, ஜெர்மனியில்  டச்சுலாண்டுக்கான மாற்று என்னும் இயக்கம் முன்னேறிக் கொண்டிருப்பது, ஆஸ்திரியாவில் அதீதீவிர  சுதந்திரக் கட்சி (Freedom Party)யுடன் சேர்ந்துகொண்டு வலதுசாரி அரசாங்கம்  அமைந்தது, ஐரோப்பிய யூனியனில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு உறுப்பினர்கள் வலதுசாரி மற்றும் அதிதீவிர வலதுசாரி அரசியல் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகளாக இருப்பது முதலானவை இவ்வாறு உலக அளவில் அரசியலில் வலதுசாரிப் பெயர்வு ஏற்பட்டிருப்பதன் பிரதிபலிப்பாகும். இத்தகைய போக்கு, இந்திய அரசியலிலும் பிரதிபலித்திருப்பதைக் காண முடியும்.

உலகப் பொருளாதார நெருக்கடி உக்கிரமடைந்துள்ள நிலையில், மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டுள்ள அதிருப்தியைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு அவர்களை அணிதிரட்டித் தலைமை தாங்குவது யார் என்பதில் வலதுசாரிகளுக்கும் மற்றும் இடதுசாரி,  முற்போக்கு சக்திகளுக்கும் இடையிலான அரசியல் போராட்டத்தில் வலதுசாரிகளே பல நாடுகளில் வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.  பல நாடுகளில் இடதுசாரி மற்றும் முற்போக்கு சக்திகள் ஒரு பெரிய அரசியல் சக்தியாக உருவாகாததே இதற்குக் காரணமாகும். மக்களின் அதிருப்தியை இந்த வலதுசாரி சக்திகள் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்றிக்கொண்டு ஆட்சிக்கு வந்துள்ளன.  ஆனால் ஆட்சிக்கு வந்தபின்னர் பொருளாதார நெருக்கடிக்குக் காரணமான அதே பொருளாதாரக் கொள்கைகளை இவர்கள் மேலும் மூர்க்கத்தனமாக பின்பற்றத் தொடங்கியுள்ளனர். இதன் விளைவாக மக்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு துன்பதுயரங்களுக்கு ஆளாகியுள்ளார்கள். இதன்காரணமாக ஆட்சிக்குப் புதிதாக வந்தவர்கள்மீதும்  அதிருப்தி அதிகரித்துள்ளது. வரவிருக்கும் நாட்களில், உலகில் பல  நாடுகளின் அரசியல் திசைவழி மக்களின் அதிருப்தியைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்குவது யார் என்பது தொடர்பாக,  இடதுசாரி ஜனநாயக சக்திகளுக்கும் வலதுசாரிகளுக்கும் இடையேயான போட்டியில், யார் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பதிலேயே அடங்கி இருக்கிறது. 1929-30களில் மாபெரும் பொருளாதார மந்தம் (Great Depression) ஏற்பட்ட சமயத்தில் உலக ஏகபோக மூலதனத்தின் ஆதரவுடன்  பாசிசம் தலைதூக்கியது. மக்கள் மத்தியில் நிலவிய அதிருப்தி உணர்வை பாசிசம் நன்கு பயன்படுத்திக்கொண்டது. இப்போதுள்ள பொருளாதார நெருக்கடி நிலையிலும் அதேபோன்றே தற்போதுள்ள பொருளாதார நெருக்கடிக்கு எதிராக மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டுள்ள அதிருப்தி உணர்வு, அதிதீவிர வலதுசாரி மற்றும் நவீன பாசிஸ்ட் சக்திகள் தலைதூக்குவதற்குக் காரணமாக அமைந்துள்ளது.

உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியின் இன்றைய நிலைமைகளில், சோசலிசத் தத்துவம் மட்டுமே மனிதகுலத்தை அனைத்துவிதமான சுரண்டல்களிலிருந்தும் விடுவித்திட முடியும். உலகப் பொருளாதார மந்தம்  ஏற்பட்ட 2008இலிருந்தே, உலக முதலாளித்துவம்  ஒரு நெருக்கடியிலிருந்து மீண்டு மற்றொரு நெருக்கடிக்குள் வீழ்ந்து மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறது. நெருக்கடியிலிருந்து மீள்வதற்காக அது மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முயற்சியும் அதனை மேலும் ஓர் ஆழமான நெருக்கடிக்குள்ளாகும் விதத்தில் அதனை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. மக்கள் மீதான முதலாளித்துவ சுரண்டல் உக்கிரமடைவதன் காரணமாக மக்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு பொருளாதாரச் சுமைகளை  ஏற்க வேண்டியிருப்பதும் அது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பதும் தெள்ளத் தெளிவாகி இருக்கிறது. இவற்றின் விளைவாக உலக மக்களிடையே பெரும்பாலான மக்களுக்கும், இதர விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய ஒருசிலருக்கும் இடையேயான பொருளாதார சமத்துவமின்மை  மிகவும் கூர்மையாக விரிவடைந்துகொண்டிருக்கிறது.  முதலாளித்துவத்தின் கொள்ளை லாப வெறி முன்னெப்போதையும் விட இப்போது மிகவும் அப்பட்டமாகத் தெரியத் தொடங்கி இருக்கிறது. முதலாளித்துவத்திற்குள் இருந்துகொண்டு மேற்கொள்ளப்படுகிற எவ்விதமான சீர்திருத்தத்தாலும் மனிதகுலத்தை அதன் சுரண்டலின் பிடிகளிலிருந்து விடுவித்திட முடியாது. சோசலிசத்திற்கான அரசியல் மாற்று ஒன்றினால் மட்டுமே அதனை எய்திட முடியும். சோசலிசத்திற்கான அரசியல் மாற்றால் மூலதன ஆட்சியின் மீது தொடுக்கப்படும் தாக்குதலை அதன் சுரண்டலிலிருந்து முற்றிலுமாக விடுவித்து மனிலகுல விடுதலை என்னும் பொன்னான மார்க்கத்தை உருவாக்கும் விதத்தில் நாம் உக்கிரப்படுத்த வேண்டியதிருக்கிறது.

முதலாளித்துவத்திற்கு ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடி எவ்வளவுதான் உக்கிரமானதாக இருந்த போதிலும், அது எப்போதுமே  தானாக நிலைகுலைந்துவிடாது. முதலாளித்துவத்திற்கு சவால் விடும் விதத்தில் ஓர் அரசியல் மாற்று உருவாகாதவரை, முதலாளித்துவம் மனிதகுலத்தின் மீதான சுரண்டலை உக்கிரப்படுத்துவதன்மூலம் சீரானமுறையில் ஜீவித்துக்கொண்டிருக்கும். எனவே, சோசலிஸ்ட்  அரசியல் மாற்று வலுப்படுத்தப்பட்டு வளர வேண்டியது அவசியமாகும். தற்போது முதலாளித்துவத்தின் கொள்ளைக்கு எதிராக உலகம் முழுதும் உள்ள மக்கள் போராட்டங்கள் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்றாலும், இவை இன்றையநிலையில் தற்காப்பு நிலையில் (defensive)தான் இருந்து வருகின்றன. தற்காப்பு நிலை என்று ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், மக்கள் தாங்கள் தங்கள் போராட்டங்கள் மூலமாகப் பெற்றிருந்த ஜனநாயக உரிமைகளையும், வாழ்வாதார நிலைமைகளையும் பாதுகாத்துக்கொள்ளக்கூடிய விதத்தில்தான் இன்றைய போராட்டங்கள் இருந்துவருகின்றன. இது மூலதனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக வர்க்கரீதியான தாக்குதல் தொடுக்கக்கூடிய அளவிற்கு இத்தகையப் போராட்டங்கள் அதிகரித்திட வேண்டும்.   

எனவே, மூலதனம், தூக்கி எறியப்படுவது என்பது, தொழிலாளர் வர்க்கத்தால் தலைமை தாங்கப்படக்கூடிய சமூகத்தின்  வர்க்கப்படை வலுப்படுத்தப்படுவதையே தீர்மானகரமான முறையில் சார்ந்திருக்கிறது.  மக்கள் போராட்டங்கள், மூலதனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக அரசியல் தாக்குதலைத் தொடுக்கக்கூடிய விதத்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் வர்க்கப் போராட்டமாக  உக்கிரமடைந்திட வேண்டும்.  இத்தகைய தொழிலாளி வர்க்கப்படையைக் கட்டுவதும், அதனை வலுவானதாக மாற்றுவதும் ‘அகக் காரணி’ (‘subjective factor’) யாகும். அகக் காரணியை வலுப்படுத்த வேண்டியது இன்றியமையாததும் முக்கியமானதுமாகும். புறக்காரணி (objective factor), நெருக்கடியின் துல்லியமான நிலைமை, புரட்சிகர முன்னேற்றத்திற்கானதாக எவ்வளவுதான் உகந்ததாக இருந்தாலும்,  ‘அகக் காரணி’யை வலுப்படுத்தாமல், மூலதனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக, அதனை ஒரு புரட்சிகரமான தாக்குதலாக மாற்றிவிட முடியாது.

ஒவ்வொரு நாட்டிலும் நிலவும் துல்லியமான நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப துல்லியமான ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், தொழிலாளி வர்க்கத்தால் மேற்கொள்ளப்படும் பல்வேறுவிதமான இடைக்கால முழக்கங்கள், நடவடிக்கைகள் மற்றும் உத்திகள் உருவாக்கப்பட்டு, வர்க்கப் போராட்டங்களைக் கூர்மைப்படுத்திட வேண்டும், ‘அகக் காரணி’யை வலுப்படுத்தக்கூடிய விதத்தில் உண்மையான நிலைமைகளின் சவால்களை எதிர்கொண்டிட வேண்டும். இவ்வாறு,  ஒவ்வொரு நாட்டிலும் உள்ள தொழிலாளி வர்க்கம் தங்கள் நாடுகளில் புரட்சிகரமான மாறுதலுக்கான செயல்முறையில் முன்னேறிட வேண்டும். மக்கள் மத்தியில் அரசியல் சக்திகளின் சேர்மானம் இடதுசாரிகள் பக்கம் திரும்ப வேண்டும். இது, நவீன தாராளமயத்திற்கு எதிராக மாற்றுக் கொள்கையின் அடிப்படையில்  தொழிலாளி வர்க்கத்தின் தலைமையில் மக்கள் போராட்டங்களைக் கட்டவிழ்த்துவிடுவதன் மூலம் மட்டுமே, நடந்திடும்.

மார்க்சியம் மட்டுமே இன்றைய தினம் ‘அகக் காரணி’யை வலுப்படுத்துவதற்கான தத்துவார்த்த அடித்தளங்களை அமைத்துத்தருகிறது.  அதன்மூலம் வர்க்கப் போராட்டங்களைக் கூர்மைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. எனவே, முதலாளித்துவம் தூக்கி எறியப்படும்வரை, இன்றைய உண்மையான உலகத்தை மாற்றுவதற்கு, மனிதனை மனிதன், நாடுகளை நாடு சுரண்டுவதிலிருந்து  முற்றுப்புள்ளி வைத்திடுவதற்கு, மார்க்சிசம் தான் வீர்யம் மிக்க ஒரு சக்தியாக இன்றைக்கும் திகழ்கிறது.

(தமிழில்: ச. வீரமணி)


நன்றி- தேனீ இணையம்
(லண்டனில் 2018 மே 5 அன்று மார்க்ஸ் 200:சர்வதேச மாநாட்டில் -சீத்தாராம் யெச்சூரி ஆற்றிய உரை)


09 May 2018

தமிழர்களுக்கு தீர்வு வழங்கப்பட வேண்டும்

எவ்வாறான விமர்சனங்கள் எழுந்த போதிலும், வடக்கு - கிழக்கு மக்களின் பொறுமையிழப்பை நிரந்தரமாகச் சமரசப்படுத்த வேண்டுமாயின், மக்களின் விருப்பத்தையும் இணக்கப்பாட்டையும் பெற்ற அரசியல் வேலைத்திட்டமொன்றை ஆரம்பித்தல் வேண்டுமென்று தெரிவித்த ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, பௌதீக ரீதியில் நாம் பயங்கரவாதிகளைத் தோற்கடித்த போதிலும், அவர்களின் கொள்கையை முழுமையாகத் தோல்வியுறச் செய்வதற்கு, இன்னும் முடியாது போயிருக்கின்றது என்றும் கடந்த மூன்றரை ஆண்டுகளாக, சர்வதேச ரீதியிலான ஒத்துழைப்பைப் பெற்று, அந்தக் கொள்கையைத் தோல்வியுறச் செய்வதற்கே தான் முயன்று வந்ததாகவும் குறிப்பிட்டார்.
இலங்கை ஜனநாயக சோசலிச குடியரசின் 8ஆவது நாடாளுமன்றத்தின் இரண்டாவது அமர்வு, இன்று (08) பிற்பகல் 2.15க்கு கூடியது. இதன்போது, ஜனாதிபதி தனது கொள்கைப் பிரகடனத்தை முன்வைத்து உரையாற்றியபோதே, இவ்வாறு தெரிவித்தார்.
அங்கு தொடர்ந்துரையாற்றிய அவர், அரசாங்கத்தின் புதிய பயணப்பாதைக்குத் தேவைப்படும் விடயங்கள் தொடர்பில் கவனத்தைச் செலுத்தி, நாடு முகங்கொடுத்திருக்கும் 10 ட்ரில்லியன் ரூபாய்க்கும் அதிகமான கடனை மக்களின் மீது சுமத்தாமல், முகாமைத்துவம் செய்வது கட்டாயமாகவுள்ளது என்றார்.
“வறுமையில் வாடும் மக்களை, வறுமையிலிருந்து மீட்டெடுப்பது, அரச சேவையை முறைமைப்படுத்துவதுடன் வினைத்திறனானதாகவும் மாற்றுவதுடன், நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் மக்களுக்கு சேவையை வழங்குவதற்கான பணிகளை வலுப்படுத்துவதற்குத் தேவைப்படும் கொள்கைகளை உருவாக்குவது, செயல் உபாயங்களை கண்டறிந்து முகாமைத்துவ முடிவுகளை எடுப்பதும் இங்கு முதன்மையாகும்.
“படித்த இளம் சமூகத்தினரும் மக்களும் விரும்பும் துரித வளர்ச்சிக்காக, நாம் அர்ப்பணிப்புடன் செயற்பட வேண்டியதோடு, அதை எதிர்காலத்துக்காகத் தள்ளிவைக்க முடியாது. சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம், மலே, பறங்கிய இனத்தவர் மற்றும் ஆதிவாசி மக்களுக்கு, தங்களின் நியாயமான அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் வாய்ப்புகளை நாம் உறுதிசெய்ய வேண்டும். அது இலங்கையர் என்ற முறையிலேயாகும்.
“துரித பொருளாதார வளர்ச்சிக்காக அரச மற்றும் தனியார் துறையின் செயற்பங்களிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளல், உற்பத்திப் பெருக்கத்தையும் போட்டித் தன்மையையும் அதிகரித்தல், நேரடி வெளிநாட்டு முதலீடுகளையும் ஏற்றுமதி பொருளாதார வளர்ச்சியையும் நோக்காக கொண்ட வள முகாமைத்துவம், அரச நிதி ஸ்திரத்தன்மையை ஏற்படுத்துதல் அவற்றுள் முதன்மையாகும்.
“மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்துச் சவால்களையும் வெற்றிகொள்ளச் செயற்படுவது என்பதன் அர்த்தம், இலங்கையை அனைத்து துறைகளிலும் வளர்ச்சி பெறும் நாடாக உருவாக்கும் எமது முதல் கொள்கையை நிறைவேற்றிக்கொள்வதேயாகும். 
“எமது இரண்டாவது கொள்கை, அரசியல் ஸ்திரத்தன்மைக்காக, தேசிய மற்றும் மத நல்லிணக்கத்தை பெற்றுக் கொள்வதாகும். ஊழல் மற்றும் மோசடிகளற்ற செயல்வினைமிக்க அரச இயந்திரத்தை உருவாக்குவது, மூன்றாவது குறிக்கோளாகும். எனது ஆட்சிக்காலத்துக்குள் மேற்குறிப்பிட்ட வெற்றிகளைப் பெறுவதே எனது ஒரே எண்ணமாகும்.
“இன்று சகல இலங்கை மக்களும் சௌபாக்கியத்தின் சுதந்திரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவே எதிர்பார்க்கின்றனர். இலஞ்சம், ஊழல், மோசடி, வீண்விரயம் என்பவற்றுக்கு எதிராக செயற்படுதல், தேசத்தின் எதிர்காலத்துக்கான தற்பாதுகாப்பாகும்.
“தற்போது எமது நாடு பல்வேறு கட்சிகளினதும் குழுக்களினதும் அரசியல் பலத்தை உரசிப் பார்ப்பதற்குப் பொருத்தமானவொரு சூழ்நிலையில் காணப்படவில்லை. நாட்டின் முன் காணப்படும் சவால்களை, ஒன்றிணைந்து வெற்றிகொள்ள வேண்டிய நிலையிலேயே காணப்படுகின்றது என்பதை நான் வலியுறுத்த விரும்புகின்றேன்.
“இதன்போது, அந்த முன்னுரிமைகளை யதார்த்தமாக்கிக் கொள்வதற்கு, முதலில் தேசிய அரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கும் கட்சிகளுக்கிடையே காணப்படும் அதிகார மோதல்களையும்; இரண்டாவதாக அரசாங்கத்துக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் இடையே காணப்படும் அதிகாரப் போராட்டங்களையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டும். தற்போது காணப்படும் சகலவித அதிகார மோதல்களாலும், மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளே பாதிப்புக்குஉள்ளாகின்றன.
“மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றும், உண்மையான மக்கள் நேயச் செயற்றிட்டங்களின் நிபந்தனைகளாக, பின்வரும் 15 விடயங்கள் இனங்காணப்பட்டுள்ளன.
1. மக்களின் பொருளாதார சுபீட்சத்தை உறுதிப்படுத்தல்.
2. வறுமையை இல்லாதொழித்தல்
3. இளைஞர்களுக்கு புதிய தொழில்வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தல்
4. அரச சேவையாளர்களுக்குத் திருப்திகரமான சூழலை ஏற்படுத்தல்
5. பொலிஸ் மற்றும் முப்படையினரின் தன்னம்பிக்கையையும் உயர் குறிக்கோள்களையும் உறுதிப்படுத்தல்
6. சட்டம், அதிகாரம், ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள், பேச்சு சுதந்திரம் ஆகியவற்றைச் சமூகத்தில் உறுதி செய்தல்
7. தமிழ் மக்களின் சம உரிமைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட அபிலாஷைகளை ஏற்றுக்கொள்ளல்
8. முஸ்லிம் மக்களின் நலன் மற்றும் சமூக, கலாசார தேவைகளை உறுதிசெய்தல்
9. மலையகத் தமிழ் மக்களின் பொருளாதார, சமூக நிலையை மேம்படுத்தல்
10. நாட்டின் பெரும்பான்மை சமூகமான சிங்கள மக்களின் கலாசார உரிமைகளைப் பலப்படுத்தி, உறுதி செய்து, தேசத்தின் அடையாளத்தை வலுப்படுத்தல்.
11. பெண்களைப் பலப்படுத்துதலும் அவர்களது நேரடி பங்களிப்பும்
12. சமூகத்திலுள்ள விசேட தேவைகளை உடைய பிரஜைகள் தொடர்பாக உணர்வுபூர்வமாகச் செயற்படல்
13. நாட்டின் இயற்கைச் சூழலைப் பாதுகாக்கும், தேசிய வளங்களை எதிர்காலச் சந்தியினருக்கும் பெற்றுத்தரக்கூடிய பேண்தகு அபிவிருத்தியை உறுதிசெய்தல்
14. சமய நம்பிக்கைகள், எமது மரவுரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும் வகையில், சகல சமயப் பெரியார்களையும் மத குருமார்களையும் மகா சங்கத்தினரையும் பேண்தகு முறையில் போஷித்தல்
15. அரசியல் பலப் பரீட்சைக்கு அப்பால் சென்று, நாட்டை அபிவிருத்தி செய்வதற்காக சகல இன, மத, அரசியல், கட்சிகளை ஒன்றிணைத்துக் கட்டியெழுப்பப்படும் தேசிய பேண்தகு அபிவிருத்தி இலக்கை உருவாக்குதல்
“மேற்கூறப்பட்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் செயற்படும்போது, பூரண மற்றும் நுண் அபிவிருத்தி உபாய மார்க்கங்களூடாகச் செயற்பட வேண்டியதுடன், அவற்றின் வெற்றிக்காக கட்டமைக்கப்பட்ட மாற்றங்களும் அத்தியாவசியமாகும் எனக் குறிப்பிட வேண்டும்.
“இந்த அரசாங்கம் தொடர்பாக, பல்வேறு தரப்பினர்கள் பல்வேறு விமர்சனங்களையும் குற்றச்சாட்டுகளையும் முன்வைக்கின்றனர். அவ்வனைத்து விமர்சனங்கள், குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பாக, அரசாங்கம் என்ற வகையில் நாம் மிகுந்த நேர்மையோடு அவை தொடர்பில் கவனம் செலுத்துவதுடன், அது தொடர்பாக நாம் சுய விமர்சனத்திலும் ஈடுபட்டுள்ளோம் என்பதைத் தெரிவிக்க வேண்டும். சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தும் நிறுவனங்களின் சுயாதீனத்தன்மையை, நாம் ஏற்கனவே உறுதி செய்துள்ளோம். ஆயினும் இன்னும் சுதந்திரமாக உள்ள பாரியளவிலான மோசடியாளர்களுக்கு எதிராக உரிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படாமை தொடர்பாக விமர்சனங்கள் காணப்படுகின்றன.
“ஊழலை முற்றாக இல்லாதொழித்து சகல ஊழல்வாதிகளுக்கு எதிராகவும் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துதலே, எமது ஏகோபித்த எதிர்பார்ப்பாகும். அதுவே ஒட்டுமொத்த மக்களின் பிரார்த்தனையுமாகும்.
“நாட்டுக்கு எதிராக உள்ள சவால்களைக் கருத்திற்கொள்ளும்போது, சகல கட்சிகளும் ஒன்றிணைந்து, நாட்டுக்காக முன்னோக்கிப் பயணிக்க வேண்டும். பாரியதொரு கடன் சுமை, எம் முன்னே உள்ளது. பயனற்ற வீண்விரயங்கள் செய்யப்பட்ட யுகத்தின் இழப்புகளையும், நாம் நீக்க வேண்டியுள்ளது. அந்த வகையில் நாடு மீண்டும் முன்னேற்றமடைவதற்குள்ள இறுதிச் சந்தர்ப்பம் இதுவே என்பதைக் கருத்திற்கொண்டு, சகலரும் ஒன்றிணைந்து செயற்பட வேண்டும்.
“வைராக்கியம், குரோதம் நிறைந்த நாட்டில், ஆட்சி மாற்றங்களின்போது இடம்பெறும் பாரியளவிலான அரசியல் பழிவாங்கல்கள் இல்லாத, தோல்வியடைந்தவரும் வெற்றியாளரும் அபிமானத்தோடு வாழக்கூடிய சூழலை உருவாக்க வேண்டியதும், இன்றைய  அரசியல் கடமையாகுமென நான் கருதுகின்றேன்.
“நிலையான நாட்டின் அடித்தளம், தேசிய நல்லிணக்கமே ஆகும். உண்மையான தேசிய நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டுமாயின், சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசியல் தீர்மானங்களை இயற்றத்தக்க கட்டமைப்பை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். அந்த நோக்கை வெற்றிகொள்வதற்கு, தற்போது செயலில் இருந்துவரும் மாகாண சபை முறைமையை மேலும் பலப்படுத்துவது, காலத்தின் தேவையாகும் என நான் நம்புகிறேன்.
“யுத்தத்தின் பின்னரான நிலைமைகளைக் கையாள்வதென்பது, மிகுந்த சவாலாகும் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். நாம் அரசாங்கத்தைப் பொறுப்பேற்ற சமயம், அச்சவாலுக்கான விடைதேடும் காரியம் ஏழு ஆண்டுகளால் தாமதமாகி இருந்ததால், அச்சவால் மேலும் இக்கட்டான சூழ்நிலைக்கு உள்ளாகியிருந்தது. மூன்று தசாப்தங்களாக சமூகத்தில் வேரூன்றியிருந்த போர் மனநிலையை அகற்றி, சகவாழ்வை ஏற்படுத்துவதற்கு, இன்னும் எம்மால் பாரிய வேலைகளைச் செய்யவேண்டி இருக்கின்றது. ஓர் அரசாங்கத்தால் மாத்திரம் அதனைச் செய்வது கடினமாகும். அதற்கு, சமூகத்தின் அனைத்து தரப்புகளினதும் நேரடிப் பங்களிப்புக் கட்டாயமாகத் தேவைப்படுகின்றது. அதனால் அந்த நோக்கை அடைவதற்காக, நாம் அனைவரும் ஒன்றுபட்டுச் செயற்படுவோமென அனைத்து தரப்புகளுக்கும் அழைப்பு விடுக்கின்றேன்” என்று, ஜனாதிபதி மேலும் கூறினார். 

நன்றி- தமிழ் மிரர்

எங்கள் வீட்டிலும் யாரும் இறந்தால் எங்கட அப்பாவையம் விடச்சொல்லி எல்லோரும் கேட்பினம், போராட்டங்களும் செய்வினம்

எங்கள் வீட்டிலும் யாரும் இறந்தால் எங்கட அப்பாவையம் விடச்சொல்லி எல்லோரும் கேட்பினம், போராட்டங்களும் செய்வினம் - அரசியல் கைதியின் மகள் கம்சா

எங்கட வீட்டையம் யாரும்  இறந்தால்  சிறையில் இருக்கின்ற என்ற அப்பாவையும் விடச்சொல்லி எல்லோரும் கேட்பினம், போராட்டம் எல்லா செய்வினம் என்ன மாமா என்றால் அரசியல் கைதியின் மகளான சதீஸ்குமார் கம்சா. 

வைத்தியசாலை வாகனத்தில் வெடி மருந்துகொண்டு சென்றார் என்ற சந்தேகத்தில் கைது செய்யப்பட்டு ஆயுள் தண்டணை விதிக்கப்பட்ட செல்லையா சதீஸ்குமார் என்வரின் பதினான்கு வயதான மகளே தனது தந்தை விடுதலையாகி வெளியே வரவேண்டும் மிகப்பெரிய  ஏக்கத்தின் வெளிப்படாக தனது  உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினாள்.

2008-01-28 ஆம் திகதி வவுனியா தேக்கவத்தை எனும் இடத்தில் அப்பாவை கைது செய்தனர்.அப்பா செலுத்திச் சென்ற வாகனத்தில் சி4 வெடிமருந்து கொஞ்சம் இருந்ததாக  காட்டி அப்பா கைது செய்யப்பட்டார். இந்தக் காலப்பகுதியில் ஓமந்தைச்  சோதனைச்சாவடியில் மிக கடுமையாக சோதனை நடவடிக்கைகள் இடம்பெறுமாம் எனவே ஓமந்தை சோதனைச் சாவடியில் அப்பா செலுத்தி சென்ற வாகனம் மிக கடுமையான சோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதாம்; அப்போது கண்டுபிடிக்கப்படாத வெடி மருந்து எப்படி தேக்கவத்தை பகுதியில் வாகனத்தில் இருந்தது  என்பதுதான் தெரியவில்லை. இந்தக் குற்றத்திற்காகவே அப்பாவுக்கு ஆயுள் தண்டணை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இயக்கத்தில் (விடுதலைப்புலிகள்) இருந்த நிறைய போராளிகள், பொறுப்பாளர்கள் எல்லோரும் இன்றைக்கு தடுப்புக்குச்சென்று வெளியில்  வந்துவிட்டனர். தளபதியாக  இருந்தவர்கள் எல்லாம் வெளியில் இருக்கின்ற போது எனது  அப்பா போன்று சந்தேகத்தில் கைது செய்யப்பட்டவர்களுக்கு ஏன் இவ்வளவு பெரிய தண்டணை வழங்க வேண்டும்.என்ற கம்சாவின் கேள்விக்கு பதில்  இல்லாத நாம் தொடர்ந்தும் அவளுடன் உரையாடினோம்;.

அப்பா கைது செய்யப்படும் போது எனக்கு நான்கு வயது தற்போது 14 வயது இத்தனை வருடங்களும் நான் அப்பாவை கம்பிகளுக்கு பின்னாள் பார்த்திருக்கிறேன். எல்லா பிள்ளைகளும் போன்று அப்பாக்களுடன் சந்தோசமாக இருக்க வேண்டிய வயதில் எனக்கு அந்த பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை. எனக்கு விபரம் புரியாத அந்த நான்கு வயது வரை என்னை அப்பா எப்படியெல்லாம் பாசத்தோடு வளர்த்திருக்கின்றார் என்பதனை அம்மாவும் ஊராக்களும் சொல்லிக் கேட்கும் போது கண்ணீர் வரும்.  அதற்கு பிறகு  அப்பாவுடன்  எப்படியெல்லாம்  இருக்க வேண்டும் என ஏங்கிய காலத்தில் அப்பா அருகில் இல்லை. ஆனந்தசுதாகரன் மாமாவின் பிள்ளைகள் போன்றே நானும் என்னை போன்றே நிறைய பிள்ளைகளும் இருக்கின்றார்கள். நாங்கள் என்ன பாவம் செய்தோம் என்றே தெரியவில்லை. யுத்தம் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது இனி நாட்டில் பிரச்சினை  இல்லை என்று இருக்கின்ற போது ஏன் என்னுடைய அப்பாவையும்  அவர் போன்று சிறைகளில்   வாடுகின்ற எல்லேரையும் இந்த அரசாங்கம் மன்னிப்பு வழங்கி விடுதலை செய்தால் என்ன? என  மறுபடியும் ஒரு கேள்வியை எழு;பியவள்  தொடர்ந்தும் பேசினாள்

என்னுடைய அப்பாவை என்னுடன் சேர்த்துவிடுங்கள் என்று இந்த 14 வயதிறகுள்; நான் பலரின் காலில் விழுந்திருக்கிறேன் ஜனாதிபதி மைதிரிபால சிறிசேன வடமாகாண முதலமைச்சர்,பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களா சுமந்திரன், நாமல்ராஜபக்ஸ, பசில்ராஜபக்ஸ எம்பியாக இருந்த காலத்தில் அவருடைய காலில் இப்படி ஏராளமானவர்களின் காலில் விழுந்து வணங்கியிருக்கிறேன். பொது நிகழ்வுகளில் யாரேனும் அமைச்சர்கள், எம்பிமார் வருவார்கள் என அறிந்தால் அம்மா முதல் நாள் அழுதழுது கடிதம் எழுதுவார். பின்னர் என்னையும் கூட்டிக்கொண்டு அம்மா செல்வார் நிறைய பொது மக்கள் மத்தியில் நான் அந்த அரசியல்வாதிகளின் காலில் விழுந்து வணங்க அம்மா கடிதத்தை கொடுத்து அப்பாவை விடச்சொல்லி மன்றாடுவார்.  அப்பாவின் விடுதலைக்கா நாங்கள் எதனையும் செய்யத்தயாராக இருந்தோம். இதுவரை நானும் அம்மாவும் எடுத்த எல்லா முயற்சிகளும் தோற்றுப்போய்விட்டன. எந்த நன்மையும் ஏற்படவில்லை. நான் காலில் விழுந்ததனையும், அம்மா   கெஞ்சிக்கெண்டிருந்ததனையும், சிலர் அலட்சியாக தன்னுடைய உதவியாளரிடம் கடிதத்தை கொடுக்க சொல்விட்டு  எங்களை கண்டுகொள்ளாது அலட்சியமாக கடந்து சென்ற சம்பவங்களை இப்பொழுது கூட நினைக்கும் போது வேதனையும், விரக்தியும் ஏற்படுகிறது.  அப்பா கைது செய்யப்பட்டு தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட காலம் தொடக்கம் அம்மா எழுதிய கடிதம் எண்ணில் அடங்காதது கடவுளுக்கு கூட கடிதம் எழுதும் வாய்ப்பு கிடைத்திருந்தால் என்னுடை அம்மா கடவுளுக்கும் கடிதம் எழுதியிருப்பார். பாவம் அம்மா எனக்காகவே  செயற்கையாக சிரித்து வாழ பழகிக்கொண்டார் இல்லை என்றால் என்னுடைய அம்மாவின் முகத்தில் சிரிப்பை காண முடியாது. என்னை படிப்பித்து ஒரு நல்ல நிலைக்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்பதற்காகவே அவர் தன்னை மாற்றிக்கொண்டார். இப்போது எனக்கு எனது அம்மாவும் அருகில் இல்லை. அப்பாவின் வழக்குக்காக பல இலட்சங்களை செலவு செய்துவிட்டோம். இப்போதும் கூட உயர் நீதிமன்றில் வழக்குத்தாக்கல் செய்திருகின்றோம் அதற்கும் இலட்சங்கள் செலவாகும். இவற்றை எல்லாம் சமாளிப்பதற்காகவும் எனது படிப்புச் செலவுகளை பார்பதற்கும் அம்மா வெளிநாடு சென்று விட்டார்.நான் அம்மம்மாவுடன் வாழ்ந்து வருகிறேன்.

அப்பாவின் வழக்கை பொறுத்தவரையில் எனக்கு சட்டத்தரணிகள் மீதே அதிகம் கோபம் எனது அப்பா செலுத்தி சென்ற வைத்தியசாலை வாகனத்தில்  சிறிய அளவில் சி4 மருந்து இருந்ததாக சொல்லி கைது செய்யப்பட்ட வழக்கில்  ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது என்பது மிகப்பெரிய தண்டனையே. வவுனியா நீதிமன்றில் அப்பாவுக்கு 2011 ஆம் ஆண்டு ஆயுள் தண்டனை வழங்கிய நீதிபதிக்கும் எனது வயதில் ஒரு மகள் இருக்கின்றார் என்று சொல்கின்றார்கள். அப்பாவுக்கும் மகளும் இடையே உள்ள உறவு, எப்படி அவருக்கு புரியாது போய்விட்டது? அப்பா மகள் பாசம் எப்படி அவருக்கு விளங்காது போய்விட்டது? எல்லோரும் சொல்கின்றார்கள் இந்த வழக்குக்கு ஆயுள் தண்டனை மிகப்பெரிய தீர்ப்பு என்று. சொல்லியவாறே முகத்தை கையால் மூடிக்கொண்டு அழ தொடங்கினாள் கம்சா. சில வினாடிகள் அமைதியாக இருந்தவள்

நான் அப்பாவை சந்திக்கின்ற போதெல்லாம் அவரிடம்  கூறுவேன் நான் படித்து ஒரு சட்டத்தரணியாக வந்து உங்களை வெளியில் கொண்டுவருவேன் என்று. இப்போது அப்பாவுக்காகவே படிக்கின்றேன். எனக்கு இருக்கின்ற ஒரேயொரு ஆசை நான் அப்பா, அம்மா எல்லோரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வாழவேண்டும் என்பதே. அது நிறைவேற வேண்டும் என்றே தினமும் கடவுளை வணங்கி வருகின்றேன். 

வடக்கு,கிழக்கு, மலையகம் என நாட்டில் உள்ள அனைத்து அரசியல்வாதிகளும் ஒன்று சேர்ந்து அரசியல் கைதிகளின் விடயத்தில் அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுத்தால் அரங்சாங்கம்  அவர்களை விடுதலை செய்வதற்கான வாய்ப்பு ஏற்படும் என அமைச்சர் சுவாமிநாதன்  அரசியல் கைதிகளை சந்தித்த போது சொல்லியிருக்கின்றார். இந்;தச் சந்திப்பில் அப்பாவும் இருந்திருக்கின்றார் எனத் தெரிவித்தவள் இவர்கள் எல்லோரும் ஒன்று சேருவார்களா மாமா? நான் என்ன செய்தால் இவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து அப்பா உட்பட எல்லா அரசியல் கைதிகளையும் விடுதலை  செய்ய குரல் கொடுப்பார்கள் என மறுபடியும் கேள்வியை முன்வைத்த கம்சாவுக்கு என்னிடம் எந்த பதிலும் இல்லை.மீண்டும் சில வினாடிகள் அமைதியாக இருந்தோம்.

அந்த  அமைதியை குழப்பியவளாக எப்பொழுது கைதிகள் தினம் வரும் என்று காத்திருப்பேன் ஏன்னென்றால் அன்றுதான் அப்பாவின் அருகில் அவரது மடியில் இருந்தோ, அப்பாவை கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடுத்தோ பேசுவதற்கான சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்.  ஏனைய நாட்களில் அப்பாவை சந்திக்க சென்றால் கம்பிகள் எங்கள் இருவரையும் இணைய விடாது தடுத்து நிற்கும். இதனை  தவிர ஆறு மாத்திற்கு அப்பா இருக்கின்ற புதிய மகசீன் சிறைசாலைக்கு அப்பாவுக்கு எந்த பொருட்களும் கொடுக்காது, நாங்கள் எவவருமே சென்று பார்க்காது விட்டால் அப்பா விண்ணப்பித்து யாழ்ப்பாணம் சிறைச்சாலைக்கு வர முடியும் அப்படி வருகின்ற போது அவருக்கு பிடித்த உணவுப்பொருட்களை தினமும் செய்துகொண்டு சென்று பார்த்து வருவோம். ஒரு கிழமைக்கு இவ்வாறு பார்க்க முடியும்;. இதற்காவே ஆறு மாதத்திற்கு அப்பாவை சென்று பார்க்காமலே இருப்போம். என்றாள்.

ஒரு தடவை அப்பாவை பார்க்க சென்ற போது அவர் சேட் போடாமல்  வந்து விட்டார் அப்போது அவரின் முதுகு மற்றும் ஏனைய இடங்களை பார்த்த போது எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது வயரால் அடித்தது போன்று நிறைய அடையாளங்கள் இது என்ன என்று கேட்ட போது  ஒன்றுமில்லை என்று மறைக்க முற்பட்டார் அப்பா  ஆனால் நான் விடவில்லை  இது என்னவென்று சொல்லுங்கோ என்று வற்புறுதிய போது சொன்னார் விசாரணை காலத்தில் தனக்கு ஏற்பட்ட சித்திரவதைகள் பற்றி. மிக மோசமான, கொடூரமான  சித்திரவதைகளுக்கு அப்பா உட்பட்டிருக்கின்றார். எனக் கூறிவிட்டு ஆழ ஆரம்பித்த கம்சா இப்போது  ஒரு நிம்மதியான விடயம் என்னவென்றால் எந்த சித்திரவதையும்  இல்லை என்றாள்.

ஆனால் ஒரு தடவை கொழும்பு பெரிய ஆஸ்பத்திருக்கு  அப்பாவை சுகயீனம் காரணமாக கொண்டு சென்ற போது கை மற்றும் கால்களை சங்கிலியாள் கட்டியே கொண்டு சென்றுள்ளனர். அங்கு வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்ட  போதும் அவ்வாறே சங்கிலியாள் கட்டப்பட்ட வைத்திருக்கின்றார்கள்  இதன் போது ஏனைய நோயாளிகள் மற்றும் நோயாளிகளை பார்க்க வருகின்றவர்கள் அனைவரும் அப்பாவை ஒரு மாதிரி பார்த்து செல்வார்களாம் இது அப்பாவை பெரிதும் பாதித்திருக்கிறது. இதனை விட மலசல கூடத்திற்கு சென்றால்  அங்கு அப்பாவை உள்ளேவிட்டுவிட்டு கதவினை அரைவாசிக்கு திறந்து வைத்திருப்பார்களாம் உள்ளே இருப்பது வெளியே அவ்வழியாக சென்று வருபர்களுக்கு எல்லாம்  தெரியுமாம்  எனக்குறிப்பிட்டவள் மீண்டும் அழ ஆரம்பித்தவள் என்னுடைய அப்பா இப்படியெல்லாம் எவ்வளவு கொடுமைகளை  அனுபவித்து வருகின்றார். இது ஏன்  எங்களுடைய  பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு விளங்கவில்லை,  அமைச்சர் சுவாமிநாதன் சொன்னமாதிரி இவர்கள் ஒன்று சேர்ந்தால் இந்தக் கொடுமைகளிலிருந்து என்னுடைய அப்பா உட்பட பலர் விடுதலையாகி வருவார்கள்தானே என்றாள்.

அழுகையை நிறுத்திக்கொண்டு  மேலும் தொடர்ந்த அவள் சிறைக்குள் இருந்த படியே அப்பா நான்கு நூல்களை எழுதிவெளியிட்டுள்ளார் அதன் மூலம் கிடைத்த பணத்தில் எனக்கும் பாடசாலைக்குரிய கற்றல் உபகரணங்களை ஆசையோடு வாங்கி தந்தவர். அது அப்பாவுக்கு பெரிய சந்தோசம். எனக் கூறியவள் புது வருட பிறப்புக்கு பின்னர் அப்பாவின் இராசிபலனும் நல்லா இருப்பதாக அப்பப்மாவும் சொன்னார் என்றாள். 

இறுதியாக எல்லோரிடமும்; ஒரு கோரிக்கையை விடுத்தாள் ஆதாவது  பெரிய பெரிய  குற்றங்கள் செய்தவர்களை எல்லாம் வெளியில் விட்டுவிட்ட அரசாங்கம் சந்தேகத்தின் பெயரில் கைது செய்யப்பட்ட  எனது அப்பா மற்றும் ஏனையவர்களை மன்னித்துவிடுதலை செய்ய வேண்டும், என்றும். அதற்காக எல்லா தமிழ்  எம்பிமாரும் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டாள்.

ஆனந்தசுதாகரனின் பிள்ளைகளான கனிரதன்,சங்கீதா  மற்றும் சதீஸ்கமாரின் மகளான கம்சா போன்று ஏக்கங்களோடு வாழுகின்ற  பிள்ளைகளின் உணர்வுகளை இந்த அரசு புரிந்துகொள்ளுமா? அதற்கு முன் எங்களுடைய தமிழ் தலைமைகள் இதனை புரிந்துகொள்வார்களா?  காலம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

மு.தமிழ்ச்செல்வன்


நன்றி- தேனீ